mordefter

sahi güncesi tutulur mu yanlış yazılmış yalnızlığın?

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

iki deste kağıdın insafına kalmıştı şansları. orman per'lerine sordular:kazanırsak yanıtlar mısınız? işin tümü bir oyundu demek. aynı masada oyuna sürüyorsunuz düşleri; biriniz şanslı biriniz olumsuzluk ekine mahkum denildi. ama yanıta mahal yok güzel güzel kabul edin kaderi...
mayın tarlasına çevirdin beni dedi adam. kendi sözlerimi parçalayıp duruyorum. aklın çeperini bombalarla çizmişsin dedi kadın; suç benim değil.
sor bana bilemediğini derken beni cevapsız bırak dememiştim sana diye söylendi adam. hani cevap taşımaktan yorulmuştu aklın bak seni kurtardım ağırlıklardan diye tamamladı cümleyi kadın.
söz sırası adamdaydı. kadın adamın elini görüp resti çekti: gün gelir aşka bilenirim diyordun.
adam per'lerden medet umdu; aşkı hiç bilemedim deyip duruyordun sen de!
güldü kadın. blöflü bir oyun bu unutma dedi herkes sahip olmadığı kağıtlarla övünüyor. renksizlik bizde kalan dedi adam; kadının sakladığı kağıt kupa papazsa oyunu kaybederdi. ne rengim ne siyah dedi kadın; sinek onluyu masaya sürdü.
adam elindeki karo beşliye güvenip bin üç kişilik cümleler kurmaya başladı. koz maça mıydı diye düşündü kadın. "ayıplara kayıbım" diye ucuz kafiyeler bulup adamın söz ettiği bin üç kişinin cebine koydu.
nasılsa ceplerinde taşıyorlar yüreklerini diye oyunu arttırdı adam; kupa papaz nerdeydi? masaya sürülen kağıtları saydı ; kupa papaz kesin kadının giziydi.
hezimetimi görmek istiyor diye ünledi aklına; onu köşeye sıkıştıracak bir hamle yapmalıyız. kolay diye cevapladı aklı bombalardan birini patlat geçmişin en can yakan parçası masaya düşsün.
kadınlarımı hep göğsümde uyuttum dedi adam. kadın diline dolanan kan tadını bir yana bırakıp yanıtladı: hep sırtımı dönüp uyudum erkeklerime. canımın yandığını belli etmeyeceğim diye ünledi yüreğine; sakın kendini koyverme.
düşlerinin ağırlığından kollarım yorulurdu da uyanmasınlar diye dayanırdım diyerek devam etti adam.
"sarsılarak ağlıyor şimdi yerin" ağır düşleri hangi sahibine söylenmişti diye sordu kadın; beni yenmesine izin vermeyeceğim.
pes etmiyor ama ben daha inatçıyım diye ekledi suskunluğa adam. "tenine kazınan esmer düşler" hangi hayırsız adamındı diye sordu.
parça tesirliydi bomba; öyküler çok kanayacaktı. yaralı öyküleri içselleştirip duruyorsun diye yüklendi adam kadının direncine.
kanı durdurmayı başardım ama sen şiirlerde yeniden yeniden kanattın diye tutundu direncine kadın.
yalnızlığa uzanıyor bu yol diye dile geldi adamın mısraları.
bu sırrı bana mı sakladın diye sordu kadının sesi. ses soruda öykü çoktan kırmızıdaydı.
gölgeler, adam gözlerini kapadığında kadının gözbebeğini çiziyordu boşluğa. ben daha önce görmüştüm bunu diye inledi adam; şiirlerin hayat olduğunu unutmuştu.
sevişmek bir çift sürme gölgelerin boşluğa kazıdığı dedi kadın; kupa papaz masadaki yerini aldı.
kağıtları deste kılarken fısıldadı adam; kayıp bir düşün duasındasın.
güzel şanssızlıklar dedi kadın lll rekat hüznün ardından sana dair kayıplar taşımak...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

düşlerine iltica ediyorum şimdi; yalnızlığına mülteciyim...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

ateşin çocukları olmadan önce aşkın ve şarabın çocuklarıydık...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

sırım, yandığım, sol yanım, yalanım, bedelim, yolum, sakındığım, zamansızım, gecem, suçum, katilim, mültecim, göğüm, masal kahramanım, hırsızım, hayırsızım, kışım, suretim, geçmişim, limanım, kırıklığım, kırgınlığım, bozgunum, soluğum, suskunluğum, son harfim, ana fikrim, yokluğum, yoksunluğum, umarsızım, kandığım, kanadığım, sayısızım, sayıkladığım, inançsızım, belirtecim, zıtlığım, tutarsızım, meyillim, kırık aynam, yarınsızım, gidenim, yaralım, düş(üş)üm, şivanım, korkum, mağlubum, kibritim, dumanım, dursuz duraksızım, şehrim, eş anlamlım, bilinmezim, huysuzum, huzursuzum, lalim, cesaretim, düğümüm, çözümsüzüm, yanıtım, yanılgım, oyun bozanım, yazanım, susuzluğum, son yudumum, baş kaldıranım, hergelem, uzağım, ağlayanım, izim, izinsizim, hayatsızım, öyküm, kervanım, kimsem, merakım, bozlağım, renksizim, ayyaşım, imkansızım, üç noktam, intikamım, intiharım, garbım, yakınım, şark\ım, kuralsızım, sanrım, sancım, başladığım, kayıbım, dağınıklığım, sigaram, gezginim, bitiremediğim, tesadüfüm, deyiş\im, uykusuzluğum, rüyam, hesapsızım, rüzgarım, sarhoşluğum, kazançsızım, sayfam, kollayanım, konaklayanım, terim, serim, serserim, seçeneksizim, gülüşüm

o kadar çoksun ki kayboluyorsun çığlığımda...elveda.

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

Deniz

Tutulur bence..Hem de cok guzel tutulur.Bu kadar guzel bir kalemle...

"Ebemi de bulacagim facebook'tan allahin izniyle!"

Gri

Devamını bekliyoruz, özellikle son mesajın hoştu.

Hükümetin görevi yurttaşı hataya düşmekten kurtarmak değildir; yurttaşın görevi hükümeti hataya düşmekten kurtarmaktır.

mordefter

onlar için yarattığımız sözleri göremeyecek kadar hiç'e saydılar bizleri. oysa hiç her'in kardeşiydi ve biz kırık aynaların her sır(r)ıydık...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

yüreğindeki çölde giden kervanda bir bedeviyim şimdi. bir seraptan diğerine tuz taşıyan kervanın ardından gidiyorum beyaz atımla. heybelerden dökülen tuzları topluyorum. güneşin kendini beğenmiş yakıcılığı yerini yıldızlara bırakınca yaralarıma tuz basıyorum. aydınlığa inat kara, geceye inat beyaz tenimden damlayan kanla yazıyorum öykümü. kara gözlerimi yıldızlara emanet ediyorum. uzun kirpiklerim keskin birer kılıç ince dudaklarım korsan şarkılar oluyor. keskin kılıçların korsan şarkıların gölgesinde yasak bir aşk büyütüyorum. yaşamımın diyetini seni severek ödüyorum...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...

mordefter

bu dünyada geçirdiğimiz süreyi hayat yapan o küçük şeyleri özlüyorum...
deniz kıyısında bir pansiyonda beyaz sabun kokuları içinde uyanmayı, balkonun demirine ayaklarımı uzatıp kitap okumayı, bir şehre gece ışıklarıyla varmayı, sabahın en erkeninde bir dostu karşılamaya gitmeyi, yağmurun yağışını bir fincan çayla seyretmeyi, sokakta koşuşturan çocuklardan birinin onları izlediğimi fark edip bana gülümsemesini, apartmanı saran kurabiye kokusunun bizim evden gelmesini, radyoda kanallar arasında dolaşırken en sevdiğim şarkıya rastlamayı...özledim.
hayatıma hüzünlü bir incelik katan şeyleri özledim...
birine doya doya sarılmayı, hesapsız gülmeyi, kitapsız ağlamayı, adam gibi susmayı, dur durak bilmeden konuşmayı...özledim... kendimi...

Korkmuyorum artık yola çıkmaktan...