Mor defterin gizi

[mordefter]

ben lanet okunan bir sesin iziyim, izninle bedenimi tuza gömmeliyim.

[mordefter]

Hariçten Gazel... Okuyun, okutun

[Arje Nova]

Bir çocuğun gözyaşlarını gömdüm güneşten çatlamış toprağına ki öylesine sıcaktı... Unutturdu hayat. Unutasım varmış mı demeliyim? Suçlu yine ben miyim? Şimdi öyle şarkılar çalıyor ki pazar yerinde... Cümbüş, eğlence, hüzün, heyecan, kalp kırıklığı hepsi bir yerde. Bedenime sarılıyorlar. Ezan dinletiyor kendisini. Müziği bastırıyor. Ölümü hatırlatıyor bu saatte minaredeki yabancı adamın sesi. Bir balkondan şehre bakardım çok eskiden. Yalanlarımla o kadar kirletmiştim ki şehri, hiçbir şey göremiyordum. Peki bu sis neden şimdi? Yedi tepeli bir ölüm... Dalgakıranda bir hüzün ve boş şehirlere biletler kestirmek... Hepsinin sonunda tek suçlu var. Tek bir üzülen var ruhlar farklı da olsa. Bir giden var bir de kalan. Bir kahrolan var bir de lanet okuyan...
Bu kadarını beklemiyordum...

[mordefter]

bir vakitler balkona çıkıp avaz avaz bağırmıştım. geceydi ve sokak ıssızdı. o kadar ıssızdı ki sesimin yankısını bile duyamamıştım. şarap geçirir sanıyordum acıları, ağlamak iyi gelir sanıyordum. aynalara bakmazsam kendimi unuturum sanıyordum. yani senin anlayacağın sevgili dostum yalan yanlış şeyleri hayat belliyordum.
üzerinden zaman geçti, büyüdüm belki de. belki de çocuklaştım iyice. yaralar kabuk bağladı dediler, güldüm. acıların unutulmaz olduğunu bilecek kadar yaşamıştım nihayetinde. zamanla alışılıyordu sadece.
üzerinden zaman geçti. sigarayı bıraktım, yeniden başladım, bir daha bıraktım. şaraptan rakıya geçtim. sarhoşluğun sınırlarını kalın çizgilerle belirledim. çok ağladım çok güldüm. hastalıklar ve ölümlerle sınandım. kimi vakit kaybettim kimi vakit kazandım. en büyük arzumu sesssiz sedasız bıraktım soğuk bir odada. yürüdüm, yazdım, sustum, vazgeçtim, fotoğraf çektim, konuştum.
yani sevgili dostum her şeye rağmen kumdan kaleleri yıkan oldum. lanet ettim kimi zaman. kimi zaman lanet ettiler adıma. bunu bilerek devam ettim yola.
acıyı da sonuna kadar yaşamak gerektiğini öğrendim.
avutacak büyük sözlerim yok. üstelik korkarım ben karanlıktan. sisli puslu havalardan. yine de burdayım. bil istedim.
her şeyin değiştiği zamanları da göreceğiz, bir tek buna inan. yani sevgili dostum kendi avuçlarımızdaki küllerden doğarız biz. bizi böyle hangi şehir kabul eder şimdi? sahi kimdi imkânsız düşlerden söz eden? ve ne zaman yanıldı pusulalar?
hadi bambaşka bir şehir seç kendine haritadan. ve bir daha yenil. çünkü sevgili dostum hayat bir uçurumdur. kabul edelim. hadi baştan başlayalım. aç kanatları, uçmak marifetti hatırla.
ince bir hüzün...kaderimiz, boşuna baş kaldırma...
burdayım, hatırla...

[Tolstoyevski]

Derinlemesine seçilmiş ahengi şahane kelimeler topluluğu...

Tek kelimeyle harika...

[sehrin aynalari]

Suskunluğun da en az kelam kadar paylaşılabileceğini bana öğreten 'mor defter' sahibine selamlar olsun.

Yalan yok, özledim sizi.

Salih.

[kafayi yemis dusler]

Okumayali cok oldu, sozlerindeki o cocukla bakismayali, o dargin o ofkeli yahut pek neseli kadinla karsilikli aci bir kahve icmeyeli cok oldu...
Bir insan ne kadar kacarsa kacsin yine sozlere yakalaniyor, bir insan istedigi kadar kendini kaybetsin onu bulacak bir sair bir yazar illa ki cikiyor.
Bir insan hic gormese de tek bir satir dostlari oldugunu hatirlatiyor..
Yeniden okumus oldum bunlari, satirlarin iyi geldi, icini iyi okumadim, ama bana seni gormusum gibi geldi...

[mordefter]

ve ben biraz ağlarım, biraz susarım...bir miktar şaşırır, biraz daha fazla mutlu olurum...
dostlar...eksik kanatlı kardeşler...

[mordefter]

Kudurmuş bir köpek gibi inliyordun
Oğlum ben senin gibileri ikindi kahvaltısında çıtır çıtır yiyordum
Ardından gidip kendimi kusturuyordum

İtiraf ediyorum ben hain bir kadının kasığındaki benim
Habis bir yanı var küfürlerimin

Kılı kırk yaran taze gelinler gibi nazla arz-ı endam ediyordun yatağıma
Oğlum ben senin gibileri ellilik bira niyetine içiyordum
Ardından gidip üç beş ağrı kesici daha yutuyordum

İtiraf ediyorum ben karamsar bir şairin dizelerindeki imgeyim
Saçma bir yanı var düşlerimin

[mordefter]

Çok kalmayacağım, geçerken uğradım. Hayır, bir şey içmem. Zahmet etme. Biraz konuşuruz diye uğradım. Habersiz geldim, rahatsız etmedim değil mi? İşin varsa… İyiyim aslında, bir şeyim yok. Hiçbir şeyim yok. Baksana bana…. Bir şey olmuyor, dedim ya iyiyim. Havadan sudan konuşmak için uğradım. Aslında biraz boş vaktim vardı. Bu tarafta bir işim var da, kırk iki dakika sonra. Randevum var, evet. Yoo, öyle değil. Yeni birileriyle uğraşacak kadar güçlü değilim bu aralar. Sıkıldım belki de. Yeterince hata yaptım zaten. Evet, hata! Doktor randevum var. Önemli değil o kadar. Biraz önemli belki de. Bilmiyorum ki… Üzülsem mi, ne hissetsem emin değilim. Çocuğum olmayacakmış sadece. Hadi ama, üzülme bu kadar. Benim gibilerinin çocukları olmamalı zaten. Yazmıştın ya evvelce kötü kader çizerdim ben alınlarına. Hadi ama… Birer bira içelim mi? Boş ver doktoru şimdi. Biraz sevişelim olmaz mı?