![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
aura
|
Kendi içimde değilim .Dışımda bir yerdeyim,tıpkı yağmurda cama vuran su damlası gibiyim.Bu aralar her yerdeyim,hiçbir yerde olmadığım kadar.Önceden kalmış bir sızı gibi duygu kesiklerim.
Hatırlıyorum,bir kahve bahanesi ile oturuyorduk olmayan zaman içinde,hayatın bitişini bilmiyorduk ansızın öğreneceğimizi de hiç düşünmemiştik.Kim bilir umursamamıştık belki de…. Umutluyduk,umutsuzduk Başlangıçları özlüyorduk inatla son zamanlarda .Hep bunu anımsıyor ve kanıksamaya çalışıyorduk.Okul yılları,ilk oyunları,ilk sırlar,ilk gözyaşları,ilk kahkahalar diye sıralıyorduk ömrümüzdeki ilkleri…. Gidecektin bilmiyordum.Hiç kimse bilmiyordu.Çıkışı olmayan bir çıkışa ilerliyordun.Şimdi sırtında kalan oldu gözlerim. Ve bir zaman sonra engeller ötesindeydin.Aramıza camdan duvarlar ördüler…Parmaklarımın ucunda,ayaklarımın bağı çözülürcesine bekledim,yalvardım.küfrettim.Hiç kimsenin olmayan bilmecesiydi dudaklarımdan dökülen o anda.Bir uyku için uykusuz kaldım.Ellerimde ufalanırken soğuk,gelmeyen bir sabahtı umut…Bir sabah vaktinden önce çalan telefon anlattı her şeyi otobüs yolu olmayan,sakinlerinin iki adresi bulunan ülkeye vardığını.Hiç kimsesizdi artık içimdeki dopdolu boşluk. Basit bir resim fırçasıydım ben,sense ünlü ressamın kent tablosu.Gözyaşlarım boyası olmuştu,kentin artık sadece gölgesi üzerime vuruyordu. Şimdi kesik soluklarda yaşıyorum ardından,yarım cümlelerle… Ruhumda bir ağırlık,kendimin de anlamadığı gece korkularıyla meşgulüm,odamın duvarlarında sesinin aksini duyar gibi oldum da. Kapanır mı bu yara? Biliyorum, cevap veremezsin artık bana… |
||
|
|
|
![]() |
![]() |
|
aura
|
KARARSIZ YAZI
Nasıl anlatmalıyım seni,nasıl tanıtmalıyım?Kana kana içtiğim bir bardak su gibi mi? Yoksa gözlerimi sessizce ufuk çizgisinde dinlendirir gibi mi? Nelerden bahsetmeliyim? Düş görür gibi mi yazmalıyım yoksa bir gezi rehberi gibi mi? Belki de alıp başımı gitmeliyim bu satırlarda... Arkamdan koca bir şehir beni özlemeli,ardımdan azgın dalgalarını salmalı ama ben dönmemeliyim. Ve kentin en karışık kavşağı sen olmalısın.Hayat orada başlamalı,bütün martılar,sefere çıkan tüm gemiler hatta tüm şehir sana uyanmalı... Ve bir an durup izlemeliyim uzaklardan.Bulunduğum yerden gülüşünü yakalamalıyım ve o gülümsemenin sana nasıl yakıştığını anlatmayılım sonra dudağının köşesinde ki o gülümsemeye takılıp gitmeliyim.O sırada senin aklından bir sürü soru işareti geçmeli... |
||
|
|
|
![]() |
![]() |
|
aura
|
NEDEN OLMASIN
Zor olan kabullenmekmiydi,yoksa yeniye başlamak mı? Hayat bize sunulanı mı kaderi oluşturuyordu yoksa kaderin oluşumuydu bize hayatı sunan? Acaba sorularına cevap bulanlar vazgeçerler mi birgün soru sormaktan? Sorusuz ve cevapsız bir dünya var mıdır? Peki ağaç kavuklarının içinde uyuyabileceğimiz maviye uyanabileceğimiz bir ülke? Söyler misin bana mutluluk yaşamaya değecek kadar gerçek midir? Hergün penceremden başımı uzatıp güneşi arıyorsam,her yakamoz tebessüme nedense umut orada,burada,şurada biryerlerde olmalı..... |
||
|
|
|
![]() |
![]() |
|
aura
|
HÜZNE BULANMIŞ
El kaldırmadığım,binmediğim otobüs kalmadı bu şehirde ama gidemedim bir adım öteye.... Sebebim, sebepsiz oluşumdu ..... Okul bahçesinde ki lale ağcı kendini sarartıp dökmeye başladı,sende döktün ya yüzünü ben giderken. Tam tamına on üç mevsim geçirdim bu şehirde İlk ikisi yalancı bahar,gerisi hüzün sarı.... Yine hazan gününde karşılaştım seninle,sen görmedin. Yarım bir gülümseme ile izledim seni,oysa ne çok isterdim kucaklamayı.... Gidişini izledim. Sonra,sonra yürüdüm Sonbahar hüznüne bulanmış kordonu, Bir ucundan sensiz sonuna.... 11.11.2006 |
||
|
|
|
![]() |
![]() |
|
aura
|
SERZENİŞ
Beni bulursan sorarak bulursun,sokaklara gir, bak parklara ya da denize in.Karla karışık yağmurluyum çoğu zaman çünkü söylenmemiş sözcüklerle baş başa yaşadım hep Sen gizemli.. derin… ışığın gözlemcisi,yüzün ışıksız gerçek ifadesi.yüzümün ışık vurmayan gölgesi Şimdi yüzümü boyadım birazdan çıkacağım hayat sahneme.Yüzümün ortasında duran kocaman sırıtışı bir bebekten aldım kim kayıtsız kalabilir ki bir bebek gülümsemesine.Bilmeyecekler eğlenecekler bende unutacağım maskemin altında ki yüzümü Şimdi gece demin soluğumu verdim içime,sessiz,susmayı severim yaşanmış yüzlerce anı ama o boşluk o dolmayan boşluk var ya… Yaşamın bir kıyısından teğet geçen ne varsa kayıp içimde. Sen aklımın almadığı bir yerlerde şimdi aynı ayın altında ki gecede iki kişilik bu yalnızlık, yeterde artar bana Durma git bakma gözlerime kokun karışsın yokluğa hiçbir şey bırakma içimdeki o boşluk yeter bana |
||
|
|
|
![]() |
![]() |
|
aura
|
Hediye olarak Emre Aydın’ı ve Londra’da yüksek lisans öğrenimi istiyorum
2007 gibi bir yıl istemiyorum ne son sınıf stresi ne de iş bulma kaygısı Ailem hep yanımda olsun istiyorum uzakta olsalar bile ellerini hep omzumda hissetmek istiyorum.kardeşim üniversiteyi kazansın istiyorum ve mümkünse bir daha aşık olmasın Onu bir anne özverisiyle sevdiğimi bu sabah o uyurken izlediğimde fark ettim. Aralıkta hayatımıza girecek küçük melek şans getir anneni hep güldür. Canım dostlarım sizi hissetmem yeterli beni hiç bırakmayın ve ölüm onların üzerinde dolanma istiyorum Bugün doğum günüm Balığım daha 10 sene yaşasın istiyorum. Bu sene tanrıya biraz daha yakın olmak istiyorum Bağlılık nedir bana biri öğretsin istiyorum vazgeçememenin ne demek olduğunu Huzurluyum ölümü çok uzakta hissettiğim için ama gitgide tükeniyorum tüketiyorum bunu fark edebiliyorum. 23.07.08Tuzla Sa:08.10 |
||
|
|
|
![]() |
![]() |
|
Kültürel Çatışık
|
Alıntı:
Mark Twain (1835 – 1910) http://www.soundupload.com/pop_audio...u2qydvf4bb5w9b |
|||
|
|
|
![]() |
| Konu Araçları | |
|
|
| style developed @ GFXstyles Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.1.0
|
Powered by: vBulletin Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd. |