kafayi yemis dusler

Ben her sabana dugum baslardim sen kor, maviler calinirdi duslerden.
Her sabah, bir huzun cumlesinde agirlardi bizi hayat. Her sabah sade bir kahve tadinda, maviden habersiz baslardi.
Her sabah mavisiz bir huzun calardi uykularimizin kapisini, uyanirdik duslerden ve duserdik maviye hasret.
Sen maviydin yalnizligin krokisinde, kucucuk bir mavi. Sanrilarin izdusum.
Evet kimse anlayamayacak seni. Sen susacaksin mavisiz bir gozun isiltisina bakarken ve operken mavisiz gozlerin dudaklarini, susacaksin...

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

serkan911

bu aralar çok susmaya başladım...yazamama hastalığım nüksetti edeli dilim kemik,ağzım bıçaksız...

yaralı ya da kırgınlık öte değil,berisi de yok...sanırım sanrılarım halsiz ve hayallerim çok yüksekten atladı...gecenin en üst katından atlayan tanrı değil sanırım bendim...

kafayi yemis dusler

Gozler bakmazken, goz kirpar ayna onlara. Ayna, nice goruntunun cirkinlgini saklar, her goze bir yudum cirkinlik guler.
Akil sevmez aynayi, ayna akili...
Ben her sabah bakmam aynaya, ben her sabah ozlemem goruntumu.
Yollara duserim her sabah, kendimi sokaklarda ararim, golgemi biraktigim.
Ve ben her sabah, bu yolculuklardan eksik donerim.
Her sabah kaybolurum.

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

serkan911

ben her sabah intihar düşüncesiyle açarım gözlerimi...intihara meyilli olduğum tek andır aslında...

sonra devam derim yaşmaya...yollar uzun-kısa...yürürüm bilinmezlere...caddeler ve sokaklar tanır beni...yüzüm eski,ruhum eski kalır aslında ama düşünceler her daim yeniler kendini...

kafayi yemis dusler

Bugunlerde hep susuyorum. Yazacak cok sey var, kusacak cok kelime. Ben susuyorum, yazacaklarim kis uykusunda...
Ve hicbir sebebi yok bunun, oylesine, sadece sustugum icin yazmiyorum, yazmadigim icin susuyorum.
Sayril bir golgeyim uc ogun. Istahsiz bir golge, hasta...Hayallerim bohcasini toplayip kaciverdi bilinmeze...
Gecenin zifiri gulusunde karanlik bir sususum var simdi. Tanri'yi hatirladigim bir susus. Sagir bir sessizlik icimdeki, tanridan haber beklecegim, o zaman catlayacak suskunlugu kelimelerin...

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

serkan911

kelimelerim o kadar yeteneksiz ki cümle olamıyor ve anlatamıyor içimdekileri ne sana ne diğerlerine...

yetemedim,beceremedim...hala eksik,hala yolsuzum...şimdi gidiyorum ama geleceğim...

Ölümsüz

Her uyandığım sabah; ''Bugün ölecek miyim?'' dedim kendime ve öyle yaşadım tüm gün... Tüm gün güzel geçsin istedim, son günümmüş gibi ama olmadı, olamadı. Geçirmediler güzel, ölmedim ama ölmekten beter ettiler. Keşke diyeceğim birşey olmadı hiç, oldurmadım, yaşadım... Hergün ölecekmiş gibi yaşadım. Ve hergün öldümde dirildim, baktım ki nefes alışlarım sürmekte, yaşıyorum her acının arkasında... İşte bu yüzden Ölümsüz'üm ben, Henüz ölmedim, ölmekte istemedim yaşamak isterken deli gibi...

kafayi yemis dusler

Ben her sabah bir intihardan uyanirim. Her uyku bir intihara dalistir bu sehirde.
Sonra, bir gulus davet eder beni hayata. Yollar nasirli, yollar catlak, yururum.
Hep bildigim yollarda bilmedigim cumlelerde yururum. Bulanik anlamlara tunerim aci kahvemi icerken.
Yuzum eskimis bir ayna simdi, gecen hafta bir eskicide satildi. Ruhum kisrak, nice duse gebe.
Yurdugum caddelerde kimse tanimaz beni, sokaklar her giriste kimlik sorar.
Kimliksizim.
Bir kisrak ruhum, yeniden doguracak duslerimi...

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

kafayi yemis dusler

Bekliyorsun, konusmami. Bense tanriyi bekliyorum. Simdi, oyle bir haldeyim ki, hicbir kelime icimdeki bu firtinayi anlatamaz, hicbir kelime icimdeki kaosu cumle yapamaz.
Anlatamayacagim. Tanriyi bekleyecegim.

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

Ölümsüz

Takip edilmekten nefret ettim hep, takip edilmek için herşeyimi veririm şimdi... takip etsin ve alsın pençeleriyle götürsün beni kaf dağının tepesine... didik didk etsin, ruhumu özgürleştirsin...