gizli

*
boğulduğunda aklın dehlizleri kendi karanlığında gülümsemesi aşina yüzünün aksinin artık kendiliğinden dağılmasındandır yağmaktan yorulan yağmur damlaları seyrekleşirken güç toplamaya vakit bulurdum çünkü yağmur sadece alıp götürmez biriktirir saklar aklı selimdir vefalıdır hatırlar

gizli

*
başımı içinde yarım
yarından
ağlamaya hazır

düş kırgınlıklarına gömüyorum

söylemeyi bilmediğim şiirler canımı yakıyor diyorsun...söylemeyi öğrendiğinde söyleyemeyeceksin bilmiyorsun...

gizli

AY-AZ AYAZ

ay-az ay açmaz
bir gecenin
iki yakasında
iki afrika menekşesi mor

üzerlerindeki geceden dahada mor

yalınayak kan seslerine
bölünmüş esaret iniltileri
pay ediyor hüzün
adamakıllı adilane
payına düşen eski bir mevzunun
hesaplaşması

"ben hiç değilse yanında yürüyorum , o , iki metre önünden yürürdü"


"o , gecenin ğögünde , gecenin renginde kırgın kardeşler gibi yürürdü"

"sen bağrında gezdirdiğin taş hükümlüsün , yazıldığı an biz iki kan peşpeşe yürürdük.Damarından çalınmış iki filiz kan pıhtılaşmaya yürürdük"

gizli

sesini ense kökünden vurmalı
bu ürkütücü karanlığın
sonra yola devam edilebilir

gizli

away

miyop geceler susuveren hikaye anlatıcısı
ani sessizlik bölemedi kanamayı

heykeller susamışta sararmış
ben kilden incecik bellere aş eriyorum
odanın başı dönüyor
hikaye anlatıcısı kustu
gece gözlüklerini çıkardı
bu seferde inceyiz kırılacağız anlaşılan
erteledim dağınık kal toparlanma bırak
ağlama yada ağla deme
neyse o olsun sonumuz…

gizli

durduğun yer
dilemediğin bir aşka götürür seni

aşk dilenmez ki

gizli

KURBAN

sen bir susamışlık mevsimiydin
ağarırken şakaklarım
ağrılarını soğuk taşlara sunup
sunup adadığı adağı kesemeyen

kurban asıl benmişim

sen nasıl bir yanılsamaymışsın
ipe serilmiş kuğu boynum
hiç ama hiç direnmemiş

al akıt kanımı
günlerin kırmızı dönsün
vakit tanıma aşka
sevmek için gerek yok bazı organlara

Gri

Geldiğini böyle hissettirmen ne kadar güzel ama gizlimektuplar...

Hükümetin görevi yurttaşı hataya düşmekten kurtarmak değildir; yurttaşın görevi hükümeti hataya düşmekten kurtarmaktır.

gizli

Aynı Günahın Çocuğu Değilmiyiz
Haydi Benide Taşla Sevgili!...


uyandı
içine düşürüldüğü
istemsiz cehennemin kucağında
içimden aldırdığın bebek
arayıp karanlığının
en mahrem yerinde
bir sülük gibi
sana
saklansanda yapışacak

-yaralı sincaplar devrilen yuvalarından kaçacak-

sen istersen yine
ışıklar hep açık yat

-bu başka bir öcü ölümün kanlı bebek yüzü-

şaheserin kanlı melodram
her gece en tizinden ağlayacak
aldırma sen
kalk perdeyi kapat! ...

kendi kendine
durup dururken
yanacak

-kurbanına (bana) yazdığın o isterik mektuplar-

-bekleme gelmeyecek hiç anlamı yitik 'kurgu mektuplar'-

gözlerinde kül uçuşacak
yağmuru çamur akacak

utanacak taşıdığın
o dişi kromozomlar
kan kusacak

yalanının yolundan
kan çekilecek
pervasız dehliz
pas kokacak

ısırgan tohumların
doğurganlığını kurutacak

gizli

söylemeye dilim varmıyor işte düşüyor alnımdan eğilip kalıyorsun
duruyor olduğu yerde günler içinde gün geçen sözcüklere kızıyorsun içiyoruz çokça çokca fikirler uçuşuyor çokça ağlıyoruz çokca anıyoruz çokca azalıyoruz bir hiçliğe doğru sürüklenirken yazılanların içinde anlam kırıntıları arıyoruz beğenmedin o öyküyü biliyorum ben de sevemedim tuhaf gün geçtikçe birbirimize benzeyerek yabancılaşıyoruz içimde ölüm gibi bir kahır akşamları aydınlık değil artık uykular sürekli bölünüp duruyor uykular aklını başından alıp gidiyor daha sakin bir vucuda belki daha ağır bir vucuda özlem çekiyor dün diyordum ki neden bu kadar çok özlüyoruz neden neyi bu kadar çok arıyoruz