Ynt: Mor defterin gizi
|
|
ve şimdi sen bilmediğim yollarda yitiriyorsun masumiyetini... üzgünüm; artık aynı kırılganlıkla bakmıyor gözlerin... suskunluğun etimi kanatıyor bu kez; oysa sen susunca şehir bir hikayeye bileylerdi geceyi... fillerin taşıdığı uğurlar dört bir yana dağıldı işte... ben bu yüzden sustum dün gece...
kırgınım biraz sanırım; elbette bu sözler mutlaka bulur yolunu... yitirme sözlerini; bilirsin kırmızı ve çakmaklar... boşuna yazılmadı bunlar...
Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...
|