Boş Salıncak

[TheRaven]

Masallar anlatırdım küçükken kendime, tek katlı evimizin arka bahçesindeki kurumuş ağaca iki iple bağlı salıncakta sallanırken gidip gelişimde...büyümeyi düşlerdim nedenini bilmeden.. büyümek isterdim sebepsizce.. Büyüdüm yıllar sonra, anlamadan zamanın geçişini, fark edemeden birçok şeyi.. sıkıldığımda bir süre sonra gittim tekrar aynı salıncakta sallanmaya... ipleri koptu salıncağın, masallar anlatamadım kendime..ağladım..

Çocukken yaptığım uçurtmalar, sokakta top oynadığım ardından kavga ettiğim arkadaşlarım geldi aklıma... büyüdükçe kayboldu hepsi birer birer.. hepsi benim gibiydiler.. kaybolup gittiler.. ben çocukluğumu özledim.. çocukken büyümeyi özlediğim gibi..

Şimdi bir masa kaldı odamda.. tek ayağı kırık.. üzerinde kağıtlar.. daktilo sustu, kitap okuyanlar göçtü uzaklara.. yanlarına almadan gitti insanlar sevdiklerini.. mahallenin sütçüsü bağırmıyor artık geceleri ve koşuşan çocuklar yok artık arabaların arkasında.. arabalar hiç geçmeyecek belki bir daha bu taşlı sokaklardan.. ben kendimi göremeyeceğim o zaman geçen arabaların camında..

Yalnızlıkta kaybolan insanlar görüyorum ben her gece uykuya daldığımda.. düşlerimde onlarla kaybolurum.. yüzme bilmeden dalıyorum derin denizlere, boğulmaktan korksam bile yeni bir dünya arıyorum kendime okyanusların maviliklerinde.. Mavilikler siyaha dönüşüyor ben görmek istediğimde... Mavilikler siyaha dönüşüyor nedense ben her ölmek istediğimde.. Mavilikler siyah oluyor derinlerde...

TheRaven

[Kitili]

Maviyi siyahlaştıranlar utansın! Güzeldi paylaşımın. Uzun uzadıya da yazabilirdim. Acaba, yazmamam da etken; yazıdaki gerçeklikle benzer yaşanmışlık olamaz mı? Öyledir muhakkak.