[kafayi yemis dusler]

Hep kendime anlattim, yuregimde kucuk bir kizi oldurdugumu. Kimse bilmedi ne kadar asaglik bir katil oldugumu, kucuk kiz da!
Hep kendime anlattim, kaba saba kufurlerimi. Hep kendime bagirdim, soguk ve bombos odalarda.
Kendimden baska siganagim yoktu cunku. Ve ancak kendim imha edebilirdim tum delilleri. Ancak kendim anlayabilirdim o kucuk kizin olumunde sizlayan sozlerimin kan tadini...Ancak benim yuregime sigardi o dev aci.
Ve tanri anlat dedi yine. Oysa yalnizdim, oysa Adem yoktu. Kaburgasindan calindigimdan beri...
Anlatacagim gene de...Bir gun...Anlatacagim...