 |
 |
21-09-2008
|
 |
|
don ki$ot
|
Oysa aglamaliydim sen giderken...
Gozlerini hatirliyorum, kucuk cocuklar duserdi penceresinden o denizin...Kanardi, sonra tanriyi sagir eden hickiriklar duyulurdu karanligin icinde. Neydi bizi baska cografyalara surukleyen? Neydi bizi boyle kusturen? Dudaklarini buzup, simarik bir cocuk gibi baktigin o gun icimde kopan o firtinayi anlatamamistim sana. Biz kimdik dersin? -buyuyunce seni uzmeyecegim, kalbini kirip parcalarini sokaga firlatmayacagim, simdi ne yapiyorsam hepsini cocukluguma ver- Buyudun mu? Ben mi? Ben hep yasli bir cocuktum. Dogdugum gun annem olmus. Amcam beni nehire atmak istemis. Ugursuzluk getirmisim onlara. Anam kanamis kanamis olmus ve ben o gun bilmeden anam icin aglamisim. Yasli dogmusum anlayacagin. -icimdeki o cocugu arama, o nehrin kiyisinda agliyor hala- Bunlari cok onceleri anlatmistim sana, hatirliyorum. Aglaman icin degil, anlaman icin degil, sadece sadece icmistim ve dogum gunumdu. Arizali biriyim derdin tum kavgalardan sonra...Ben kendimi parcalayip kopeklere atmak istiyorum derdin. Aglardin. Kendin icin mi? Bilmezdim...Sana bakar, senin icin endiselenirdim. Agrimi bir koseye atip sana kosardim... Sabah her seyi unuturdun...Sonra yine sonra yine...Aglardin, aglardin... Ben konusmayi beceremem, susayim, sen yuzume bak, dinle beni. Bakardim, susmazdin ve bir ciglik kayip duserdi gozlerinden, olurdum. Bir gun gittin, uzun bir yolculuk sectin kendine. Nereye gittigini hic soylemedin. Kisa bir siir biraktin simdi artik kayip gunlugume. Siiri okuyup seni dusundum uzun bir sure...Hic aglamadim...Beceremedim aglamayi bu sessiz gidisin ardindan. Aglamaliydim, aglamaliydim... |
||
|
|
Ynt: Adresi Olmayan Mektuplar...
|
01-10-2008
|
|
|
don ki$ot
|
O deliye:
O bir kadinin uzun yillar once terk ettigi bir hayaldi. Bir gun golgene yapisiverdi. Ben sairim dedi. Sen gulumsedin ve bir siirine asilarak suruklendin bedenine. -bir siiri okumaktan daha keyiflidir bir sairle sevismek- Evet elinde sigaran, arsizca gulmustun bunu soylerken. Sarap mi kokuyordu nefesin? Hatirlamiyorum. Onu sevmeni bekledi aslinda. Birkac siirini hatirliyorum, biraz arabesk biraz alkol oyle kalmis aklimda. Ama sevmeyi, sevilmeyi cokca anardi satirlarinda. Hic orali degildin. Tene sinmis o kokulari dusunmeyi daha cok severdin. Bu yuzden siirlerindeki intihar denemelerini hic goremedin. Belkide gormezlikten geldin. -Beni seviyor mudur sence?- Onun kimi ve nasil sevdigini hic ogrenemedim, kusura bakma sair, bilmiyorum. -biraz sarap icsek, bana ondan soz etsen? Nasil bir cocuktu mesela, anlatti mi sana? Sarap icebiliriz elbet. Hatta tutun de sarabiliriz. Ama onu anlatabilecegimden emin degilim. Cocukken yaramazmis. Simarik bir kizmis sair. Babasini hic gormemis. Ucurtmalari severmis ve de pamuk sekerini. Bir de kirmizi ayakkabilari. Buyudukce delirmis derdi annesi. SAclarini kestirmis. Kirmiziya boyamis. Tirnaklarini uzatmis. Ve hep uzun sacli adamlarla sevismis. (annesi ninni bilmezmis\ama guzel aglarmis) Bildiklerim bunlar. Bir siir icin yeter mi? -susmustu. bazi sairler siir yazmadan oyle intihar edermis.- Aradan ne kadar zaman gecti bilmiyorum. Bir gun uzun sacli bir adamla geldin eve. Kirmizi ayakkabilarin yeniydi. SAclarin yine kisacikti(kirmizi). Tirnaklarin uzun, ojen siyahti. Ne seni ne de yanindakini taniyabilmistim. Hatirladigim tek sey o uzun sacli adamla sevisirken sen sairin inleyerek olduguydu... Geriye delirmis bir cocuklugu gulduren bir siir birakarak... |
||
|
|
|
|
13-10-2008
|
|
|
don ki$ot
|
eskimis bir arizaya:
Annen baban icin 'arzularini sondurdugu' bir kadin oldu sadece. Sense bu arzularin arizasinin iste. Ozentisiz adindan belli degil mi hic hesapta olmadigin? Bir anlik keyif bazi erkeklere pahaliya patliyor, supriz bir sekilde 'baba'ligi giyiniyorlar sonra... Kusura bakma dostum hala romantik degilim. Ustelik pek bir edepsizim. Bu yuzden yazdiklarim suratsizdir. Cirkinim hala, bakim yapmiyorum, galiba hic ama hic degismeyecegim... Seni ozledim. Seni gormedigim zamanlarda kim oldugunu bilmiyorum. Hayatta misin emin degilim ustelik. Askin suratina tukurup kendini bicakladigin gun o siirden apar topar kacmistim. Kalabalik olumlerin tadi yoktu o vakitler... Sonra mi? Sonrasi yok ki...Kahve icer misin? Simdi aklima nereden geldigini sorabilirsin. Aklim kerhane gibidir. Ne geleni belli ne gideni...O yuzden uzgunum 'hatri sayilir' bir sebebim yok. Oyle iste... Bir sehrin en karanlik yuzunde yuksek binalardan atladigimiz o geceleri animsadim o gun...Icmistik. O vakitler paramiz yoktu o yuzden ucuzdu sarabimiz. It olduren. Ne itler oldurduk sehirde...Biz de biraz ittik aslinda. (sakin yanlis anlama, ben itleri severim) Babanla anneni anlattigin eskimis satirlarini okudum gecen gun, degistiler mi merak ettim. Bu yuzden mektubuma onlarla basladim...Ne agrili bir cocuktun .......................... .................................................. .......... .................................................. ......... .................................................. ........ .................................................. ....... (aklima gelenleri sildim.... hafifmesrep bir aklim var dostum, kepazelikleri cok...) Aslinda seni cok merak ediyorum. Seni cok sevdigim zamanlarim vardi benim. Gunumu seninle doldugurum zamanlarim... Ne oldu o zamanlara? Neyse, bosver...Bir kahve daha? Bana hediye ettigin kitabi uzun yillar okumadim. Cesaret edemedim aslinda. Bana benziyor dedigin icin o kitaptaki kizla yuzlesecek gucu kendimde bulamadim. -senin kadar cesur degilim biliyorsun ve hala utanirim aglarken- SAhi? Evlendin mi o adamla? Intiharindan arta kalan o kizi babandan istemisti esmer suratli bir erkek. Vardi(n) mi ona? Dugun yaptiniz mi? Kina yaktin mi saclarina? Ben seni erken terk ettim. Bilerek yaptim bunu. Cunku boylesi o an icin elde kalmis tek secenekti. Bazi dostluklar erken terk edilmeli... Hayir pisman degilim. Sadece seni ozledim. O anlari...Hepsi bu. Simdi kimbilir hangi deliligin rahminden dusuyorsun hayata? Bir sarki bir sarki delilerden sen anlarsin 'konus' onlarla... nasil muhtacim buna... soylerdik...seninle o balkonda, sarap icerdik... hepsi bu... |
||
|
|
|
|
1 Gün Önce
|
|
|
don ki$ot
|
butun griler eskiden beyazdi feride...(y. odabasi)
Biraz yorgun uyandim bugun. Hala gordugum ruyanin etkisindeyim sanirim. Bunca yil sonra aslinda hic hatirlamadigim yuzunu gormus olmam tuhafti. Beni dugunune davet etmeye gelmissin. Cocuklugumun o eski sokaklarinda oturuyoruz seninle, elinde misket. Sen bana sevdigim adamla evlenmekten soz ediyorsun. Hala cocukmus suratin...Hala oyun oynamayi dusleyen gozlerle bakiyordun...Cocuk kalmissin... Unutmusum seni, cocuk agrilarini...Simarik edalarini...Sen kimdin kiz? Cocuklugumun sari topraklarinda ne oynardik seninle? Misketler, o renkli misketler benim mi? Hadi oynayalim oyleyse... 'biz buyuduk ve kirlendi dunya' Hatirlamaya calisiyorum, bu kirliligin neresinde ayrildik seninle...Hangi sayfada terk ettik birbirimizi...Birden aklima annenin tarcinli kurabiyeleri geliyor...Annen kufurbaz bir kadindi, baban uzun zayif ve sakin bir adam...Bir ablan bir de abin vardi. Okula birlikte giderdik, birlikte ders calisirdik...Birlikte aglamis miydik? -bitmesek tasariz bitmek kirlenir...- (odabasi) Galiba biz hem bitmisiz hem kirlenmisiz...Bu hayatin kirletmedigi birileri var midir? Bu hayati kirletmeyen birileri var midir? Cocuk kalsaydik, iki kucuk kiz olarak, sarkilarda saklansaydik, siirlerle yikansaydik belki bu kadar cabuk kirlenmezdik belki bu kadar cabuk bitmezdik...Buyumeyince ihtiyarlamaz ki cocuklar... Dugunune gelecegimi soyluyorum, yerini ve saatini soyluyorsun. Uzak buluyorum ama yine de gelecegim diyorum sana... Sonra ayaga kalkiyorsun, elini uzatiyorsun, tutuyorum, elin elimi biraktiginda yuzune bakiyorum senin, taniyamiyorum. Birdenbire buyuyorsun, saclarin uzuyor, kiyafetin degisiyor, makyaj yapiliyor sana...Bir filmin o hizli akan zaman sahneleri gibi...Her sey gozumun onunde oluyor. Bir insani buyurken hic seyretmemistim. Sonra diger elindeki renkli misketlere takiliyor gozlerim...Galiba bir yanin hic buyumemis, bir yanin hep kucuk bir kiz... Bazi kadinlar biraz cocuk kalirlar...Erkegin koynunda hem bir kadin hem cocukturlar...Sevistikten sonra uyur, duslerinde misket oynarlar... Bir agirlikla uyandim bu sabah...Uyanir uyanmaz kahve yaptim kendime, ceketimi giyip bahceye ciktim. Sigarami yaktim. Soguk ruzgarlarin saclarima fisildadigi o eski sarkilarin huznuyle bahcemde olmek uzere olan ciceklere baktim...Renkleri solgun, soguk boyunlarini bukmus...Sonra sen geldin aklima, cocuklugumuz, misketler...O misketler benimdi degil mi? Cok buyumusum, eski ruzgarlari, eski sarkilari unutmusum...Buyumusum, kirlenmis, misket oynamayi unutmusum... Kahvem bitince iceri girdim. Óglumun misketlerini aldim avuclarima...Renkli renkli...Sonra yere dizdim onlari, ve elimdeki misketle dizdigim misketleri vurdum...Zaman dagildi ve ben biraz agladim... Galiba buyumek en kotu agrisi bu hayatin... -Seni kime sorabilirim? Nerde bulabilirim? Acaba o sokaklarda aileni hatirlayan birileri yasiyor mudur? Belkide gercekten evleniyorsundur, belkide dugunune davet etmek icin sen de beni birilerine soruyorsundur...Kimbilir?..- |
||
|
|
|
 |
«
Hayat üzerine
|
Kedi kedime
»
| Konu Araçları | |
|
|
|
Benzer Konular
|
|
| Konu | Konuyu Açan | Forum | Yanıt | Son Mesaj |
| Gizli mektuplar askere gidiyor... | Deniz | Kuyu Bakraçları | 117 | 2 Hafta Önce 05:30 PM |
Bütün zamanlar GMT +2. Şu an 10:21 PM.
| style developed @ GFXstyles Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.1.0
|
Powered by: vBulletin Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd. |
