kagan iscen

[COLOR=#800000]Her Şey Biter[/COLOR]
[COLOR=#800000]bozulmuştur gri
kahramanlık yetinmez bu savaşla
bacalar göğün hıncına müsait
düzensiz aralıklarda siyah noktalar
kuşlarda yuvasızlık hali acımsı
buruk tadlar bırakarak içimde
yırtılır gökyüzü
öksüzleşir uçurtmalar
şeytan minareleri
pelinlere uzanmıştır mutlaka saçların

beyazlar hep böyle
hep nasıl korkak
pencerelere esir yalnızlığımız
ellerin esrikse ardındayım
her yağmur sesiyle bozulmuş gri
o benim her acısıyla bir aralıkta bekleyen
kurşunî silik
ve pelinlere uzanmıştır mutlaka saçların

her şey biter
bitmez bir sensizlik

bilsem hangi orman yangınından aklımda kaldı adın
hangi med cezir demler gözyaşlarını koylarında mimlerimin
yazılmamış kargaşamızda yuvalanır dal uçların
ıssız iğdeler açar yalnızca sana olan bakışlarımda
ay batar hatıralarımızdaki isimsiz bir nehir kaybolur
çağırmalarda yiter gider yıldızsız bir ses kalır

her şey biter
bitmez bir sensizlik

gölgenle avunur tüm ışıkları evrenin
mavi olamam sevişmelerinin hiçbir göğüne
ve son perdeyi ölüm serinliği açar mutlak
zamana verilmiş hükümle biter sürek avı
ıslanırsın diye belki yalnızlığa mezar olur düşüşlerim
ölümle yaşam arasındaki sahanlıkta
uslanmaz bir ayrılığız biz

susuşun dipsiz kuyularım olur
beklemektir zamanın tek çıkrığı
ateşlere sarılsam sıçrar üzerime kanın
incelir güneş saatleriyle tedirginlik
ne söylersen söyle
tek ince fikirli söz ölmek tutkusudur
gözü açılır kuşların ilk kuşluk çığlıklarının


her şey biter
bitmez bir sensizlik[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Dem[/COLOR]
[COLOR=#800000]yanıldığımız akşamların bir başınalığı
aydınlığa uzak saatlerde çökerdi üstümüze
[COLOR=#FF0000]keskin[/COLOR] konuşurduk soytarılığı uzun uzadıya
aramız açılırdı doğmamışlığımızla at başı
hayat sularında bir resmi olurdu yaşanmışlığın
yaramazlığı tutardı sakinliğin
pür telaş havalanır kanatlarımız
bir şey kalmazdı geriye

sıkılırdı hayattan
uçurtmanın gökte salınışı duruşlu gömleğimiz
kapakları çiğ yemiş gözlerimizin bekleyiş ağaçları
ağlarını örerdi şarkı söyleyişimize
yol kıyıları da susar
pusuya düşerdi zaman

akıntısızlık uzun uzadıya
yüreğimizde kan kırılırdı
kan kırılırdı
pusuya düşerdi zaman

hiçbir şehirden hayır gelmez
öğle güneşinin kapanına kısılırdı kemanımız
sustalı gibi açılırdı önümüzde
yarım yamalaklığımızın karşı sahil ışıkları

ayrılık tahtından eder ölümü

not:

yüreğimin kilerinden deniz aşırı bir susku
taşıdım bıraktım ayaklarının önüne
anlamsızlığımızı düşün
ve zamandan kaçışımızı
soluk soluğa
ucu ucuna

zamandan kaçmak
olgunlaştırır kuşkularını
aşk dönencesinin
eski günlerin hatırına
yaprak kımıldamaz hiçbir korkuda
incecik gün ışığının tenle sevişmesi kadar
bir türkü kurtulur doğmamışlığımızdan

şiirin kendi:

ayrılık tahtından eder ölümü
alfabesi varoş evleridir sevişmek isteğimizin
bitmek bilmez aynı adımlara nasip olmak
mahalle aralarında hangi kahvehaneye sorsan
birbiriyle bitişik karışık eğilip bükülmezliğimizin acıları
demlenir sonsuz birikimli bir acıyla[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Yanağında Bıraktığım[/COLOR]
[COLOR=#800000]
siyaha bürünür kar
şahrem şahrem isyan
senden sonrası tufan
senden sonrası çığlıksızlık

düşlerimden sıyrılarak tutsağın olurum
yeter ki saçların dal olsun hazan kuşlarıma

matem tutar beyaz örtüsü gösterişsiz ölümümün
gidişimle bollaşır dağların izi dudaklarında çığlı
kirpiklerin saçak altı olur öpüşlerime solmazsın asla
solmazsın sesin şavkır topraktan kalkar tutarım ellerini
ellerin benimdir

sislenir anlaşılmazlık
uzak liman ışıkları yankılanır ıssızlığında
ağustos böcekleri sus pus
ipin ucu kaçar kapanır gözlerim
oynar yüreğim cam kırıklarında
şahrem şahrem isyan
senden sonrası tufan
senden sonrası çığlıksızlık

çocuk öper gibi okşarım saçlarının her telini
otlara uzanmış ceylanlar karşılar gözlerinin
çöl gidişini
yanağında bıraktığım mektuptur öykümüz
gözlerini toplar alıcı kuşlar sözcüklerimden
albümlerimizden kervanlar göçer
kalabalık mı kalabalık
tekmil kumlaşır bağ bozumlarımız
kusursuz vaz cayarız eflatun bakışlı gün doğumlarından

siyaha bürünür kendince kar
şahrem şahrem isyan
senden sonrası tufan
senden sonrası çığlıksızlık

kendimden sıyrılarak ölüm ortağın olurum
yeter ki kaşların sal olsun boğulmalarıma[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

İzahsız Darmadağınık Not:

martılara bakıp not tuttum
yakamozlara dudak uçuklattı günlüğüm
uykularım denizlerine aç
yastığımda gözlerimden damlayan gözlerin
bütün çağlayanlara ot yolduran
dudaklarını arayan bu benim
benim kirlenmemişliğim
yatsı bir zaman yıldızları okşarken kubbeler

yönlerim umuduma tuzak
kızağa aldım sonlarımı
aysız yürüşlere gebeyim bu liseli kuytulukta
kuralsızlığı öğrendim zamandan

içlendiğim neyzeniydi
acılara kitlenmişliğiydi
toprak kokulu
evsizliğime saçılmışlığının


izahsız
darmadağınık
genişçe
gece boylu bir ıssızlık
kırar geçer göz kırpışlarımı
zamansızlıkla nikahlıyım artık

ve de evvela
yarına hor bakan düşlerim
bir kibrit çöpüne fit
yazlarımı fırlatıp attım keder çölüne
kışlarımı yaşıyorum arsızca
kışlarımı
kavak yelleri esen çocukluk özlemimde

kagan iscen

[COLOR=#800000]Portakal Çiçeği'ne Haiku[/COLOR]
[COLOR=#800000]öyle bir açtın
ya ölümüm yakın
ya aşığım[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Saçların Nehir Boylu Göz Yaşlarıma Ağaç[/COLOR]
[COLOR=#800000]tılsımlarınla dalış yaparsın rüyalarıma
kahve sohbetlerine açılır gözlerim ikirciksiz
elinden kaçırdığın o susuzluk benim kiraz zamanlarım
kıpırtısız koşar kuş çığlıkları kahırsızlığına bulutların
avuçlarının arasında iki gözlü bir sayfiye yeri var biliyorum
üstüme yorulmazlığımı giyindim utanmazlığımı aldım kollarıma
deniz pırıltıları duymaz sesimizi ipil ipil keder düşkünlüğümüz
sıra sıra yiyip bitirmek hilelerini tüm kaçmaların
bize yakışanı buydu aşksı gün renklerini harcamak
soylu suskunluklarla bitirmek bir ömrü
saçların nehir boylu gözyaşlarıma ağaç
kendi kıyılarına uzak bir martı düşer pencereme
sen sanırım göğü çalmış o beyazlık o şuh maceraperestlik
ikindilerine göz koyulmuşsa şah damarımın[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]İç İçebilirsen[/COLOR]
[COLOR=#800000]gözüm bir şeyi görmez
paramparçalığını
yanışını siluetinin

akşama doğrularımın sorularında hep sen varsın
kaldırım taşlarını yıkayan beklenmedik ev telaşım
yağmur suyu biriktirdim şimdisizliğimize şirinsi
içebilirsin gözlerimin şehrini
içebilirsin

bakarsın çıka gelir serçesiz bir pencere anı
mahşerliğimize
içebilirsin gözlerimin son bakışını
ömrüne adanmış son emaneti
içtikçe azalırsın kendinle
kalırsın belki benden sonraki
geleceğinde göğü sevme tutkumun[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Ansal[/COLOR]
[COLOR=#800000]ağustos öğlenlerinde kalsa da aklımız yüreğimiz
ansal tüm birkimimiz
kasım sabahlarına reva gördük mor küheylan çalımlı
elleri ceplerindeliğimizi
hani yollarımız olurdu palamut ağaçalrının beslediği
hani abilerimiz ablalarımız olurdu açılmamış gözleriyle
teşekkürler ederdik yokuşları aşmayı öğrettikleri için
ve en çok da kaybetmeyi aşkta aşkı

buzlu bir maviyle harelenmiş yıllarımız
tutsaklığımız o
har vurup harman savurmuşluğumuz
kendi iç hesaplaşmamızı bezerken sonbahar yağmuruna
suna boylu bir intihar yeşerdiğinde şakaklarında
selvi boylu bir gerisin geriye dönemeyişin
ve belki ölüm de şakaya gelmez bu fasılda
aşk gibi
tıpkı aşk gibi...[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Kargaşalı Bir Zamansızlık[/COLOR]
[COLOR=#800000]balkonlarımız akşamlara hazırlanırdı
rüzgardan kaçmak imkansız
sokaklar boyu acılı bir bekleşmek bu
biliyorsun rüzgarlar acılaştırırdı
balkonlarımıza düşen rüzgarın sesini
çocuk seslerine banardık acılaşmamızı
kekre zaman aşımında kendimizle fuhuş yapardık
kimseye değil kendimize ihanetimizle örterdik
yaşamanın üstünü ne kuş severdik ne bulutların
ilk yazsız matlığını gülüşe gülüşe
anlam taşımazdık içeriye
odalar boyu şımarık bir intihar düşkünlüğü
aha ettik edecez diye ortalığı ayağa kaldırırdık
insanlar duymazdı şımarıklığımızı hayra yorarlardı
bizse sek sek oynardık telefonlaşmalarımızda
mutsuzluğumuzla beslenirdik sokaklarla sürtüşmek gibi

korkaktık zavallı haberleşmesiz yeni aptallıklarla
masumane düşkünlüklerimizle ölüm mü olacağız
sorusunu herkese söyler gibi söylemezdik kimseye
çetin cevize çatardı ölmek isteği aşağılanmak duygusu
ölümün önüne geçerdi sonrası varsa yoksa felsefe ah sosyoloji
noktamız virgülümüz durumuz durağımız olamaz bizim
çizgisiz yüzümüz alaşağı olmuş kırıtkan sade ayrışmaklı
sakalımız topoğrafyası bu hansız hamamsızlığın jilet itinasıyla
evlere dikleşirdik olur olmaz yerde bekar muammasıyla ruhumuzun
en kötü evliliklerin merdivenlerinden aşağı yuvarlanan sarışın
esmer kızıl ağzı bozuk iki paralık etmez kuruşsuz serserilerdik

bir kapı açılırdı yuh
şiir bitti sanırdık
yaşamdır çözümsüzlüğün
cankurtaransız illeti
bir kapı açıldı
ışıksızlık kertesinde
ince çocuklu bir çocuğun bakışlılık ağlaması
gökyüzü bize kederlenmiş
avunalım mı ey yavşak sokulganlık
yoksa isyan modunda mı kalsın tenselliğimiz
işte o zaman şiir:

'yakağanlar uyutmazdı her yanımız yara bere içinde
canımızın yanışını tanrıdan bile gizlerdik bahçemiz küçük
herşeyi unuttuyduk ölmek zaten kendi haline bırakılmış bir aklı selim
hayalimizde ah şöyle penceremize serinliğini yatıran dut ağacı
yokluk yoksulluk su serperdi gerçi yüreğimize red edilmiştik bu güzeldi işte
satırlarımız cayır cayır yanardı yazamazdım yeteneğimiz yoktu
kimse bizi anlamazdı şiirimiz olmazdı olamazdı yoktu dizelerimiz olurdu
şiir bile az gelirdi o yüzden dizelenirdik
şarapnel parçası yemiş güvercinler gibi
elbette bir sonumuz olmayacak
öyküsüzlüğümüze öykünenler de olmayacak
farklılığımız rezilleşmemizde ah öyle bulvar oruspusu olmuşuz ki
oruspulaşmışız sokaklarımız bize sansürlü siktiriboktan senaryo
sonumuz yok
ölürsek yüzyıllık demagji
ayrılıkla sıfırlamışız herşeyi yerleşikliği
geleneksel olan tek yanımız şu uyumak düşkünlüğü
zor günlere nazaran perşembeleşmek bu
sonumuz yok
varsın zaman geçsin gitsin ötemizden zaman
biz kaşarlanmışız zahmetli bir sonsuzluğa
emeğimiz buydu ya da bunaydı dolaylı yollardan
doğal akışın yarattığı bir sonsuzluk
acılaşarak sevgimizi dağlayan
yalan yanlış bir çaresizlik resmi'

ek 1:

zaman ölümün kayganlaşan zeminidir
en nihayetinde sana rağmen sürecek
şafaklı bir alacanın trajedisi süklüm püklüm

ek 2:

sabahla vedalaştım balkonumda rüzgarlaşma
şekilsizleşmemi ünlemlere boğdu sıkıldım
şimdi ölmek nedir bilmiyorum
ve yarışmıyorum zamanla

ek 3:

ah galip miyim ki bu kavgada[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Kalp Açısı[/COLOR]
[COLOR=#800000]düşünmek saygılıydı benliğime
bilirdim geniş caddelerin sözlüğünü
bulutlaştıysa eğer kıyıya bakış açılarım
sokak aralarında direğe konmuş bir martıyla
bile mutlu olurdum[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]