|
|
|||||||
| Kendi Çalışmalarınız Bütün edebi türlerde gerçekleştirdiğiniz çalışmaları sergileyebileceğiniz bölümümüz. |
 |
|
|
LinkBack | Konu Araçları |
04-11-2008
|
#62 | ||
|
Kuyucan
|
Ramak Bir Başkalığına Olmayışımın
ramak kaldı tadına varacağım o sabah ışığına varmaya sen bunu gecenin davetsiz misafirliği sanacaksın bakışlarımın kıskacında başında kavak yelleri esecek ağlayacaksın ama beni anlamayacaksın ertesi gün güneş yeniden doğacak ama ne o gün ne de bir başkası bir daha artık bizim olmayacak kanacaksın bir başkalığına olmayışımın unutacaksın beni unutacaksın damarlarında hatıralarımız akmayacak bakacaksın bana bakmamaya bağlanacaksın üstünde sözlerimin ağırlığı kalmayacak limanlarımızın ağzını bıçak açmadığı kafamı yastığa koyduğumda karşımda hep o aynı rüya tarih diye bir şey yok artık sana son kez baktığıyla kalacak gözlerim penceredeki reyhanı şehirler ellerin sanmayacak bulutlara çocukluk yapmayacaksın bana içinden içinden bağıracaksın balkonda içtenliğimiz olmayacak yanaklarına uzanıp öpüşümü bu son şiirimiz sanacaksın yükseklerde gene kuşlar uçuşacak yağmuru sonsuzluk sanacaksın ama hiçbir yağmur beni sana getirmeyecek kanayacaksın kanayacaksın hiçbir uzun kış avutmaya yetmeyecek unutkanlığını unutmak isteyişini şairliğimi şiir günlerimi hiçbir kar tanesiyle yetinmeyen kirpiklerin yosması olacak dışarıdaki sessizliğin içerdeyse çığlıksızlığımızın gürül gürül gürül senfonisi yokluğum hasta ışıklı kulübesiyse düşlerinin düşlerinin hasta ışıklı kulübesiyse yokluğum dışarıdaki sessizlikle avunacak mı ki kirpiklerin kirpiklerin bensizliğinle avunacak mı dersin avunmayacaksın avunmayacaksın saatler hep sabahın altısında duracak ben yanında olmayacağım Kağan İşçen (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir. |
||
|
|
|
08-11-2008
|
#64 | ||
|
Kuyucan
|
[COLOR=#800000]Geleceği Aramak[/COLOR]
[COLOR=#800000]yollar çamurlu aralıklı ağaçlar okşuyor seviyor saçlarımızı üşüyen ellerimizi burnumuzu “kırmızı ayakkabılarınla şubat’a meydan okurdun… düşler gerçek olduğu zaman üşümem” derdin ah şu zaman yok mu: “benimse yepyeni bir kalemim var bir ucu kırmızı bir ucu mavi tüm geceyi onunla geçirdim defterime senin adını yazacağım onunla kimbilir kaç defa…” seni hiç unutmam…sokaklarımızın sessizliğiyle birlikte uğunduğumuzu perdeleri örtük sarı ışıklı evlerin ardında geleceğimizi aradığımızı ne ilgisi varsa: deva bulunmaz ikincisizliğe sonsuz seçenekte ölüm bile kısırlaşır yeteneksizleşir Azrail bir ve iki’nin arasındaki diyalektik ilişkiyi zorlar aşk nedense işte o an mı yoksa yoksa mı diyelim: pencerenin perdesi yok çocuklar düşürmüştür dışarıda baharın inatlaşması kasım’la ağaçlar soyunmamaya kararlılar gene bütün kapılar kapalı da olsa yüzüme sensizliğin ayaklarımı düşüncelerin peşinden sürümesi var ya ağlasam da ağlamasam da kar yağacak yağsa da yağmasa da sen yoksun… sevgilim düş ülkem çocukluk aşkım büyümedim hiç… ve mutluyum artık[/COLOR] [COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR] [COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]
|
||
|
|
|
|
09-11-2008
|
#65 | ||
|
Kuyucan
|
[COLOR=#800000]Tenindeki Şiir[/COLOR]
[COLOR=#800000]kımıldamazdım yerimden normal olurdu şaşkınlığı havanın nisan ya da temmuz fark etmezdi esmer bulutlar dağılırken başımda sen mutlaktın hayat kör çıkmazlı ama tadına doyulmayan bir manzara yolculukları sevmemeye başladım yolda yolakta değilsin yakınlığın mı? .. ömrümün tik takları şu göz kırpışın ve sensizliğimden tek kaçamağımdır yaşamak… tenindeki şiirine dokun o benim sıcaklığım sıcaklığımda tenin şiirimi tenine yazdım çocukluğumdan bu yana tüm özlemlerimi toplayıp getirdim teninin eşiğine bak artık tenleşti şiir şiirleşti ten sevişmelerimizin sesiyle şarkılaşır dünya ağlayıp sızlamak yok baharlarımızla sardık ya yüreklerimizi…[/COLOR] [COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR] [COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]
|
||
|
|
|
|
11-11-2008
|
#66 | ||
|
Kuyucan
|
[COLOR=#800000]Son Çiğ Damlası
yolları tutmuşsun gözlerinin kaçamaklarıyla attığım her adımda çiğniyorum ezip geçiyorum bakışlarının anlamını kendime rağmen “sen” sularını terk ederek yakışıklı bir sonla seni anlamadığım kadar sevdimdi incitmeden benden esirgediğin orta halli anlamlarınla tutkularının zehirli atıklarını törpülerken güneşsiz sokaklarıma doluşmuş kapı önü yalnızlıklarında bıraktım saksıdaki çiçeğin ellerime bıraktığı son çiğ damlasını masumdu yol kenarlarında yarınları düşleyen oyunun hep dışında kalmışlıklar ayva tüyleriyle çipil bakışlı bir çocuğun özlemleriyle büyüttüğü bu sıra dışılık her şeyi sıradanlaştıran bir aşk da değil aslında aşkın kendi sıradanlıktı ne istediğini bilmeyen ne dediğini bilmeyen bir basitlik örneği güneşin batışına bakmamanın olmazları gibi kendimi aklayamam dışındaydım sessiz bir balkonda dünyayı düşünmenin içine atıldığım sokakları yaraladım hırpaladım camlara dolaşan ölümsüzlüğe bakmaları zamanı harcayan kurşun bendim koşuşlarımda balistik raporumda öyküleşmeyişimizin çok öncelerde kalmışlığı sığlık bu tellere konan kumruların sorgusuz katliamı kırmadan incitmeden gömmemeliyim kendimi kendime bana bakmayan şu not: öykündüğümüz yıllar öncesinin akşam üzerine yüz tutmuş küçük bir kentin kendi kabuğuna çekilmişliğiydi sobamızdan başka dost bilmezdik kış uzun değildi suç sanılmazdı akşam bulutlarına bakan kendini unutmuş şarkısız kalmama tutkumuz kırmızısı mutlaka bol geçmişimin tüm izlerinin sana bakan yanının notu: hani yapraklardan göremezdik önümüzü yükseklerden ışırdı hayat o küçük şehirde dağ dağa yol yola benzemezdi biz adama öpüşmeye sıkışırdık kederimize bile aldırmazdık boynumuzu bükmezdi hiç bir şeye aldırmamak özlemeye daha o zamandan hazırlanırdık birbirimizi gün geldi yapraklarınüşüyen o sarı aydınlığı da terk etti düşünmeden yankısızlığa düşen mecburiyetlerimizi ağaçların bize susuşu bol kemanlı bir sustalıydı ince ince doğrayacak yıllarımızı…[/COLOR] [COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR] [COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]
|
||
|
|
|
|
12-11-2008
|
#67 | ||
|
Kuyucan
|
[COLOR=#800000]Uzun Cadde Şovalyesi
günü hatalarıma kurban ettim dalga kıranlar boyu kargaşa çıkardım mahşeri bir kalabalıkta haykırdım yalnızlığımı iş zamanıydı kimseyi dinlemedim başıboşluğumda kaçmak isteği sıkıntısı bir şeyler yanlış gidiyordu manzaram bozuk sigaraya başlamayı düşündüm kaç kere ne mutluluk altın tepsideydi ne mutsuzluk umurumda gözyaşlarımla hafifleyemedim hayır yoktu denizlerden sözcük azığım bitmişti sisli bir ormana yakalanmış kuşlar gibi dilsizleşmişti kederlerim tanımım yoktu ifadesiz seslenişimde alalı bulalı bırakmışlık yarını düşünmeyen bu çocuk ben miyim zamanları aşklarıyla ölçülebilir uzun cadde şovalyesi ezberimde tuttuğum yaşama isteğinin beni bırakmış hali suç işlemek isteğimi telaşlı anlarımda yüzüstü bırakan bu senin olmayışın değişkenliği sesinin yüzünün her şeyinin caddelerden gene anılar yığını topladım kırsal tutumlu tavırlarının sahteliğini sırf saflaşmaktı yargılara kanmadan bakmak buğusuna yıpranmışlığının yangınlardan geçik saçlarını ellerimin fısıltısıyla taradığını hatırlamaktı bakmak özlemlerimin özlemine bir bahar karşılaması gibi acıların bitişini beklemeklerden bir çeşitleme bakmak uzun caddeleri arşınlayarak sokulganlığının yanımda olmayışına sanki yanımdaymışsın gibi ince fikirli soytarılıkları hiç sevmemiştik mutluluğu iğde kokularını paylaşmakta arayan kaba saba çocuklardık uzun mu uzun caddelerde kahkahalar savurmaya sevdalı hiçbir hayat hakkını yedeğine almamış birer masal serüvencisi kendi ayaklarına kaldırım taşları döşemeye üşenmeyen birer uzun cadde serserisi ılık ve tuzlu gözyaşlarıyla sevişmeyi seven birer çocukluk etme düşkünü özlemlerin de özlemi olduğuna inançlı aylak sakallı sokak tayfası kendi duraklarına küskün birer yağmura yakalanma öyküsü şimdi istersen dudaklarını arayışımı sorgula dudakların senden ibarettir ya ölümle şakalaştığımda cadde cadde kırlangıçlarla konuştuğum telaşının hangi gökten miras kaldığını ama sen dudaklarından değil milim milim an an benden ibaretsin ayrılıkla şakalaştığında bu şakalaşmalar neyin provasıdır ah bir bilsem ve de uzun caddelere muhtaç mıdır ki bir ömrü iki göz için dinamitlemek aşkta ustaysa ölmekte sakardır yürek çünkü[/COLOR] [COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR] [COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]
|
||
|
|
|
|
14-11-2008
|
#68 | ||
|
Kuyucan
|
[COLOR=#800000]Darılma Özlemleşirdi-Sensizlik Kenti[/COLOR]
[COLOR=#800000]tedirgin olduğunda hayattan beni anladığına yor göğüs kafesine tutsakmışsın aldanma bakışlarımda sonsuzdur yerin kuşların pike yaptığı o esmer gökyüzü darılma o senin değil benim gözlerimdi kanardı sözüm ona görme vakitlerin bensizdi yanardı benzin ilgim sana esmerce gökleşirdi parmakların acımasız birer yırtıcı kuş gagası okşardın göz kapaklarımı bir senin için kapardım gözlerimi hayata bir de parmaklarının ihanette samimiyeti yerdi bitirirdi gerçekliğimi sarılma o senin değil benim samimiyetimdi senin ihanetine tadını aldığın o gerçek zindan yatınca dümdüz siyahlaşması kendine baktığının benimse ölümdür seni izlediğim aynalar aramıza bir kar denizi gelir serilirdi ya güya üşüyen biz olmazdık damarlarımızda kan bir tek bizi düşüncelerimiz dinlemezdi yanılma o senin değil benim gidişimdi senin yalanına demir paslanır çelik kırılırdı su tükenir ateş sönerdi bir bitmezdi gözlerine vuran günün en son anlamı yüreğimde ete kemiğe bürünürdü hiçbir acıyı duymamak bulamadığın kıyısı köşesi geride bırakmışlığının ben değilim bana benzeyen bir başkası yorulma ben bende değilsem bu bendeki kim olası o senin değil benim düşüşümdü tek gerçeğim kendimi unutmuşluğuma bakardı kapıya koşan çocuklar gibi isteklerim birden özlemleşirdi sensizdi donardı aklım fikrim ellerim sadece bana gündüzleşirdi yüzsüzleşirdim hayat kim olursa olsun çok dudaklı başkasızlık buydu gölgeleri saymakta ustalaşarak bırakmaktı kenti her şeyi bırakıp hissiz bir duvara adını yazmak bir kentte olmayışının sözlük anlamıydı ve ben işi gücü bıraktım bu sensizlik kentinde topladığım ip uçlarıyla öpüyorum her taşın alnını darılma özlemleşirse dünya her taş alnın demekti bu senin değil benim düğümlenişimdi rüyasız bir yolculukta[/COLOR] [COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR] [COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir[/COLOR]
|
||
|
|
|
|
16-11-2008
|
#69 | ||
|
Kuyucan
|
[COLOR=#800000]Solduğumuzu Unuttum Bir An[/COLOR]
[COLOR=#800000]solduğumuzu unuttum bir an sanki mimoza zamanlarımız bizi anımsadı soylu bir unutmak bu ortalık süt liman karışığız olsun güzelim dudağının rengi var ya ellerinin düşüncesizce nefes alma alanlarıma girmesi var böğürtlen duruşlu sokaklarını istediğim kolların ellerin tüm vücudun duyguların [COLOR=#ff0000]her[/COLOR] şeyin adımların sevmezdi gerçi beklemeyi paramparça olmuşluğumuzu ama karışığız biliyorsun biliyorum soylu bir unutmak bu ortalık süt liman bir sen bir ben derin pembe bir ağıtla 20 yıla sığamayan solmayı unutmayı hak eden bulutların hiç ölmeyeceğinin iki hayırlı muştusu tüm seçenekler yeminliydi sanki nergis kokulu sana gelmeyi önüme seren oh bu masal suskusu göz dolduran o istek ayaklarımın kendine güveni senin bensiz yalan gerçeğine adadığım yediveren mutluluğun bükük boynu benim sensiz gerçek yalanıma musallat ettiğim can yakan sabahlara ulaşmak solduğumuzu unuttum bir an yeniden yeşermeyi düşlemenin yerine her şeyi yarılamaya gidişindi beni alan bütün tümlerimden ben kendimin bile yarısıydım bir seni tamamladım [COLOR=#ff0000]sıcak[/COLOR] bir gündü tozlu bir yolda yüzünü kapadındı giden sendin zamanındı her anın yolların dağarcığında siyah saçlı bakışın sadece senin sunduğun şu dünyasızlık tam 20 yıllık muhacirliğimdi gözlerinsizlikteki solduğumuzu unuttum bir an her şeyin bir ilki olurmuş ya ilkin ilk olması … bu sen misin boşluğumun yankısızlığı çağır beni çok gerilerden hırpalanmış yaşlılık parklarında ağaçlarla oynadığım ışık oyunları değilsen eğer düşünme bir gün öleceğimi bir gün öleceğimi düşünmemendir özgürleşmek seveceğini söylemek istersen hazırım ölmemeye seveceğini söyle sana çocukluğumu besteleyeceğim güftesi gözlerin gülüşün saçların ismimi söyleyişinin tonu solduğumuzu nasıl da unutmuşum sensizken yaşamak yaşamak değildi eflatun bir yağmurun gökkuşağını aynadan izlemek gibi çizmekti üstünü ömrün aşk sandıklarımızın ömür suretlerinin solduğumuzu unuttum bir an böyle mi gelinirdi kaldırılıp atılmış roman gibi gidişinin bende kalan kısmını da alır gibi diğer yarını da götürür gibi kırıcı olmadan öldürmek gibi yaşayan solgunluğunu bendeki anlamadan bilmeden hiç ölmeyeceğini[/COLOR] [COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR] [COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]
|
||
|
|
|
|
18-11-2008
|
#70 | ||
|
Kuyucan
|
[COLOR=#800000]Son Kar Çılgınlığı
yanımda yoktun yürüyüşün vardı yakınlığını aradığımca yaprakların boynu bükük caddelerde kıpkırmızı göz uçlarımla bıraktığım bıraktığım o yıllarımın buruk tortusu sorularımla gidiyorum cevap anahtarımdı aşk düşlerimi sınadığım o dönüşsüzlük tüm gerçeklerimin üstüne koyduğum aşkta bir sen çıktın kesin doğrusu gözyaşlarımın sıkıntısız öyle rahat bul beni hadi aşk yoksa yanıtlarında fazlaları var yüreğimin sana ayırdığım bul beni sana değil aklımı taktığım bu saatsizlik seninle bıraktığımız geçmişe saçlarının ağaçlaştığı yollarımın sarmalandığı çaresizim tarihlerden sen suları un ufak olmuşum belirsizce ırmaklaşarak seni beklemeye oyunlarını düşünürken sırtımı yasladığım kavakların uzun boyluluğu saplanırken kalbime fark etmedim fark edemedim kalmışım seni düşünerek uyumakta rüyalarımdan uyanmak istemezcesine kalmışım kalmışım seni düşünmekte ama sende değil söz konusu biz olunca işler hep ters giderdi hiç geleceği düşünmeden geçmişi aramamız gibi çöllerimiz aklı başında deliydi yağmurumuz mümkün değildi durmayı beklemek bakışsızlığının sürprizlerini bir sana bakarken insancaydı yüzüm seni düşünüp gülerken ha ha hayyy son kar çılgınlığım benim çocukluğumu asla unutamayan şahin bakışı keskinliğim söz konusu biz olunca işler hep ters gözyaşlarımla tebessüm sunardım tuzuma hasret dudaklarına dudakların tadamazdı cesaretimi korkaklar hergün ölürdü sen hergün kaçırırdın gözyaşlarımın tenine arkadaş olma hayallerini kendine gelemezdi bir türlü ayva tüylü baygınlığı kimsesizliğimizin[/COLOR] [COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR] [COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]
|
||
|
|
|
|
| Konu Araçları | |
|
|
Benzer Konular
|
||||
| Konu | Konuyu Açan | Forum | Yanıt | Son Mesaj |
| Serkan Engin şiirleri | SerkanEngin | Kendi Çalışmalarınız | 46 | 24-09-2008 11:46 PM |
| Hasan Sancak şiirleri | REKLAMYAZARI | Kendi Çalışmalarınız | 12 | 22-07-2008 01:47 PM |
| Efsanelerimiz | kurşun kalem | Tarih | 3 | 01-11-2007 11:31 AM |
| Bahar ile ilgili şiirleri burada paylaşalım | iuscivile | Edebiyat | 13 | 17-09-2007 10:20 AM |
| N.Nedja İvanic Şiirleri... | titania | Edebiyat | 3 | 30-01-2007 09:40 PM |
Ynt: Kağan işçen şiirleri
