mordefter

serseri bir mayındım; kime dokunsam orda böldüm düşleri. saçlarımın tarihi yosun kokulu bir idamdı. hançerimi batırdım oyunların ruhsuz kahramanlarına. kadınca oyunlardan kusursuz cinayetler planladım. konuşmanın en durgun zamanında masadaki çatalı alıp gözlerimi oydum; en çok sol gözümü... yüzüm kana keserken onlar devam ettiler söze. cesaretimin keskinliğini bıçaklarla bileyledim. seferî ruhumun varacağı menzil diye belledim onu. sersem bir hayatın orta yerinde sersem bir sesti yüreğim... ardında yılanı ağzından öpen bir kadın bıraktı...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

fotoğraf kareleri yakası kalkık paltosuyla ağır aksak bir adam gizlerdi. kim bilir hangi morlara aşina kadınlar avuçlarında seferî şiirler taşırdı depremlere...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

bu savaşlar hangi yenilgilerin bedeli?

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

şimdi içindeki ıssızlığı hangi zamana saklayacaksın?

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

- bilinen tüm yalanlardan uzakta içelim bu gece. bu gece buradan çıkıp sana gidelim. bu gece sevişelim. bu gece son gece olsun; hayatın bozgununa yenilmeyelim.
- biz çoktan kaybettik...
kaybedecek neyimiz kaldı ki dedi kadın. sustu sonra.

adam ellerini alkole bıraktı; adam ellerini bileklerinden kesip masaya bıraktı. kadın kanda uzun upuzun bir hece oldu.
gidelim dedi adam; bu ıssızlıktan gidelim.
kadın gözlerini karanlığa savurdu. adamın kesik bileklerini öptü.
- kaçmak için çok geç; yağmurlar bitti.
bırak cümlelerin ırzına geçmeyi; gitmek için yağmurları beklemeyi bırak dedi adam. titrek tereddütü ellerinin kıyısına yerleştirdi.
kadın aldı tereddütü saçlarını topuz yaptı. belki de biz dedi hayata arızalı insanlarızdır.
- merak etme sevgilim eğreti durmaz üzerimizde....
ihanet diye tamamladı kadın.
cümlelerimiz bile iki kişilik aslında dedi adam; gülümsemesini alıp duvara astı.
kadın sol göğsünü "hoyrat bir makasla"* kesip masaya bıraktı. adamın kanına karıştı göğsünde yuvalanan ur.
- habis...

adam yol yorgunu suskunluğu kadının yurtsuz sol göğsüne yerleştirdi.
- bitecek...
- bu gece...
adam gözlerindeki mor çizgiye bağışladı kadının denize vurgun boynunu.

gidelim dedi kadın.
sustu adam.
içelim dedi adam şaraba dönelim.
sustu kadın.
durdu gece; ılık bir rüzgar korku oldu.

- kokuna sinmiş geçmiş.
- nasıl geçilir siyah beyaz fotoğraflardan; suretler nasıl silinir?
gelecek yok dedi kadın; omuzbaşındaki günah meleğini dağladı.
tanrı tüm kutsal kitaplardan aforoz etti düşleri.

gidelim dedi adam.
sustu kadın.
sevişelim dedi kadın.
sustu adam.

- ödenecek bedel kaldı mı?
- altı patlar...
biraz intikam belki dedi adam; zaman şimdi.
bedenleri kesik, ruhları cennetten kovulmuş aktılar karanlığa.

tanrı tüm kutsal kitaplarından aforoz etti düşleri...

*metin altıok

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

boynumu denize vuruyorum, gece gözlerimin kıyısına asıyor kendini. karanlığa tapıyorum asılsız. bir avuç hayat diliyorum. nedeni kalmamış yazmanın. susuyorum...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

Haymatlos

yüreğine sağlık .. güçlü kalem güçlü bir beyinle birleşince böyle oluyor demek ki : )

Azrailim Sakin . .

Je vous dis bravo. Vive la Mort! " Paris'te bir duvar yazısı böyle diyor.
( Sizi kutluyorum. Yaşasın Ölüm!)

serkan911

zafer tek bir söz olmasada,bir cümleyle başlayabilir...

serkan911

hüznün adı serkan olmuş aynadaki suretle.

mordefter

ve tanrı bir ayet indirdi zamansızlığın kıyısına. bak dedi hükmeden sesi kırılıp dağılmaktır kaderi. ve tanrı tüm kutsal kitaplarında lanetledi hikayecileri. sus dedi buyurgan sesi artık durma vakti. ve tanrı yalancı peygamberlerini saldı dünyaya; en çok şairler vuruldu. hikayeciler şehirlerin orta yerine kırmızı geceler kazıdı bir bir. her şair için mor karlar yağdırdılar. ve tanrı tüm kutsal kitaplarından aforoz etti aşkı. şeytan karanlığa düştü; tüm çocuklar bir bir aşka düştü. hayatı derin bir intihar kokusu sardı. ve en son tanrı atladı uçurumdan...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...