Kız kıza..

[Simone]

Aşağıda okuyacağınız yazı zamanında bir e-dergi için yazdığım bir yazı.. Lise dönemlerinde kurulan dostluklarla ilgili..

Kız Kıza

Yıl 1992. Dört kız. Yürekleri aynı anda çarpan, birbirlerini görmedikleri zaman nabızları düşen dört genç kız... Lisedeyken aynı müzik öğretmenine aşık olan, birinin üzüldüğü birşeye hep beraber matem tutan, aynı popüler kızdan nefret eden, aynı rüyaları görüp, aynı sabahlara uyanan dört kız...

Birini düşündüğüm an dördü birden geliyor gözümün önüne, bu kadar biraradaydık işte! Çoğu kadın bilir bunun rahatlığını. Birlikte gezersiniz, birlikte aşık olursunuz, birlikte yemek yer, birlikte içer, birlikte sarhoş olursunuz. Birlikte dedikodu yaparsınız, o çocuğun o iğrenç süs köpeği kılıklı kıza nasıl kapıldığını konuşur, hiçbir zaman gerçekleşmeyecek hain intikam planlarını yine onlarla yaparsınız...

Küçücük yüreğiniz yaşadıklarınızı kaldıramayıp ta, gözlerinizden akmaya başladığında, makyajım akıyor mu endişesine kapılmadan sadece onların yanında ağlarsınız... Çünkü başınızı kaldırıp baktığınızda göreceğiniz gözler de aynı sizinkiler gibidir... Akan rimellerin oluşturduğu simsiyah kocaman harelerin içinden bakarsınız birbirinize, rakunlar gibi. Ve işte o an sizi bu görüntüden başka hiçbir şey güldüremez... Gözyaşları, kahkahalar, hıçkırıklar ve tüm sesler birbirine karışır, kanatlanır, uçar gider... İyi ki vardır onlar... Böyle dersiniz içinizden...

Yıllar geçse de, biraraya geldiğiniz her an, on beş yaşına geri dönüverirsiniz. Günün sorunları çabucak konuşulur, biter... Yine aynı eski konulara dönülür, aynı kız çekiştirilir, aynı dedikodular yapılır, aynı şarkılar dinlenir, söylenir hep bir ağızdan... Yine aynı aşk acıları konuşulur, aynı gözyaşları dökülür... Bir derste hocanın sandalyeden düşüşü o gün olmuş gibi anlatılır, ilk defa gülünüyormuş gibi gülünür, gözlerden yaşlar gelircesine.

Okul bahçesinde akşam etüdünde gizlice içilen içkilerin tadı hala damağınızdadır, tuvaletlerde içilen sigaraların kokusu sanki hırkanızdadır hala... O, on beş yaşındaki kızlar sanki sizin günlük koşuşturmalarınız içinde bir yerlerde saklanırlar da, bir araya geldiğiniz anlarda çıkıverirler ortaya, ceplerinde ucu kemirilmiş kalemler, yüzlerinde kadın-çocuk gülümsemeleriyle...

Hangimiz yaşamıyoruz ki bunları? Koca kadınlar olduk hepimiz, hala dünya dar geldiğinde onlara koşmuyor muyuz? Hala eşimiz, sevgilimiz şehirdışına gittiğinde onları çağırmıyor muyuz, kusana kadar pasta ve çikolata yiyip kıkırdamak için?

Hala onları aramıyor muyuz ağlamak istediğimizde? Rakunlar gibi birbirimizin gözlerine bakıp, basıvermiyor muyuz kahkahayı!?

Bizi bizden başka kimse anlamaz kızlar, sıkı tutunun birbirinize... Herşey geçip te rüzgar yaşanmışlıkları savurduğunda, onlar yine yanınızda olacak sakın unutmayın!

(bu arada, bu 3 kişiden biri Amerika'da müzik eğitimi doktorası yapıyor, biri şu an ismi bilinen bir klasik gitar sanatçısı, biri de hem sahnede hem 2 çocuk annesi .. yine de hala biraraya geldiğimizde yukarıda okuduklarınızın hepsi yaşanıyor.. )

[Gri]

Ortaokul ve lise dostlukları olmasaydı sanırım böyle bir site olmazdı ortada.

[a_dead_poem]

vay bee...hayat hoş enstantanelerle dolu...inşalla ben de büyüyüp adam olduğumda böle hoş enstantanelerle karşılaşırım.....

[Viji]

amin amin

[Deniz]

Bu yazin beni her okudukca, cok hareketli bir donemime goturuyor Simone...Ve ben son derece ukala bir sekilde senin yazman gerektigini dusunmekteyim.

[Viji]

Yeter abi,hep sinirlendiğimde bu yazıyı okuyorum,10-15 oldu dahada okuyucam gibi gözüküyor.Elinize sağlık,çok teşekkür ederim hatta .

[Pilli Bebek]

Çok güzel bir yazı olmuş..
Tam da 6 yıldır dostum olan iki ortaokul arkadaşımla tartıştığım gün okumam bu yazıyı nasıl bir tesadüftür ki

[Ako]

Eline sağlık Simone

[Ölümsüz]

görmemiştim bu konuyu, şimdi okudum ve okumadığım günlere lanet ettim. o kadar güzel o kadar dokunaklı ki ister istemez duygulanıyo insan. böle dostluklar ender görülür.
''yüreğine sağlık simone''

[Simone]

bu 4 kizdan biri benim (e tabi )
biri su an 2 cocuk annesi, muzik piyasasina onumuzdeki yil guzel bir albumle dusecek.. biri amerika'da muzik egitimciligi doktorasini bitirip evlendi.. biri de basarili bir klasik gitarci oldu, almanya'da bir klasik gitar albumu yapti..

ve biz 4 kiz, yillar sonra onumuzdeki pazartesi yine birarada gelecegiz benim evde, sabaha kadar uyumayacagimizdan eminim