 |
 |
04-04-2006
|
 |
|
don ki$ot
|
Baska bir sayfayi siir icin acabiliyorduk, ben siir yazmayi beceremem...Ama uzun cok uzun mektuplar yazarim kendimi bildim bileli...
Kimisi adresine gider kimisi hic gitmez, yuregimin tozlu raflarinda oylece durur... Burada, o tozlu raflardan kaldirdigim mektuplari yazacagim..  Eskimis bir dosta kirinti sozcukler... 'ayrilali asir oldu o sehirden seni gormeyeli, seni unutali asir oldu adin ayseldi biliyorum gerisini hatirlamiyorum.' Eskimis bir dost yuzu...Bu sabah, bu kentin yabanci sokaklarinda surunurken golgem, bir kadin gordum, sen dusuverdin hatrima...Ne cok benziyordun ona..Bir an selam verecek oldum, engelledim kendimi... Sen kimdin hayatimda? Ne isin var su an aklimda? Anilar...(D)aglayan anilar dokuldu yuzumun penceresine, sen bir kosesine kivrilmistin gunlerimin...Yuzun soluk, saclarin bakimsiz..Adin Aysel'di hatirliyorum. Bu bes harfin hayatimda bir anlami olmaliydi...Fakat seni unutmama sebeb neydi? Seni anilarima surgune gonderen neydi? Aci bir kahve iciyorum bir cafe'de...Ansizin aklima dusen bu bes harfin yuregimdeki izlerini kaziyorum, bir yerlerinde olmasin bir katinda olmasin icimdeki kentin... Bulacagim saniyorum, eskimis, porsumus yuzunu... Hayal mayal bayat gulusler ususuyor dusunlerime, portlek bir bakisi var sozlerinin, icimde bir yerde sizisini duyumsuyorum. Sendin o, hatirliyorum. Kactigin bir zaman vardi, kimden bilmiyorum, sadece gittigini hatiliyorum. Farkliydin, farkini bilmiyorduk, sen anlatmiyordun... Sigara iciyorsun, saclarin geliyor yuzune...Soguktan gulusun catliyor, sonra kayboluyorsun yine... Amaclarin vardi, hayallerin...Onlari, onlari anlatmistin bir aksam...Beni kucumsemistin sozlerini bitirirken, bir yerlere, daha yi dostlari bulmaya gidiyorum demistin... Gitmistin... Bu kadar miydin hatrimda? Kac yilina ugramistin omrumun? Kac hatirlik kahvesini icmistin? Hatirlamiyorum, adin bes harfti bu bes harfe ne sigdirdin, bu bes harfle dostuluga ne kattin, hic bilmiyorum artik... 'Baska bir sehir bulamasin'a inat, Kavafis'le dalga gecerek terk etmistin hepimizi. Aradigin baska bir sehirin koynu muydu? Bilemedik, sormadik da sana... Bir gun, kisacik saclarla karsimi ciktigin an, soracaktim, vazgectim, anlamsizdi gelisin kadar...Tam bes yil sonra, gozlerini kacirarak, poyraz bir gulusle, ki duygularim catirdadi o an, selamlamistin beni. Renksiz, rutussuz sozcukler yigdin masamiza...Kuru, ciliz, duyulmaz duygular postisiydi socuklerinin... Bir an, tam bes yil sonra, karsimda oturmus cayimdan dem caliyordun...Olmedigine sevinmistim ama gulusumun tum kuslarini kaciran bostan korkulugu durusun urpertmisti icimi..Kimdin? Ne isin vardi karsimda? Bilmiyordum, bilmeyecektim... Sen giderken bilememistin neleri yiktigini, geride kalanlar ayni saniyordun...Degildik. Savurdugun dost bahcelerinde rencber huzunler birakmistin, duygularimizi huzun ekip bicmisti. Haberin olmamisti. Bes yil sonra, karsimda, ucuz bir sigarayla boguyordun beni, ucuz birkac bahaneyle... 'En cok seni aramak istedim, hayatimda bambaskaydin.' Usumustum. Cok ugrasmistim inanmak icin, o an sana gulumsemek icin becerememistim. Asik bir suratla kurmustum kuru cumlelerimi ki sen de bilirsin(bilir misin?) yapmacik sozcukleri sevmedigimi... Giderken 'istersen ara' demistin. Istememistim, aramamistim. Hic sormamistim seni. Unutmustum. Iste onca zaman sonra bugun, yabanci bir kadinin suratindan dustun aklima, cayini icip gideceksin yeniden... Gidiver hemen, icimde bir aci var... |
||
|
|
Adresi Olmayan Mektuplar...
Ynt: Adresi Olmayan Mektuplar...
|
04-04-2006
|
|
|
don ki$ot
|
Insan bazi kaniyor, tanimsiz bir aciyla geriliyor, urperiyor...Hele de eskilere kayidi mi dusuncelerin, eskilerden birine carptin mi...Bir yer sizliyor icinde, bir an bir an aglayacak gibi oluyorsun, belki bir volkan gibi puskurtuyorsun gozyaslarini...
|
||
|
|
|
|
07-04-2006
|
|
|
don ki$ot
|
Kungu Sozcukler: Annemin Kocasina...
Tedavulden kaldirilmis bir anlatim icimdeki kor kutuk acilar...Soze dokulmemis esrik, topugundan vurulmus hayaller, icinde sen varsin. Annemin kocasi, gobek adin 'baba'm. Soyleceklerim ta milat oncesine dayanir, tarih Isa'yi carmiha germis miydi bilemem... Bir duygu yigini gevrek cumleler, pötür pötür dokülen hatali imla huzunler...Yamuk yas gunleri, egri gulusler ve eksik sevincler omrumuzde...Bu omur biraz bizimdi, biraz da Allah'a emanet... Beni annemin rahimine doktugun gunden sonra biriken korkularim var, onlar asirlardir gozlerimin yesile calan bugusunda, hic gordun mu bilemem...SAhi hic gozlerime baktin mi benim, gozlerimde sana ait dus kirikliklarinin yuregime batisini izledin mi hic? Gozlerimde asili cocuk urkekligimi gorseydin, bilseydin asirlardir icimde biriken, sana soylemek istedigim, o cocuk calkantilari boylesi uzak mesafelerden giyinmezdin belkide babaligini...Belki daha yakindan, biraz denizi yutarak, tuzunu gozlerinde hissederek yaklasirdin guvertelerime, biraz ruzgar olurdun, belki marti...Ama denizi unutmus bir balikci degil...Denizi yuregine gommus, sakladigi deniz kabuklarinda sabahlayan, artik ruhu sadece raki kokan bir balikci olmazdin... Hoyrat gerceklere terk etmezdin beni...Kimbilir? Seni herkesten daha gec tanidim biliyorsun degil mi? Herkesten gec alistim sana...Sana herkesten cok soru biriktirdim. Ama hic sormadim onlari...Urkek bir ogrenci gibi en son siradan seyrettim hayati...Kimdin sen annemin kocasi? Hayatima neden boylesi gec girdin? On yasimda neden amcamdin? Ve birden nasil babam olmaya karar verdin? Hic bilmeyecegim bunlari, cunku artik suskunluguna alistim..Bu suskunlugun catirdarsa icinden neler akacak bilemiyorum ve bu bilemeyis urkutuyor beni... Ben en cok annemi dinlemek isterdim senden...Oldukten sonra icinde bir yerlere kilitledigin askini..Annemin sehla gozlerindeki sevincleri naksetmeni isterdim aksam ustu bes caylarimizda, annemin ellerini cizmeni isterdim ellerime...Onun gulusunu gulmeni isterdim, onun gibi sevmeni bir an icin... Aramizda hep kavurucu bir yol vardi, sana yaklastikca sozlerimi kul eden, sana yaklastikca korkutan...Ben seninle senden korkarak buyudum baba'm...Utanarak biraz... Icimde kekremsi bir ozlem var, sana sarilamamis cocuklugumun hayalet babalari...Hayatima giren nice baba hayali, hicbiri sana benzemiyor...Sen kimdin annemin kocasindan baska? Hangi huznu demleyeyim yuregimin semaverinde, icecek misin benimle sakli sozler cayini? Dinleyecek misin icimdeki aykiriligi? Icimdeki sokak kizini? Hani yolda sigara icen, kufur eden serseri kizini? Dinlemeyeceksin biliyorum.... Yakistirmayacaksin kaba sozleri bana, sigarayi acilarimda sondureceksin, kul birakacaksin umitlerinden... Beni hic dinlemedin...Hic sormadin bana tufandan sonra Nuh'un benden ne kurtardigini. Hic sormadin bana annemi ne cok ozledigimi, hic sormadin bana rahmindeki anilarimi.... Aslinda senden cok sey ogrendim hayata dair...Beraber kitap okudugumuz, ustune tartistigimiz saatler vardi, beraber yemek saatleri... Yeter miydi bunlar baba ve kizi icin? Hayat yemekle kitaptan ibaret mi? Degildi...Ben senden babami diledim, sevgisini... Baska babalar gibi yasaklarin yoktu, kizmazdin erkek arkadaslarima, gezmelerime karismazdin. Sigarama bile...Cok sevabin vardi icimdeki cocukluk kitabimda ama tek bir gunah yetiyordu hepsini silmeye... Ben senden masallar dilendim karabasanli uzun gecelerde...Annemli gulen siirler...Senli kokan bakislar... Ben senden icimdeki acilari, korkulari silecek guclu cok guclu bir baba'm diledim, terk edilmis corak topraklarinda yuregimin dikilecek umut agaclari diledim... Ben senden kizin olmayi diledim, basimi omzuna yasladigimda kokunu duyumsamayi, korkularimi o kokuyla silmeyi Hicbiri olmadi...Tum dileklerim gerisin geri icime kacti, fosillesti... Tarih simdiyi duserken deftere: Simdi oyle farklisin ki...Yakana yapisan bir hastalik neredeyse calacak benden seni....Oysa daha yeni gelmistim gozlerindeki guluse, daha cay icip cekirdek citlatacakti guluslerimiz...Daha uzun ama cok uzun masallar anlatacaktin bana...Ama cok degistirdi bu hastalik seni... Aksi, inatci bir yasliya dondun birden...Kuskun, her lafa alinan ve de gozleri surekli gozyasi besteleyen...Artik cocuksun sen...Her an ilgiye muhtac her an guluse hasret..Ve ben babayim senin icin...Korkma, simsekli gecelerden, karabasanlardan oglum, sana anlatacak simsicak masallarim var...Sana okuyacak annemli sehla siirlerim var...Sana gulecek birikmis sevgilerim, ozlemlerim var...Ac yureginin kapisini... |
||
|
|
|
|
07-04-2006
|
|
|
don ki$ot
|
Iki kisilik eski bir fotograf'
in kalintilarinda tozlu dusnmeler: Iki kisi rutussuz guluslerde sari pozlar...Bir sonbahar gunu gecmisin, yapraklari dokulmus bir sevinc zamancigi...Ben, eski olu bir dost... Ben kilo almis dusleri gulumsuyorum Kiz Kulesi'ne...Yanaklari al, henuz dogurkan dusler..Kiz Kulesi'nde bir Orhan Veli Istanbul'u ve ben martilara goz kirpiyorum, elimde kirli bir cay bardagi: erimemis sekeri guluslerin... Fotografi yaklastiriyorum ta gozlerimin icine bakiyorum: Gozlerimdeki o huzun kamburu kime bakiyor ve neden cigliklarini duymuyorum martilarin...Bu bakisi nereden hatirliyorum, kac tekrarini yasadim? Yikik dokuk bir bahce...Kucuk tabureler, kirli cay bardaklari...Susamlari dokulmus gevrek simitler... Bu huzun ellerimden mi sicardi eskimis bu fotografa? Belkide... Adi Orhan: dostumdu yillar once. On uc yasinda, ortaokul siralarinda tanidim onu. Sevmezdim o vakit onu, yahut cocuksu ofkelerim vardi muzipliklerine, en cok da sacimi cekmesine kizardim...Bir hatira defterine kayinca gunler, kucuk ama sevimli bir cumlede ozurunu cizdi o gunler icin...Sonra, biraz daha kilo alinca yaslarimiz artik iyi anlasiyorduk. O pesinden kostugu kizlari anlatiyordu ben platonik asklarimi... Ve neredeyse her gun gorusuyorduk okul bahcesinde, cay iciyorduk tenefus saatlerinde ve hayaller kuruyorduk korpe.. Beraber buyuyorduk, beraber yaslaniyordu acilarimiz ve sevinclerimiz... Dosttuk artik biliyorduk, degerliydi guluslermiz...Istanbul'a beraber goctuk...Ayni univesite koridorlarinda ogrenmeye actik ve ogrendik ve hayata sasirdik uzun bir sure.. Kiz arkadaslari sevmezdi beni, bilirdim. Oysa yuregimdeki o dost gulusu, dost sarkilarini anilarin bilselerdi kiskanmazlardi elele yurusuyumuzu...Dost sevgisi kutsaldi topraklarimizda. Ucuncu yilinda okulun...Ah o yil, icimi daglayan...Adi Orhandi ve yuzyillik dostumdu bagrimda...Kacti...Baska bir sehire...Affedilmeye hazir hatalar yuzunden...Ben onca yillik dostlugumu kotaracak sevgiyi tasiyordum icimde, inanmadi...Utanc gozyaslari doktu avuclarima, icim yandi...Baska insanlarla olusan kalabaligimizda kisa cirkin anlarda birbirine karisan, tukenen sozleri yasadik... Bir sene hic gormedim onu...Duymadim sesini...Ozlem...Kavurucu huzun demleri... Adi Orhandi ve dargin ayrildi dunyadan...Birkac sene sonrasinda ayrilgimizin olum haberini getirdi kuslar...Trafik kazasi...Ardinda yirmi gun sonra esi olacak bir sevgili, nice gozyasi ve yarali bir dost yuregi... (Bu sozleri gozyaslarim yaziyor...Bu eskimis fotografta sana bakmak, sana gulumsemek ne aci...Tozlu mahallelerinde anilarimizin sakli cocuk gunlerimizi ozluyorum... Erken oldun, hakkin yoktu o vakit olmeye, seni Kiz Kulesi'ne gulumseyen cay bahcesinda bekliyordum bu fotografin masasinda, soz vermistin icindeki huzunler, darginliklar bitince gelecektin... Soz vermistin, bu dostlugu kotaracak bu dostlugu oyle gozu yasli birakmayacaktin... Oldun, goc ettin sonra...Geriye acisini biraktin dostlugun ve bu eskimis fotografini... Dogum gunun bugun... Olmeseydin yirmi sekizinde olacaktin omurunun...Oysa simdi olumunun besinci yilinda kirik dokuk anilarla hatirlatiyorsun kendini... Bir sarki, en sevdigimiz: 'Bu kente yalnizlik coktugu zaman uykusunda bir kus olur ecelsiz alip da basini gitmek istersin karanlik saatler kor sagir dilsiz...') Adi Orhandi ve yuzyil bir dosttu bagrimda... |
||
|
|
|
|
04-08-2006
|
|
|
don ki$ot
|
Birkac satir, kime gider yankisi bilmiyorum:
Olu cocuklari seyrediyor hayat...Tarihte sabun yapilmis, firinlarda yakilmis cocuklarin cocuklari yureklerindeki aciyi unuttu da simdi sokaklara olu cocuklar dosuyor... O gunlerin agidi artik dinlenmiyor belki, cocuk acisi nedir unutmus hepsi...Simdi bilmedigim bir ulkenin sokaklarinda kuslar agliyor kucuk bedenlerin ustunden ucarken ve az sonra kuslari da oluyor ulkenin...Insanlar birkac saat icinde ceset oluyor, aksama kokusu cikiyor insanligin...Pic edilmis insanligin... Cocuklar kaciyor, korku emiyor kucuk cocuklar, memeden sut gelir mi o cehennemde? Kac cehennem daha yaratacagiz kendimize? Kac insan yakacagiz? Kac cocuk oyuncaksiz, geleceksiz en cok da anasiz babasiz buyuyecek? Tarihte en cok cocuklarin aciyi cekmisti Israil. Bu cok bildigin aciyi baska analara niye cektirirsin? Aciz kelimeler bunlar, kirgin, ciliz, urkek kelimeler...Kimseye bile gidemeyebilir yankisi, kendi etrafinda doner durur... Kara kuru sozcukler, hayatin herhangi bir sehrinden...Bir anneden dokulen birkac satir...Hayat, iletiver birilerine... |
||
|
|
|
|
05-08-2006
|
|
|
Kuyucan
Giriş Tarihi: Jul 2006
Konum: kars
Mesajlar: 55
 |
şuan ağlıyorumve anlıyorumki tek sahibi değilim gönderilmemiş mektupların ve artık biliyorum ki herkesin bir gönderilmemiş mektubu var tıpkı benim gibi
|
||
|
|
|
|
07-08-2006
|
|
|
don ki$ot
|
Kendim'e,
annem gozlerinden korkarim bu gece, ki, cok oldu gormeyeli gozlerini bir cocuk anne, bir cocuk oldum bugun, sen hic gormedin beni cocukken, yuregimdeki ayagi topal gunceyi okutmadim sana... dur diyorum kendim, dur-sana...Artik iflah olmaz bu huzun, yine eski oyunlar Ac perdeyi kalbim, suflör ol bana... *** Sahne bir; sairden alinti: ...guz yagmurlaria actim penceremi bir elimi duvakli guzellige uzattim cocuklugumda bir elim; acin sayfalarini bir bir anilarimin eski bir kazak gibi giydirin cocuklugumu...(Y.Odabasi) Soyuntusu huznun...Bir yerde ciplak kalmis gunler ve useyen bir cocuk...Kendim bu, yine uzak bir hatiralar sehri, yine uzak gunlerin tortusu dilimde, acimtrak bir ozlem...Yitik nice sevinc unlemi... Karabasan bir bekleyis, iste yine cinnet geciriyor yalnizligim...Bu yolculuk uzun surer arkadas. Ben yine beklemekten bikar, yine kimse anlamasin diye Arapca kufurler ederim. Icimin otogarlari kalabalik, tum otobusler bekleyis halinde, ben of ben ne bikmisim bu bekleyislerden... Bir duraksama, uyuntu bir an ve iste gidiyoruz, cocuklugum bekle, ben geliyorum...Elimde kirmizi bir kazak, duslerini isitmaya... Geldim, bekledim bir sure, bir kus uctu gozlerimden, kanatlarinda boluk porcuk bir siir, kimbilir ilk aski anlatan... Ask var miydi bu hikayede, hatirlamiyorum...Surmenaj hatiralarim... Gunler miskindir cocuklugumda, bitmeyi bilmez hic...Geceye gec varilir, ki zaten geceyi sevmez hic cocuklugum...Karanlik Hades'in oluler ulkesidir o vakit... Bazense Medusa, yilanla orulu saclarini salladigi vakit, olmek gelirdi aklina insanin, korkmaktan daha kolaydir olmek... Gunlerin koynunda, sumuklu bir surat, iste oradayim...Herkes ayni, her sey ayni... Bir seyler eksik...Bir seyler fazla..Ne, anlayamadim...Boyle mi terk etmisim cocuklugumu? Surmenaj hatiralarim... Tum kendimleri icimdeki timarhaneden disari saldim...Dagilverdiler bir anda...Cocuklugumun tozlu sokaklarinda birkac saat oyun oynacaklar... Kendim, donebilecek misin geri bu yolculuktan? Niye surukledin kendini bu oyuna? Pandomim...Konusmuyoruz, unutmusum bu oyunda, kelimeler izinde... Cok tanrili bir gundeyim...Her seyin ve herkesin ayri bir tanrisi var...Birine tapiyorum, birini seciyorum tanrilarin, adina tapinak yaptiriyorum yuregimin kohne bir kentinde...Adak adiyorum, yakiyorum butlarini kuzularin, sarki soyluyorum ve dans ediyorum bakhoslarla icerken sarabimi... Cok tanrili bir gun, cok kalabalik bir gokyuzu, daginik duygular ve etrafi sagir eden bir avaze ses, Zeus'u baska tanriyla basan Hera'nin... Yuruyorum, parantez aralarinda gunlerin, hal hatir soruyorum gorduklerime... Araniyorum. Gozlerimden dusen gunlerin kamburu engelliyor beni, yuruyemiyorum. Sumduk suratlar goruyorum, ellerini uzatiyorlar...Kaciyorum, hic ozlememisim onlari...Pesimden geliyor hepsi, suluk suratlar yigini... Kaybediyorum izini.. Kimdi bu insanlar kendim? Hangi rolu vermisti hayat onlara? Hatirlamiyorum surmenaj hatiralarim... Bir dize baska bir sairden, sonra yine yol alalim ikinci sahneye: Kırılgan bir çocuğum ben Yüreğim cam kırığı Bütün duygulardan önce Öğrendim ayrılığı ...(M. Mungan) Kimlerden ayrilmistin sahi? Hani o sarkidaki gibi 'Kimler geldi hayatimdan kimler gecti?' Hatirlamiyorum: surmenaj hatiralarim... Bir cakim icimde, bir huzun yagmuru pesinden, gozyasi ve tuz tadi dudagimda... Kivriliyorum bir kosesine gunun. Ekmek kokusu geliyor burnuma, eski tandirimizda ekmek yapan kadinlar, Arapca dedikodular cinliyor kulagimda... Eski evimize gidiyorum, kendime bakiyorum, komsuya gitmisim, tuz bitmis evde... Bir kahve icimligi beklyiorum kendimi, gelmiyor. Kirk yillik hatiri oracikta birakiyor yine yollara dusuyorum, sonra gunlerden sonra yillardan dusuyorum... Sairin siiri ugruyor kuskun anima, mirildaniyorum... (...artik buldugun her sevgi kirintisina sImsIki kenetlen, birakma sakin, gitmesin; buyudun artik iyi ort gunlerinin ustunu usumesin.) (Y.Odabasi) Buyudum mu, ne zaman? Hic gormedim, hatirlamiyorum. Surmenaj hatiralarim...Suregen unutkanlik benimkisi... Kirintilar yeter mi bu acgozlu cocuga? Kirintilar besler mi buyutur mu beni? Bilmiyorum, ustunde durmuyorum. Bir dus hatirliyorum, cografyasina gidiyorum sicakliginin, bir cocukluk arkadasi tutuyor elimden, ilk defa hatirliyor icim ve gulumsuyorum... O ani cok yasamak istiyorum yeniden, doyasiya gulmek...Fakat icimdeki surveyan zaman doldu deyip bni baska gunlerinden asagi sarkitiyor... Boguk gunler, yagmurlu, karli...Yine usudum sair, odunc kazagin var mi? Aksam geliyor diye fisildadi surveyan...Bitecekti gezim, istemiyordum daha guzel gunler muhakkak vardir, bir yerde gulmuslugum, simarikca oynadigim gunler, biraz kurcalamak lazimdi gunlerin defterini...Surem doldu... Geriye donmek gerek...Kendim gerekli miydi bu yolculuk? Susuyorsun...Bu suskunlugun cigligi icimdeki daglari deviriyor... Gidiyorum cocuk, yeniden gorusmek mumkun mu bilmiyorum, hoscakal... |
||
|
|
|
 |
| Konu Araçları | |
|
|
|
Benzer Konular
|
|
| Konu | Konuyu Açan | Forum | Yanıt | Son Mesaj |
| Gizli mektuplar askere gidiyor... | Deniz | Kuyu Bakraçları | 117 | 4 Hafta Önce 05:30 PM |
Bütün zamanlar GMT +2. Şu an 02:44 PM.
| style developed @ GFXstyles Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.1.0
|
Powered by: vBulletin Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd. |
