kagan iscen

[COLOR=#800000]Penceremde Sokağa[/COLOR]
[COLOR=#800000]kalbimdeki şark çıbanı
bu soysuzluğu arayış çiçeklenişlerinin
kaldırıma düşmüş şu sağ köşede içime oturan
palamut yaprağının sarışın sessizliği gibi
medet bile ummadan asla rüzgardan

muhatabım yok
karşılığı olmayanlar için yürüdüm hep
ölümcül şakası gibi sığınışların yüreğime
berrak suya dokunmadan kirlettim aşkı
felsefem
ne bulursan onunla
sesin varsa ona sarılırım
yağmur bulutlu bir yatakta
ne de olsa
penceremin gözü daima sokakta

penceremde yalnızca sokağa açılır tüm kapılar
ne ellerine ne hoşluğuna çocuk tepkilerinin
kaşımı kaldırsam sokak orasıdır
cins cins insanlar insancıklar
benim insanlarım
benim olan insanlar
acaba benim için mi bu insanlar
yoksa ben mi bu insanların uzağıyım

penceremden sokağa baktım
kışkırttım çocukluğumu sıkıldım
dünya benim değildi
havası ağır sabahlarda için için ağlamaya hazırlandım
başımı şöyle bir yana çevirsem
rengarenk evler yığılır yanaklarıma
yıkılırım
in cin olmaz ortalıkta
elektrik tellerine tüner kuşlarım
ilk akşamlara koşup darmadağın olmak
kimsesiz ağaçların harcı
penceremde yumuk yumuk kirpiklerim
bir sana yabancı[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Kimlik Ve Karne[/COLOR]
[COLOR=#800000]ikinci bir kimliğim var
yağmurun ilk kokusunun peşinde
paralayan kendini
işte susmamak karnem:
satır aralarında közlenmiş süreksizlik örneği
havalar soğurken izlemiş olduğum
kırmızı kiremitli çatıların şanslı suskunluğu
her evin o şaha kalkan soğuğa inatçılığına hayranlık
ve
her yaprağı sarılıp koklayan kır düşkünlüğüm[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

Arje Nova

Güzel dizeler bunlar

Age is an issue of mind over matter. If you don't mind, it doesn't matter.

Mark Twain (1835 – 1910)

http://www.soundupload.com/pop_audio...u2qydvf4bb5w9b

kagan iscen

[COLOR=#800000]Bencil[/COLOR]
[COLOR=#800000]sahil boylu düşlerimiz vardı
zaman nedir bilmezdik
kent adamı olmadık hiç
kırsaldı hüzünlerimiz
özlemlerimiz pastoral
kendimize yabancı olan
beyaz yalanlarımız vardı tek
akşam bulutlarına saplanırdık
inmezdik sevgilimizin kirpiklerinin ucuna
yağmur sanki uslanmaz romantizmimiz içindi
sadece paylaşmakta bencildik
sadece paylaşmakta
sadece paylaşmak için...[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Kırmızı Elbiseli[/COLOR]
[COLOR=#800000]çizgilerin tüter noktalaşmanda
saman alevi kusar ince bacaklı çocuklar
hayat...tüner girdabına
kırmızı elbiseli düşselliğinin
sesler incelir yürek de kısılır
sürgitlerine kuş yuvası bakışlı
hayat...tavşan uykusu duyarlığında
gözlerini bırakıp gitmişliğine...
ölmek bu çağda yakışık almaz
kederle şıralanmış huysuzluğumuza...[/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Orta Yerde[/COLOR]
[COLOR=#800000]kimim kimsem yok
uzak yoldan geldim
günbatımlarını düşünerek
ağladım için için
sakallarımda titrek bir yalnızlık
sapsarı kırlangıç uğultularıyla geldim
yolculuğum bir sensizliğeydi
âmâ bir günde birden tüllendi düşlerim
özlemler azgını
kala kaldım orta yerde
ölümle sensizlik arasında

palamutlarımız ıssız
rüzgarlarla sevişti sevişeli yapraklarımız
hatıralarımız savruk
saçlarımız yalnızca sonbahara süpürge
uzun yolculuklara ayırdığım kitabımdı gözlerin

şimdi kim ağlar çifte bakışlı penceremizden
kimin canı sıkılır ayrılık gününün tortusuyla
kim yollarını gözler serçe yürekli bu haylazın

her sokağın yokuşu bir bize dilbazdı
içlenirdik hani puslanırdı gölgeler bile
sisli bir yağmurun ardındakini konuşurduk
kafakafaya
okşardın saçlarımı hani
yuvasını kollayan kuş gibi öperdin
sıcak denizlere söylenmiş ara nağmelerin şefkatiyle

biz hep kaybettik
kazandığımız ayrılığın kırk yamalı bohçasında aşklarımız
biz hep kaybettik
tılsımını yitirmesin diye yalnızlık
kazandığımız geri dönüşsüz biletlerimiz

hüzün tünerdi kulübesine ilk akşam sevgimizin
güneşin en son elleri gölgelerle öyle kardeş
yüzünde o iyi huylu en son ışık
aynalarım gibi kırık paramparça
orta yerde biz
orta yerde o aramızdaki en uzun mesafe
tarar şimdi saçlarımı ölümün saati
o meşhur yalnızlık[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Sökün Sonatı

‘söz konusu bizim sonumuz’

akşam laciverdiyle yıldırımlar
sökün eder yanılsamalar kente
el gün bilmez korkaklık
utandırır epik kıskanışımızı
biz ölümü kıskandık
aşkımızdan başka bir
sonsuzluk olamazdı

sureti yavan sabahlaşırdı ihanetin
böğrümüzde geceden saplı kalan

nefes alışına mil çekilmiştir
gündüz gözüyle hayatlaşmanın
elimizin tersiyle ittiğimiz ilk ve son çocuğumuz
o sarsak çelişki ağacın ayakta alkışlaması ölümü
ve ebeveynidir elbette aşk ayrılığın
şairse ancak acıdığı için sevişir sonbaharıyla

sıkıntılı bir kış evi artık her damla gözyaşı
öyle ki sanki hiçbir denizde martı telaşı yok
hiçbir adada gemi beklentisi
hiçbir gemide ‘kara göründü’ sevinci

kral çıplaksa eğer bitmiştir aşk
gündüz düşleri sonbaharsızdır
ve yağmur yalnızca kendine yağar
sökün eder yanılsamalar kente


aşkımızdan başka bir
sonsuzluğumuz olamaz bizim[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Ruhumun Eldivenleri[/COLOR]
[COLOR=#800000]ağaçları karlar kapladığı zaman gelirdin
üşümek nedir bilmezdik o zamanlar gedik dişli
saçların ipek gibiydi yavrucum soğuğa sığınırdık
gözlerindi tüm ruhumun eldivenleri
en çok da su bardağıyla açık çay içmek sırıtırdı üzerimizde
suç işlermiş gibi öpüşürdük unuttun mu
şairlerin öpücüğü farklı olur derdin
çivit mavi bir özlem gibi yağardı kar
kar o anda acılarımı örten sıcacık bir battaniye olurdu
acılarım demlenirdi karda
yağsın kar hiç durmasın
dinmesin suskun serinlik
sessizlik

ötesi yalnızlık
derin dışavurumu iç cehennemlerimin
yanmalarımın yıldızları yakmalarımın

unutma
sensizlikle üşüyorsam usul usul
yüreğime yağan karlarda hala ayak izlerin
ve gözlerindir tüm ruhumun eldivenleri

sana bakmasam üşüyorum çivit mavisi buzul
üşüdükçe büyüyorum yalnızlığıma sığmıyor gözyaşlarım
çığlar düşürüyorum
yüreğimden gözlerime

yağsın kar
örtsün acılarımın üzerini
kar yağar herkes özgürce yaşar acılarını
aşk bu şakaya gelmez
aşkla oyun oynanmaz
o bir üşümektir
cinayet itirafıdır
tüm yalancı ışıkları öldürmek gibi
sığınmak gibi kara
karın o çivit mavisi aydınlığına[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

“E” biter ve başlar sonsuz bir karanlık
aslında hiç günbatımı izlememiştik
birlikte
tek tek
kumral saçlarında düşledimdi sereserpe aydınlığı
hadi evren arttırır yalnızlığı diyelim
sokaklar buruşturur atar bir köşeye yüreğimi
bulutlar gözlerimi bir yana bırakır
artık hiçbir yağmur damlası düşmez içimizdeki aşk kervanına
devran bu
bakarsın tersine döner
aşk mı bitti ehey ustam yalnızlık
hiçbir uzak yakın olmaz mı artık
hadi ilk akşam kuşlarına indi diyelim
sensiz gözlerinsiz bir karanlık
çığlık çığlığa sayfalarımda denizim sen değilsin
bilesin
devran bu
bakarsın tersine döner
her şey normalleşir
yine kötüye çıkar ölümün adı
bir sen anlamazsın
merakların depreşir
anla anla artık
aşk bir senin için bitti
düpedüz
belki şaşılası
kaçırdın elindeki ilk ve son ışığı
o kapkara gözlerindeki karanlıkta ben yokum artık

Kağan İşçen



(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

kagan iscen

[COLOR=#800000]İhanet Bu

[/COLOR][COLOR=#800000]kent bizim değil
biz
el gün bilmez iki haylaz serçe
oyunbozanlığımızla yarattığımız bu efsane
akıllardan hiç yitmeyecek
gökkuşağı kanatlı
bir vakitsizlik kaçamağı bu

ömrümü vaadettiğim yokluğunun sunağında
ezbere ölümler yaşanmayacak asla
seni aramanın ölümüyledir farklılaşmak

oyun bitti
parklarda hiç çocuk yok
yanımızda yazılmamış bir şiir
çıkınımızda kuşların atamadığı son çığlık
kaçış
kelimesiz
hıh
belki de bir rüya iklimine

bulutlar sağır
elini kaldırmaya mecali yok ağustos böceğinin
okullar kapalı
ağlamaya vakit yok
şimdi ancak yalnızlık kan kusar
kımıldayan tek yaprağımız

kent bizim değil
yalnızlığımız tek yurdumuz
oyun bitti
ruhlarımız pörsük
terlemiş bir ihanet bu[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080]© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir[/COLOR]