Ynt: Bezginin Gizli Mektupları
|
|
Birinci Tekil Şahıs Sürüncemesi
*
kimdi seni çekim alanımdan alan
o “mahluk geceleri”
-dolunayla ortaya çıkan mahcup delilik-
asıl seni düşünürken
yanılmadığını sanmak
tanımın açıklaması birincil delilik.
*
kaslarınla ifade de
vücut bulmuş acı,
itiraz sızısı yüzünü geren.
gel bir yana bırak bu etik,estetik tartışmalarını
elbette kanla da boyanabilir
imgenin üç boyutlu yansıması
kemik heykel…
sözlü ifadesi yabancılık olan,
yalnızlık dolan an geçer
kalan korkular ardından…
rengi geçmişe özlem olan,
masum, itaatkar olamayan
bir durum belirtisi
uzaklaşma gel
sübyan rüyalarım bile soruyor seni.
*
geceleri umarsız bir irkilmeyle
başlayan uyanışın vücutta gerinişi,
yalan saatleri,
“yalnızlık enstitüleri”
kırılma anına hazırlıyor bizleri
-senin gibileri-
yeterince çatlamamışsın
sana bir de hayatın son tekmesi gerekli ki
tam yerinden kesesin bileklerini!
işte bu
birinci tekil şahıs sürüncemesi
klişelerin ruhsal boylamda kişiselleştirilmesi…
|