Ynt: Bezginin Gizli Mektupları
|
|
Ellerim Balık Ağı
-soğuk bir gecede,ağlardan seni çektim sabaha kadar-
kanını çek gözkapaklarına dek
ki kan sıcaktır
üşütme beni bu gece
kendisi kalkar gider ellerimin aynası
uğursuz ayası
sesi yağmur atardamarı
sense öyle küs’kün kal
nil yatağından taşmış mevsimi
kayan yıldızlar insan avında
sense kapımda mor ayakkabılarınla
gel kalbime
dokunmak (okumak) istiyorum
et dokusu verilmiş kilden tenine
perdeleri çek iyice griye geriye
karanlık bir ülkenin mültecisiyim asiyim
ellerim koyu mayasıl parmak uçlarım
kabul et beni etine
asırlık bir çınarın kalbinden yapılma kuklayım
çek elinde iplerimle bacaklarımı karnıma
sen taştan yontulmuş bir ceninsin
kör eril rahmimde
üşütme beni bu gece
ağ’lasın ağarsın düşlerim
ağrılarını adayarak geceye
yeşererek sende
ummuştum kimseyle tanışmasın
vahşi uğursuzluğum
ve bulsun kendine uygun bir son
beni boğan su’suzluğum
atlılar tarih öncesi devirlerden beri
buz tutmuş nehirlerde
kudurmuş itlerle
terimin izini eskitmekte
ellerimi göğsünün üstünde kenetle kelepçele
umursama çatlamış kurak kalbimi
bu gece örümceklerden söz etme
ateşe ver sankristçe mektupları
isterik mektupları
kurgu mektupları
yak mor kandan mumları
ve yak ellerimden geriye kalanı
coğrafyası kalsın tek parmak izimin
eksiltme
üşütme beni bu gece
okyanusları ağlara çek
artık sesim bir deniz kızının
pul pul avucumun ayası
dinleme beni
|