yeni bir söz söylemek için ölmek mi gerekir?

[serzenish]

Yeni bir söz söylemek için ölmek mi gerekir?


Hayatımızı tıpkı tekrar tekrar sahnelenen bir tiyatro oyunu gibi yaşıyoruz...tekrar ve yineleme...yeni olamayan yineler...senarist biziz;ışıkçı,yönetmen,suflör ve oyuncular...bıkmadan usanmadan kılık değiştiriyoruz,ama üstlendiğimiz roller asla yeni olamıyor bizim için...ezberden yaşamak...

Yeni sesler çok uzak...o tınıyı yakalamak için çok birikmek gerek belki...her sabah "tekrar" uyanıyoruz,her gece "tekrar"...birbirinin kopyası günlerimiz...günler sıradanlaştıkça öznelliğimizi kaybediyoruz onunla birlikte...sabah başka uyanamıyorsak gün zaten aynı devam ediyor,çember kırılamıyorsa ömrümüz yineleşiyor...

Ölümlerimiz bile aynı neredeyse...delikanlı kendini aldatan sevgilisinin gözleri önünde ölmeyi planlıyor,ölümüm yeni bir intikam olsun derdinde.Bilmiyor,bu sahnenin tekrarı olmadığını...genç kız bilmiyor ölmekle yaşamanın sınırındaki gencin inadını...tek nefesin değerini bilmiyor,aldatmışlık denizinde aldanıyor kulaç kulaç...bilmiyor sonraki oyunda delikanlı rolünün kendine verildiğini...

Hayatımızı turneye çıkan yıllanmış oyunlar gibi yaşıyoruz,aynı dekor,aynı replikler...takıldığımız yerde kulağımıza fısıldıyoruz replikleri ki aynı olsun her bir sahne...ezelden beri bu oyundayız biz,seyircilere onca yeni,bize bunca ezber...her seyircinin gözlerinde,o küçük ışıltıyla avunuyoruz,bunun avuntu olduğunu sayıklıyoruz...uyanıyoruz,aynı güneş,soluduğumuz hava aynı...şöyle bir yokla içini,yürek aynı...

..........................................


Titrek parmaklarımın tuttuğu kalemimle incitmeden dokunuyorum kelimelere...onlar uysallıkla kabulleniyorlar iredeme ram olmayı...uyumlu cümleler kuruyorum itinayla...cümleler bölük bölük kağıdımın üstüne diziliyor,paragraflarımı seviyorum...yazıyorum "yeni" heyecanlar içinde...

senaryo=ben
ışık=ben
yönetmen=ben
oyuncular=ben...
oyun=yeni bir söz söylemek için ölmek mi gerekir?

Ve perde...

[Arje Nova]

Eline sağlık. Devamını bekliyoruz.

[Cheri Cheri]

çok güzelmiş iç burkuyor ''hayatımızı turneye çıkan yıllanmış oynunlar gibi oynuyoruz.....''
bu cümle çok hoş olmuş

[Helly]

çok guzelmiş
eline sağlık

[Arje Nova]

Yazan: serzenish

Titrek parmaklarımın tuttuğu kalemimle incitmeden dokunuyorum kelimelere...onlar uysallıkla kabulleniyorlar iredeme ram olmayı...uyumlu cümleler kuruyorum itinayla...cümleler bölük bölük kağıdımın üstüne diziliyor,paragraflarımı seviyorum...yazıyorum "yeni" heyecanlar içinde...

Ben özellikle bu kısmı kendime yakın buldum. Çok hoşuma gitti.

[serzenish]

okumaya zaman ayırmanız başlıca sebep olmakla beraber,üstelik altına değerli yorumlarınızı da iliştirdiğiniz için sonsuz teşekkürlerimle...

[serzenish]

Bugün,oturduğum uçurumun kenarından uçurdum yaşamaya dair karamsar nefeslerimi...
Her soluk alışımda göğüs kafesime hapsettiğim hayat,içime sığmıyacak kadar irileşti artık.
Yerçekimi denilen, belki dünyanın ilk kanununa aykırı "düşmek" yasak olduğu için,ciğerlerime doldurduğum havayı bencilce benimseyerek kocaman ve kapkara bir balon halinde raksedemeyeceğime göre kusursuz boşlukta...bikaç düzgün olmayan cümle eşliğinde bırakıyorum tut/uklum olan zerrecikleri...

İşte...artık yeni oyunlar ve yeni oyuncular,hatta oyuncuya gerek yok...oyuncaklar için sahne temizlendi...
bikaç çizik çıkışta yaşanan izdiham yüzünden.Koridoru (pardon),soluk borusunu temizlemek için bikaç ses egzersizi,bir yudum su eşliğinde başlar yepyeni hayata dair sunuş monologları...

__saygıdeğer beyfendiler,değerli hanımefendiler...
teşriflerinizle şeref verdiğiniz oyunumuz,ilk kez sahnelenmektedir...oyunc(u)aklarımıza gözleriniz aşina olmayabilir,hatta asla tanımayacaksınız...
__tıpkı öldükten sonra ruhların bedenlerini tanımayacağı gibi.

evet...alkışlarınız eşliğinde perdelerimizi aralıyoruz,oyunumuzun adı;

ölmek,ilk ve son sözü söylemektir...