[kafayi yemis dusler]

Oyle bir sey ki anlatmak istedigim...Oyle cok kelime ususuyor ki dusunlerime. Ve oyle caresizim ki, bombos bir sayfa veriyorum sana. Anlatacaklarim toz duman.
Bir kahve lekesi bombos bir sayfada, ellerimin titrekligi ucunda kagidin. Oyle bir aci ki bu lal saatlerim, oyle bir sanci ki bu sessiz cigligim...
Usuyorum, gulusunu ort ustume...
Bir fare kelimeleri kemiriyor beynimde, nice kelime kemirilmis anlamlar dokuyor dilime. Dilimde kekremsi bir ifadesizlik...Dilimde yoksunluk...Yoksulluk...Sensizlik...
Sevismeyelim bu gece. Aklimda yoksun bugun, seni optugumde yaninda olmayacagim.
Gozlerime bakma. Tanimayacaksin sana guleni, gozlerim bir col ulkesi bugun. Oyle bir ruzgar esiyor ki, seni yakip kavurur kumlar. Issiz bir col bugun gozlerim. Kumlarin ustunde, coktan olmus adamlarin kemikleri var. Hicbirini tanimam da hepsi asinadir gozlerime. Nice golgesi konakladi insanlarin gozlerimde.
Col ulkesi gozlerim, kumlarin ustunde kemikler. Ve gozlerimdeki gunes sari bir yorgunlukla isitir onlari.
Sari bir yorgunluk agliyor yuzume, sonbahar cizgilerim var. Yapraklari dokuluyor gulusumun.
Ne olur bu gece sevismeyelim.