Katiller Bile Uyurken Güzeldir.....

[birunsatan]

Nedendir bilmem, uzak diyarları hayal ederim bazı geceleri, hep merak ederim oradaki insanların neler yaptığını…
Bildiğim tek şey, gecelerin her yerde aynı olduğudur, dolunayın bütün diyarlarda aynı güzellikte gözüktüğüdür.
Bütün insanlar birbirine benzer uyurken; ne kadar farlı da olsa dilleri, ne kadar benzemeseler de birbirlerine…
Katiller bile uyurken güzeldir, insan sadece uykuda olduğu zamanlar masumdur…
Ayrılıklar her vakit zamansızdır, geceler ayrılanların kabul edilmemiş gerçek mekanları dır… Bir sevginin acımasız infazıdır ayrılıklar. Bütün ayrılanlar uykuda buluşur, uykular; infazı yapanların da, infaz edilenlerin de buluşma noktasıdır. Şimdi pencerende, perdeyi aralayıp gecenin bir vakti sokağa baktığında, gördüğün tek şey yalnız ruhlardır sevgili, bu şehirde geceleri terk edilmiş ruhlar dolaşır, katiller karanlıkta vurmayı sever…
Ondandır ruhların geceleri mesken eylemesi, o sebepledir mezarlıkların şehrin uzaklarına yapılması… Her ölümün bir katili vardır, her ceset, katili ile birlikte gömülür…
Yaşamın en telaşsız yeri mezarlıklardır sevgili, ayrılığın yaşanmadığı tek mekan, insanın en yalın halidir mezarlıklar…
Rüyalarımızın en yalın yeri neresidir sevgili?...
Neden hep uzak diyarları görürüz hayallerimizde?...
Geceler dünyanın en güzel zamanlarıdır sevgili, düşlerimiz bizim insan halimizin kanıtıdır…
Ben sana uyurken aşık olmak isterim sevgili, dolunayın ışığı vururken kızarmış yanaklarına, kapanmış gözkapaklarına bakıp seni gözbebeklerinden öpmek isterim sevgili…
Gecenin zifiri karanlığında görmek isterim gözbebeklerini sevgili, dolunay tam düşerken üzerine okşamak isterim saçlarını…
Ben kendi yalnızlığımın katilini arıyorum sevgili, ondandır geceleri yalın ayak sokağa çıkmam, maskesiz katilleri dost eylemem ondandır…
Gece son demlerini yaşıyor, yalnız ruhlar ayrılıyor sokaklardan, maskeli balo başlayacak birazdan. Yeniden takıp maskeleri, yapma gülücükler atacaklar sokaklarda birbirlerine insanlar…
Mezarlıklar aynı karanlıkta kalır her zaman, uzun boylu kavaklar izin vermez girmesine güneşin mezarlıklara… Yalnız göçmen kuşlar geçmez mezarlıklar üzerinden, çünkü göçmenliğin sonudur mezarlıklar…
Yüreğin göçmen kuşlar gibi olsun sevgili, ne kadar gitsen de uzağa geri dönebilesin bana…
Güneşin ilk ışıkları sızıyor dünya’ya, şimdi maske takma zamanı sevgili…
Ben hala yalnızlığımın katilini arıyorum, kapatıp camları karanlığın gelmesini bekliyorum….