kagan iscen

[COLOR=#800000]Aydınlık Aydınlık Aydınlık[/COLOR]
[COLOR=#800000]kendini tanıma fırsatını kaçırmama:

çoban yıldızıyla büyürdüm
kar sanırdım yalnızlığı

akşamı giyinince karanlık
şehirdeki kız gelirdi aklıma
çipil bakışlı üstü başı darmadağınık

bir işçi sosyalistliğiydim
eski bir romandan rast gele kopuk bir sayfa
belli ki orhan kemal’le günaydın demeyi öğrendim
merhaba proletarya
güneşli ülkem
çiğdem’in ikilemsiz kara gözleri

sezi:

kentin en çok çalışan mahallesi
ah orda içim içime sığmıyor
karmakarışık yollar sokaklar daracık
bir serçe su içiyor yağmuru paylaşarak
ağaçla çocukla kızla babayla
nazım hikmet pablo neruda doğu perinçek
ağzını bıçak açmıyor yoksulluğun
dinmiyor yaprakların açık yeşile varan neşesi
kendini bilen madde ah şu çelişki diyalektik

eyleme doğru kahkaha
ha ha ha:

sokağın ışığı değer değmez vücuduma baştanbaşa
ayaklarım ayaklanır kısalır haksızlık
sevgilimin dudağını öptüğüm yerde grev neşesi
emeğin gaspı küçülen bahçe karışık renkli bulutlar
bulutlar toz eder kendini yok eden dünya hapisliğini
yarım kalmayacak hiçbir aşk
gömleğimin cebinde taşıdığım kalemimde
ah o güzelim gözlerin kaşların
tam bağımsızlık[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Hicrandı[/COLOR]
[COLOR=#800000]hicrandı
fısıldaştığımız akşam rüzgarıyla
İstanbul uzakta
sinemalar avutmaz gönlümü
tiz sesli bir cigan gibidir özlemin
eski bir anı haykırır içimde
hastalıklı bir sarı
lime lime ağlayarak
boşaltır tüm anlamların içini
birden senleşir herşey
yaşamak ölmek ya da
en kötüsü sensiz ölümü beklemek[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR] Bu şiirin hikayesi:

evet sadece hicrandı...

kagan iscen

[COLOR=#800000]İntihar Renkli Bir Yörüngesizlik[/COLOR]
[COLOR=#800000]Kışları Ülke Yaptık Kendimize
İntihar renkli Bir Yörüngesizlik

caddelerde eylül telaşı
yaprak kurusu gönlümse hala nisan yeşili
sözlerinden mi damladı bu sabah yağmuru
ellerimin en ağrılı yerine ne dersin
ellerim ne zaman sana dokunmasa
yalnızlığımla avunur üşürüm bilirsin

nasıl ki kışları ülke yaptık kendimize
gözlerimizi çok gördük birbirimize
ufkun avuçlarında ağlamak tek atlasımızdı
yıllar bir senin güzelliğinle görkemli
Leyla gibi

neye uğunduğumu bir bilsem
böyle üşümeyi özler miyim hiç yarı aydınlık
ıssız mı ıssız çocukluk şehirlerinde
kasaba yaralarıyla da desem yanılmış olmam sevgilim
içimdeki hayat kepenklerini indirirken ömrüme
kötürüm dudaklarıyla bir yangınsızlık
yanılmaların alevlerine bırakır düşlerimi
kendi gözlerime çivi çakar gibi
zamanın dışındayım artık
bir başka bambaşka bir ölümse benim içimde


iki arada bir derede kalmış çocukluk konuşur:

ağlaşırız asma damlı çardağımızın göğermesiyle
yabancılaşırız biraz daha
biz ömre az geliriz ömrümüz sığmaz yüreğimize
bilekleri kesilir mevsimlerimizin
artık her bahar intihar rengi bir yörüngesizlik

babalar gibi yanacağız sevgilim
dünya olacak tek teneşirimiz
ölerek aralayacağız mutluluğun kapısını
ağacın yapraklanışı kadar doğal
neresinde olursa olsun çelişkinin
kazanan biz olacağız sevgilim
bu aşkı
yanacağız ya babalar gibi

acılarımın tembihini tutuyorum
seni terk etmeyerek
dilimin ucunda gözlerimin budanışı
sensizlikle
gürleşerek akmak için
tüm sana bakmaların yatağında

dudaklarım acıyor
öpmeliyim sözlerini
son sözünü söylemeden zaman[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

İyi Uykular Anla Aşk

iyi uykular bebeğim
türkülerimiz solmadan
anla aşk yorgunluktur
uzaklaştıran seni maviye
çimenlere uzanmış dostumuzdur
şimdi hasret bulutlara ağlamaklı

iyi uykular meleğim
karda yürüyüp izini belli etmez
sevda yarası kandırır gençliğini
süt beyazdır tüm yorgunluk
anla aşk yorgunluktur
bir atımlık yere küstürür adımlarını

iyi uykular tek sebebim
en çorak yalnızlığındır aşk kırlangıçlı
kendi sesini duymaz olur dağlar
gölgesinden ölüm bile korkar
çaresiz çaresizliğine ağlar zaman
hiçbir vakit anlamaz yorgunluğunu
anla aşk yorgunluktur
ancak bir kelebeğin kanatları kadar
hevesli hayata kan revan içinde

iyi uykular yarım kalan yanım
kahır dolu güvercin saatlerinde
odaları boş evler gibi gömüldüğün
sessizlikte bir ben yokum artık
gitmelerinin enkazını kaldırsın
bu ağrılı suskunluk
anla aşk yorgunluktur
demek ki kalbimiz kırılmak için çarpacak
en küçük çıtırtıya bile
demek ki hiçbir kahramanlık
bizi ağırlayamayacak hiçbir macerasında

iyi uykular yarınımın dün gibiliği
dünümüzün yarın
sevdiğin sularda yunsun yangınlarım
belki on geçe belki on kala
anla aşk yorgunluktur
yollarına adım olsam dönüp bakmam ardıma
adımlarına yol olsam gene aynı
değil mi ki bahara dal bana gözlerin gerek
ölümse eğer telvesi ayrılığın

Kağan İşçen





(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

kagan iscen

[COLOR=#800000]Bol Gamzeli Uçurum[/COLOR]
[COLOR=#800000]kalabalıktı aramadığım her şey
bir sen tektin
elim kolum bağlıyken şiirlerle

gökyüzü halinden memnundu
ağaçlarda bu yalın kanıksama
bir ben uyumsuzdum böyle
sensiz yakışmıyordum evrene
sen her şeydin
ve herşeyde olan bir bende yoktu

uysaldı
kendiyle barışık
çoğulluğa yabancı
herkesle olanın benimle olmaması
cır cır cır ağustos böcekleri gibi
önümdeki tek ayrık otu
yalnızlık

bol gamzeli uçurumdu insanlar
bilerek ve isteyerek seçerdim
saf ayrışma noktalarımı gürültülü
dudaklarda ve gözlerde tuz yok
öpüşler ve bakışlar bulanık
duru olansa sonbahar oyunlarıyla
tenselliğe düşkün bir yankı
yalnızlık[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Bu Benim Yalnızlık Şarkım[/COLOR]
[COLOR=#800000]akşam alacasında
çocukça düştüğüm yanılgılarımla
gözlerim seni sevdiğimi anlardı
ben gözlerime inanamazdım
ben kendime benzemezdim
sana inanırdım
kapıldığım kış bulutlarını kabullenişine

acılarım senden yanaysa
hiçbir mutsuzlukla örtüşmezdi
susarak ağlamayı bekleyişim
bu yalnızca benim yalnızlık şarkımdı
senin şarkısızlığına şarkı olmak isteyişimin şarkısı

dünya dışlardı beni
güneşin kötü çocuğuydum
sabah serinliğinin şiirini çalmıştım
senin için
birlikte üşümek için
birlikte özlemek için
beyaz
bembeyaz
sessizliğimizi[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Haikular

1

dudak büküşünü
atamam bir köşeye
karanfilsizsen…

2

seni beklemek
zinası umudumun
hem de ölümle…

3

yağmur böceği
ayağımın altında
dolaşmasana…

4

o uzak gemi
nereye gidiyorsa
götürse beni…

5

yelkenler fora
iskele alabanda
kaybolmak için…[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

[COLOR=#800000]Kızıl Gülüşlü Gerekçe[/COLOR]
[COLOR=#800000]cahil takvimlerin yaprakları yazmazdı seni
ya da yazılan her şey sendin tepeden tırnağa

acılarımın yanı başına gelip oturdun mu ki hiç

sen beni anlamanın kuşkusuzluğunda olmadığın sürece
hiçbir gölge aydınlıkla yıkanmayacak
uykusuzluğu artacak hayat gerçeğinin
doğal sonrasızlığıyla hep bir çocuk koşacak
portakal bahçelerinin yağmur yemiş sızısıyla

ben hep akşamlarla özdeşleştirmiştim
üşümez sandığımız göz göze gelmelerimizi
sonramız yoktu hiç olmamıştı öncemiz
birbirimizle geçirdiğimizin dışında
zaman kısa boylu kibar bir tekrardı

biz ne geçmiş ne gelecektik
zamanımız yoktu zamanı düşünmeye
biz geçmişle gelecek arasında
kızıl gülüşlü bir geçiş anıydık
ve buna ağlayan masal kuşunun
tek ağlama ve yaşamayı düşleme
düşünme gerekçesi[/COLOR]

[COLOR=#800000]Kağan İşçen [/COLOR]

[COLOR=#808080](c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.[/COLOR]

kagan iscen

Kimi Tutsam Bir Başkası

hani akşamlar açılırdı yüzümüze
aydınlığı sarı odalı kapılar
çocuk neşesiyle okşanırdı hüznümüz
ağlamak isterdik ağlayamazdık
boğazımızda düğüm düğüm hayat
dışarının ölü karanlığı
sokak lambalarına bakan penceremiz
ayrı bir dünyayı yaratan bize
acılarımızı sıcak gözyaşlarımızı ılık tutan
tuz ve küf kokuyor bu hazan gurbeti
ayakkabılarımdan kanlar taşıyor sanki
yorgunum belki sensiz bir roman bitirdim
belki gene akla ziyan bir aşka tutundum
korkmuş çocuklar gibi sende ağlamalıyım bu gece
senin kokun susuşun her şeyime kafa tutuşun
evrenim
sözcük hanemden kaldırdım tüm çoğul zamirleri
korkmuş çocuklar gibi sende ağlamalıyım bu gece
ayaküstü ölmek de yok artık
sende sadece ağlamalıyım
biliyorum sebebim bu
kısık sesli armonisi değişken bir aşkın
kimi tutsam bir başkası

ölümün gözü dışarıda
gel benim ol bu gece

Kağan İşçen





(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

semazen

ah be kağanım...

tamamlanınca eksik kalıyor bir şeyler...