kafayi yemis dusler

Kizligi bozulmus bir askti o masal. Cuzzamli sarkilar dokuluyordu tanrinin yuzunden. Kucuk bir kiyamet ve birkac ceset kokusu, hepsi bu.

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

-cunku ucunda olu cocuklugumun kufurleri var ve bir kiza yakismazmis oyle ayip laflar

(tukuruk) bezlerimi koparip opulmekten kirlenmis dudaklarimi temizledim.

imandan hepsi imandan...
(o adamlari da bu yuzden tek tek vurdum, hepsini oldurdum.katil degilim beyler yanildiniz. siradan bir temizlikciyim ben)
..............................
.............
..................
(bazi satirlari da temizlemeliyim, rujum rujum nerde
sevgilim sevgilim bu satirlardan sonra her an gelebilir)
.............................
.............................................
......
(gelmedi, bu gece baska bir adamla sevistim.)
.................................................. ....
yuzumu kapatiyorum. bu yaptigim cok ayip
galiba bana fahise diyecekler, sonra babam gelip hesabini soracak bunun.
o kimdi? var miydi oyle biri?
ben
babamin yuzunu unuttum
annem coktan olmustu zaten
oyleyse kimin kiziyim artik? bir anneyi evlatlik edinebilir miyim? Bir babayi?
-bir siren sesi\beni almaya geliyor. oysa dilim de yok sesimi nasil duydular?
o kocakari komsum o delikten hala beni izliyor olmali...
-donunce onu da vuracagim-
Rezil oldum
herkes disarida
oysa sevimli hanim hanimcik bir kiz biliyorlardi beni
hay allah bu cocuk?
dun sevismemis miydik?
rezil oldum...rezil oldum
(ama guluyor...bana bakip guluyor
bu rezillik yakismis olmali bana,
beni arzuluyor bu gulus!..)


(ne kadar rezil olursak o kadar iyi... Can Yucel)

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

En iyisi susmaktir biliyor musun? Bir siir yakmak cuzzamli agrilarin ustune...Tutun sarmak, aci bir kahve yapmak ve serseriler gibi masaya yayilarak 'anasini satmak' ogrendiklerinin...
Yuzune bakiyorum\kirec tutmus omrun. Bu deliligim\yazdigim her sey hayatin yan etkisi dostum...Ilaclarimi artik icmiyorum. Delirmeyi seviyorum\hele sevisirken. Iyi bir seymis de-lir-mek...
Beni iylesmis sanan komsuma aciyorum en cok. Gecenin bir vakti cigligimi duyarsa perisan olacak kadin.Kocasi sagirmis, iki saat ugrasacak uyandirmak icin. O korku iyi gelmeyecek kalbine. -ki kalbindeki intiharlari az dinlemedim kendisinden, o cesetleri nasil da sevmistim yuzunde. ne yakismisti o mezarlik gozlerine-

Ama komsum icin yapacak bir seyim yok kahve disinda. Bir de sigarasi bitince kapimi calabilir ve ben ona tutun sarabilirim. o kadar.

En iyisi kacmaktir aslinda...Kimsenin beni tanmadigi ve tanimak istemeyecegi bir sehir kesfetmeliyim. Benden oyle nefret etmeli ki beni gorenler yuzlerine baktigim zaman edepsizligimin keyfini iyice cikarmaliyim.
Ozellikle hazimsiz iliskileri olan kadinlar diyorum onlar tiksinerek bakmali yuzume. Kocalariyla sevismemden korkmalilar. Kabuslari olmaliyim guzelligimle. Haahahaha...
Nasil delilik yaramis bana degil mi?
(oysa aldatildigim icin intihar etmeye kalktigim gunlerim olmustu, kirmizi zamanlari hayatimin...)
Nicin oyle bakiyorsun? Ah dostum!!! Yuzune bakiyorum. Aman dikkat, yuzunun cocuklugu dokuluyor gozyaslarinla\rahmine kacmasin\rahmine kacmasin\yoksa felaket dogurur kadinligin...
Demek bildigin iyi bir doktor var. Benim de var. Bosver onlari. Ilaclar kilo yapiyor hem. Ustelik deliligimin sekli bozuluyor, birak dostum oyle daginik kalsin...

(kendi kendine konusanlar II...bir mektup(dostlarin agrilarindan calinmis delilikler)

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

Sirli Mektup

Kisa boylu sisman bir adam kapiyi sinirle acip iceriye girdi. Elindeki raki sisesini mutfak masasina birakip tekrar girise geldi, ceketini cikardi. Egildi, ayakkabilarini cikarirken ustunde 'sayin sen' yazan bir zarfla goz goze geldi...
Eve gelmeden once meyhanede bir iki bardak raki icmisti, birden yasadigi bu anin o iki bardagi hizlica icmesine bagladi... Pulsuz, adressiz bir zarf ve ustunde sayin sen yazisi...Bir seyler sacmaydi...Ancak bu puzzeli cozemeyecek kadar yorgun ve salak hissetti kendini.
Ayakkabilarini cikardiktan sonra zarfi alip mutfaga gitti. Mutfaktaki pis yag kokusu dun geceki o kalabaligi hatirlatti ona. Arkadaslariyla balik kizartip balkonda keyifli bir gece gecirmislerdi...Dunden geriye sadece bu agir yag kokusu kalmisti. Dayanamayip balkona cikti, bir sigara yakti. Kafasi karisikti. Dunku insanlar, galiba dostlariydi, iki yabanci kadin ve raki siseleri. Sonra yatak odasi ve sabah salya sumuk aglarayak evi terk eden bir kadin. Bunlar dunun ozetiydi.
Cok icmisti. Ise gec gitmis, isten erken cikmis solugu meyhanede almis iki duble icip yine hizlica oradan cikmis bir buyuk rakiyla evine donmustu.
Bu hizin ve rakinin kafasindaki kaosa iyi geldigini dusunuyordu. Bu mektup da nereden cikti simdi? Okusa miydi? Kim kime 'sayin sen' diye mektup yazabilirdi ki? En iyisi icmekti. Rakinin bu soruya verecek adam gibi cevabi vardir. ASlinda Esat'i arayacakti. Birlikte iceceklerdi. ARasam mi? Yok yok simdi bu mektubu onunla okursa sabaha kadar turlu ihtimallerle kafasini sisirirdi. E eski polisti nasilsa...Emekli olali cok olmustu olmasina da hala bazi aliskanliklarindan vazgecmemisti Esat. Ustelik bu mektubun icini bilmeden baskalariyla paylasmayi dogru bulmadigini dusundu. Dun salya sumuk aglayan o kadin yazmis olabilir miydi? Geceyi begenmemis ustelik yataktaki performansindan da sikayet etmisti. Neymis erken bosaliyormusum. Sonra onu oylece birakip horlamisim. Sabahleyin kiyima yanasmis ama onu itelemisim. Uyandigimda da acele acele hevesimi sondurmusum. Tam bir odunmusum. Ya bu kadinlar son olarak tokat atip kapiyi carpmayi niye sever ki? Hic anlamam.
Kendi kendine konustugunu farkedince 'delir Sami delir senin neyin eksik?' diye soylendi.
Mutfaga girdi, bardak arandi, su, buz derken raki bardagi artik hazirdi.
Bir sandalye cekti, oturdu, mektubu aldi. Acti.

Sayin Sen;

Ihtiyarladin artik. Biraz dinlen, kacmaktan vazgec. Eninde sonunda yine tum bildiklerini unutup, ezberlediklerini silip yine ayni baslangica doneceksin. Iste o zaman yeniden bir araya gelecegiz. Iste o zaman bensiz gecirdigin o yillarin agrisi cokecek yuregine...
Kimim ben? Beni taniyorsun. Cok iyi taniyorsun. Ama oyle saniyorum ki unutmussun. Yahut unuttugunu saniyorsun.
Yillardir kactigin ve hic hatirlamadigin her kimse iste o benim...
Uzatmaya gerek yok, nasilsa karsilasacagiz. Simdilik bu kadar..Benim icin de bir kadeh ic bu aksam...


Raki bitmisti. Sigara yakti. Kisa ve esrarengiz mektuba uzun uzun bakti. Ne dusunecegini bilmiyordu. Ne yapacagini.Ne hissetmeliydi simdi? Korkmali miydi? Kimdi bu? Bu kim? Ne demek istiyordu? Ben kimden kaciyorum? Kimden kactim?
Bir kadin mi? Hayatima cok kadin girmedi, bir iki aydan uzun iliskilerim olmadi. Hepsi beni benden once unuttu. Ben hatirladigim halde onlar tanimamazliktan geldi. Yok yok bir kadin olamaz bunu yazan.
Erkekti.
Sustu. Ayaga kalkti, tuvalete gitti, isedi. Sonra ellerini yikadi. Derken aynaya bakti. Korkuyla irkildi. Gozlerinin icinde bir adam siritarak ona bakiyordu. Bu adam? Aynaya bir daha bakti. Adam bu sefer kahkaha atti. Uzun boylu, iri yari bir adamdi. Yakisikliydi. Ustelik guclu birine benziyordu. Iyi giyimli, hali vakti yerinde, mutlu ve saglikli gorunuyordu. Kimdi bu adam? Gozlerinin icinde ne isi vardi?
Mektup? O yazmis olabilir miydi?
Aynaya yeniden bakti. Sinirleri iyice gerilmisti. Korkuyla karisik duygularin karanliginda boguluyor gibiydi. Nefes alamiyordu, kalbi hizli hizli atmaya baslamisti. Olecek miydi? Yoksa yoksa azrail miydi bu adam?
Basi dondu, dengesini kaybetti. Yere dustu, bayildi.
Ruyasinda gozlerindeki adamin bogazina yapistigini gordu.
'Kimim ben biliyor musun? Ben senin olmak istediginim. Beni gercekten oldurebilecegini mi sandin? Bir vakitler varligimla seni bir hayli tatmin ediyordum. Mutluydun benimle. Kendini bir halt saniyordun oylece. Sen yoksun. Ben varim. Anladin mi beni? Seni oldurecegim. Kimseler umursamayacak bunu. Arkadasin Esat bile. Beni gomdugun o karanlik hayallerin icine gonderecegim seni. Bir hayal olmaktan cikip senin bedenine burunecegim. Sen oleceksin ki zaten hic yasamadin.'
Terler icinde uyandi. Hatirladi onu. Beynindeki o uzun gunleri, o filmi. Yasadigi o anlamsiz ama guzel mutlulugu...Evet oydu. Kendisinin yarattigi kendi. Intihar denemelerinden sonra uzun bir sure tedavi gormustu. Agir ilaclar ona bu filmi ve bu yakisikli kendini unutturmustu.
Simdi yeniden hatirlamasi, bu mektup...Bu ruya...Gozler...
Hayat yeniden agirlasiyordu omuzlarinda...Raki raki icmeliydi...
Bir seyler yeniden basliyordu. Yahut yeniden bitiyordu.
Raki raki raki icmeliydi...

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

123 123

Tekrar okumak çok güzel elıne yuregıne saglık sevıyorum yahu yazdıklarını buyuk bır zevk benım için bırkaç kişinin yazdıklarını bunlardan bırı de sensın .

o gece bicaklanmis dualar bulundu, otopside tanrinin kaburgasi incelendi, sonra kimseler konusmaya cesaret edemedi. tanri yine alayli icti sarabini, korkmasaydin boyle susmazdin dedi ona.kyd

kafayi yemis dusler

Tesekkur ederim ablacigim...Soylediklerin benim icin cok degerli.

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

sonbahar agrili bir mevsimdir sevgili
gozlerin dokuluyor penceremden
yorgun siirler pic yalnizliklar dokuyor rahmime
sonra kaygili cocuklar doguruyorum
olu cocuklar.
sonbahar fahise bir mevsimdir sevgili
tanriyi yatakta becerip bileklerini kesiyor
derken kiyamet dans ediyor gulusunde...
bir yilan memelerini sariyor,
sonra ciplakligini kapliyor
sonbahar kizligini yitirmis
zehir zemberek bir orospudur sevgili...

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

Aksami giymis gozlerin, turuncu agliyorsun biraz. Soyunup koynuna giriyorum. Agrilarimiz sevisiyor. Sarap cok cok kirmizi bugun, tadi ruhumu beceriyor.

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

Karanlik izlerden kalma bir kadinin aska mektuplari: (I)

Zaman delik desik. Kesif bir karanlik siziyor zihninin dehlizlerinden. O insan suratlarini kendi ellerinle cizmistin avuclarima. Onlari sevmemi ogutlemistin. Oyle kalabaliktilar ki beceremedim onlari sevmeyi.
Seni sevebilirdim oysa. O ayaz gecelerde tenine carsaf gibi dokulebilirdim...Senin olabilirdim. Sen olabilirdim.
Kalabaliga karistik, sehirlerin tukuruklerine, sokaklarin islakligina, adamlarin uzuvlarina, kadinlarin rahmine...Kaybolduk ve bir zaman geldi ikimiz de ayni inhitarin cesedi olduk. Bittik.

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu