Serkan Engin şiirleri

gecenin G noktası

gecenin G noktasına değdi tenimiz
kırmızı bir zelzele tenin tenha yerlerinde
dilbaz oldu şehvet nefesin örtününce bedenime
nefesin ki önsözüdür yağmurlu devinimlerinin

kâşifi benim gövdenin saklı şehrinin
ellerimle heceleyerek kat ettim
boydan boya beyaz atlasını teninin
yüzünün güneyindeki minik gelincik
tarlasına konuyor eşek arıları dilimin

ah yarim, ömrümün gizli öznesi
ah o memelerin Çanakkale Geçilmez gibi
uzanıyor Çin Seddi gibi
bir omzundan ötekine
bu imlâsı şaşı gecede
egemenlik kayıtsız şartsız memelerinde


serkan engin

Ünlem Temmuz 2006
2006 Şiir Yıllığı ( Veysel Çolak / İle Dergisi )

[Arje Nova]

Tam da dergi sayfalarına yakışır bir şiir diyecektim zaten öyleymiş

Çok teşekkür ederim zarif yorumunuz için.

kentin Aşk gerillası


bir gelincik tarlasıyla bir molotof
kokteylini karıştırırsak aynı cezvede
fincana dökülen ben oluyorum
öfke’ye yaslanarak dik
durabiliyor hayatın ortasında kalbim
parmaklarımın arasından sızan uçurtma
gölgeleri,mor bir düğme
gibiyim yalnızlığa ilikli

bu gece kadehlere bölüştürdüğüm
Güzel şarabın Marmara’lı Nilgün’ü
Ömer Hayyam ve ben şarâbi
rubailer okuyoruz hüznün yüzüne karşı
Aşk yakamızdan düşsün için

( aslında her Aşk yanmaya bir bahanedir
kendine dönen bir pervaneyim
nârım özümdedir )

bu gece dalgın gemiler
geçiyor yine kıyılarından gözlerimin
gene de tek başıma Çin
ordusuyum karşısında kederin
keder ki acı’nın ağır abisi
kim hesaplayabilir ki hayal kırıklığımın hacmini

( yüklemi hep aynı nesnesi çok
bir cümle Aşk dediğin
aslında ben nâra aşıkım
Aşk bana nâr )

bu gece buruk bir anons
olup geçiyorum
haber ajanslarının sarhoşluğundan :
- dikkat ! kederden kanayan ağır
bir yalnız için acele Aşk aranıyor...


( aslında her Aşk ‘görülmüş’
eski bir mektuptur, kalbimin
köhne çekmecelerinin dibinde

hangi birinize ağlayayım
ne çok terk ettiniz beni be ! )


serkan engin


Damar Kasım 2004
Ekin Sanat Nisan 2006

[mordefter]

Kısmî felç geçiren bir gölge taşınır bazen şiirin avuçlarında. Kristal bir çığlık atar şair gri şehirler boyu. Sonra durup yankısını bekler. Kimi zaman ayakta kalmak da şiirin yankısıyla baş etmek de zordur. Tüm bu zorluğa rağmen devam edenler gölgesi sökük bırakılmamalı.
Hele şiir "nefesin ki önsözüdür yağmurlu devinimlerinin" diyorsa ve gizli şehirlerin hecelenerek bulunmasını anlatıyorsa… Yankısız bırakmak yılkının yersiz seslerine ayıp olur. Bence...

mor defter;
benim şiirimden daha nitelikli yorumlar yazmaya devam edeceksen ben kalemimi kırmaya gideyim bari

[gizli]

( aslında her Aşk ‘görülmüş’
eski bir mektuptur, kalbimin
köhne çekmecelerinin dibinde

hangi birinize ağlayayım
ne çok terk ettiniz beni be ! )

Hoşgeldi sesiniz , şiiriniz.

Teşekkür ederim. Hoş buldum burayı

kırık çırak


kalbimi çekiç yaptım da düzeltemedim
hayatımın eğri büğrü kaportasını
ezikliğini bana kusuyor ustam
üstüpü gibi harcıyor çocukluğumu


kaynak tutmuyor heveslerim
dünden yarına kırılmışım
‘senin failin devlettir’ diyorlar
‘üreme bonkörü ailen bir de’


- sahi devlet’e nasıl gidilir abi?


dövüyorlar düşlerimin misket mavisini
küfre ve tütüne bulandı masumiyetim
bir işbaşı bile almadılar
abimin küçüklüğüdür giydiğim


egzoz dumanı siniyor umutlarımın körpeliğine
tebeşir tozu ağartacağına aklımı
acının çelik dikenleri batıyor kalbime
avuçlarım zaten nasır tarlası


- doğru söyle abi bana yakışırdı di’mi ?
okul önlüğü mavisiyle kırmızı sırt çantası


serkan engin

Ünlem Haziran 2005
2005 Şiir Yıllığı ( Veysel Çolak / Eski Dergisi )

[123 123]

Okudugum ve gerçekten benı bıryerlere göturen ender şiirlerden..Elinize yuregınıze saglık.