kurşun kalem

Evet çift destekler ben gökten iner demedim zaten. Fakat insanın da o sabrı destekleyebilmesi bir yere kadar sürer. Bir yerden sonra destekleyecek gücü kendinde bulamayabilir. O dakikadan sonra ne inanç kalır ne sabır.

"Kötüleri affetmek, Tanrı ile onlar arasında olan bir mesele. Ben sadece buluşmayı ayarlarım."

"doğdum ve irkildim büyüklüğünün karşısında dünyanın, gördüm ve şaşırdım açgözlülüğüne insanların"

Deniz

Gormuyorum diye duygusuzlasmaz kisi bence...Ama sevmeyi bilmek yazildigi kadar kolay degildir.Sevmek ozen ister, incelik ister, oncelik ister.Bir de boyle bakin...Yoksa bir esyayida sevebilirsiniz...O kadar basit degil yani...

"Ebemi de bulacagim facebook'tan allahin izniyle!"

Deniz

Iste sorun orada belki tekil dusunmekte...Sabir'i inanc destekliyorsa kisi tek basina giymez o gomlegi...Iki kisinin de payi vardir o inancta veya senin deyiminle sabirda...

Bir de tum iliskilerde ne kadar "biz" olabildik diye olcmesi gerekir sanirim insanin...Bence...Ne kadar "ben" diye degil...Belki de hata burada..

"Ebemi de bulacagim facebook'tan allahin izniyle!"

Gri

Aynı yıldızların altında bir balkona oturup da birbirini düşünmektir sevgi belki de, o aynı yıldızlara aynı anda baktığını bilmek, büyük mesafelerin bile bir anlamı olmuyor eğer iki insan o aynı yıldızlara aynı nedenle bakıyorsa...

Sevgi mesafelerle ölçülemez, suyun sıcaklığını ölçebiliriz, ağaçların uzunluklarını ölçebiliriz ama sevgiyi ölçebileceğimiz bir ölçü birimi yoktur.

Hükümetin görevi yurttaşı hataya düşmekten kurtarmak değildir; yurttaşın görevi hükümeti hataya düşmekten kurtarmaktır.

Deniz

Ve sevmeyi bilmenin bir recetesi yok olsa gerek...

"Ebemi de bulacagim facebook'tan allahin izniyle!"

kurşun kalem

Olabilir. Ama insan biz diye düşünse de, ben diye düşünse de bir yere kadar dayanabiliyor uzaklığa. Bunlar bana da yabancı değil. Daha öncede dediğim gibi biz diye düşünerek yalan yere karşısındakini hala seviyomuş gibi yapmasındansa, kişinin ben diyerek ilişkiyi bitirmesi ve nedenlerini kendince dile getirmesi daha sağlıklı bi sonucu doğurur kanımca. Daha dürüst bir davranış olur.

"Kötüleri affetmek, Tanrı ile onlar arasında olan bir mesele. Ben sadece buluşmayı ayarlarım."

"doğdum ve irkildim büyüklüğünün karşısında dünyanın, gördüm ve şaşırdım açgözlülüğüne insanların"

Gri

Kesinlikle haklısın, hani televizyonda hep falanca ünlüyle falancanın büyük aşkı derler ya, sadece yalan, herkes kendince sever, herkes kendi bildiği, anladığı ve hissettiği gibi sever, aşkın büyüğü küçüğü olmaz, sevginin ateşlisi durgunu olmaz.

Hükümetin görevi yurttaşı hataya düşmekten kurtarmak değildir; yurttaşın görevi hükümeti hataya düşmekten kurtarmaktır.

kurşun kalem

İyi de bu her insan için geçerli değil. Sen sevdiğin insanı yıllarca bekleyebilirsin. Fakat herkes senin gibi böyle düşünüp mesafenin önemi yok benim için diyip sırf aşkı için de olsa bekleme sabrını gösteremez. Bunun bu kadar kolay olmadığını anlatmöaya çalışıyorum bende. Yani özetle iş gerçekten sevip sevmemekle alakalı değil, sabır göstermekle bekleyebilmekle, bekleme olgusunu benimseyebilmekle alakalı.

"Kötüleri affetmek, Tanrı ile onlar arasında olan bir mesele. Ben sadece buluşmayı ayarlarım."

"doğdum ve irkildim büyüklüğünün karşısında dünyanın, gördüm ve şaşırdım açgözlülüğüne insanların"

Deniz

Kuskusuz baska kokenli sorunlar varsa elbet ben olacaktir.Ama benim soyledigim mesafeler icin...Insan yakin yerdeyken de mesafe olabiliyor cunku...Yalan cok baska birsey tabii..O konuda haklisin..

"Ebemi de bulacagim facebook'tan allahin izniyle!"

kurşun kalem

En kötüsü bence yakınken mesafe olmasıdır. Bir de gizlidir o görülmez ama usul usul hissettirir kendini. Onun acısı gözle göre göre yaşanır ve doğurduğu kötü sonuçlar ve hayal kırıklıkları daha fazladır.

Mesafe bahane değildir diyoruz fakat ciddi bir sorundur aslında. Yani insan bir şekilde ayrı kaldığı süre içinde kendi duygularınca sabrı ve inancı sınanıyor. Kimi erken pes ediyor ,kimi sonuna kadar diyor. Bu ayrımı görebilmek önemli. Buluşmayı bekleyen her iki insan için de zordur beklemek. Fakat biri pes ediyorsa ve daha fazla dayanamayacağını söylüyorsa kendince nedenleri vardır ve bana göre haklıdır da ilişkisini bitirmekte. Çünkü o bekleyişin hiç bitmeyeceğine inanmıştır bir defa ve çoğumuz inandığımız şeyler için neyi yapmıyoruz ki? Bu da başka türlü bir inanış ve bitirme kararı da neticesi. Her inanılan şeyin iyi sonuçlar doğuracağını ve sonunda iyi şeyler getireceğinin garantisini kim veriyor? Tabiki hiçkimse.

Özetlemek gerekirse ben her iki tarafa da hak veriyorum. Bitiren de kovalayan da haklı bence. İş sadece oturulup konuşma ile çözülür. Belki yeniden o inanç sağlanır yeniden köprüler kurulur mesafeler arasında. Hiçbirşey imkansız değil çünkü.

"Kötüleri affetmek, Tanrı ile onlar arasında olan bir mesele. Ben sadece buluşmayı ayarlarım."

"doğdum ve irkildim büyüklüğünün karşısında dünyanın, gördüm ve şaşırdım açgözlülüğüne insanların"