[kafayi yemis dusler]

Yuzyillik Yalnizligim
Duslerime hosgeldin anne...Yuzyillik yalnizligima...Sensiz gecen gunlerimin huzunlu sarkilarina..
Gozlerimin icine sensizligin rengi sinmis, soluk bakarsam uzulme anne...Gulusume bakma, icinde gecmisin esrik bakisi var ve aglarsam sarap dokulur gozlerimden, bu yuzden tuzlu degil kirmizi gozyaslarim, dokunma annem sarhos etmesin seni de...
Icimde yuzyillik bir yalnizlik var...
Her gun sessizce yagar yuregime hasretin yagmurlari, duyamadigim ninnilerinin donuk bakislariyim simdi. Yoklugun, kirik hikayelerin mevsimi...En dibindeyim yalnizligin....
Dinle, ne masallar anlatacagim sana, tozlu raflarda duran, yarim kalmis...Usuyorum anne, hic saramadigin duslerimde, yalnizligin sevgilisi oldu cocuklugum...
Kirik dokuk anlarimda yoktun, gok gurultusunden korktugum zaman sarilmadin bana...Hayati ogrendim hicbir siir dizesinde yoktu gulusun, caresizken umudum da olmadin...Suruklendigim binlerce hatanin icinde eridim bittim anne, elin yoktu tutunamadim kimseye...Yalnizligim pic etti beni sokaklarinda sensizligimin...
Icimde, masal dinlememis bir cocuk var anne...Duslerim hep yarim kaldi bu yuzden, hep donuk sozlerim...
Yanagimda, gulusunun eksikligi aglar anne, cekip giderken, kiz olduguma hayiflanip opmemissin beni...Simdi her opus sesinde yanagim kokunu aglar anne...
Icimde yuzyillik bir sensizlik var anne... Icimde, yuregimi sagirlastiran yuzyillik yalnizligimla birakip gittin beni anne...
Gozlerime bakma anne, sarsmasin seni yalnizligimin corak siirleri....Gozlerime bakma anne, yalnizlik tufanim seni de alir icine...
Yalnizligimi sarma anne, usumesin hayalin....Beni yeniden buralarda bir basima koyup gitme anne....Yalnizlik ne bilemezsin....