CompliCated

Ölümsüz bir dünya düşünmeye çalışıyorum ama düşünemiyorum. galiba ölümlü olduğumuzu bildiğim için böyle birşeyi imkansız buluyorum.Ama ölümsüz bir hayat güzel olurdu heralde.Sevdiklerini kaybetme korkusu olmadan yaşamak güzel...

Ödü varsa düşmanın meydan açık hazırız.Bu toprakta biz doğduk, biz yaşadık, biz varız. ¤ۣۜ..¤ ¤ۣۜ..¤ ¤ۣۜ..¤

bnsl

hayat bi hedeftirr sonunu getirme hedef... ama sonunu erteleme hedefi daha uygun bence... tüm çabalarr biraz daha ertelemek adına.. evett insanlar için ölümsüz bi hayatın anlamı yoktur ama asla sindirilemez ki sonluluk.. yenmei ençok istediğimizzz ama yenemediğimiz tek şeyyy. tuhaf bi yasantı anlayışımız varr insanlık adınaaa

thumperest

Biraz derin bir konu. Bu konuda biraz karamsar olacağım sanırım...
Biliyorsunuzki ölümsüz olsaydık eğer, inanın bazıları için hayat çekilmez olurdu. Mesela ömür boyu hapse mahkum olmak veya kas sistemi olan bir yerde en alt tabakadan olmak. Sonsuza dek o acıları çekmek..
Fakat biliyoruzki aramızda ölümsüz olan yok, yani bu demek oluyorki ileride yıllar sonra bu forumda biz olmayacağız. Ne biz nede hiçbirimiz, bidaha burada yazı yazamayacağız. düşüncelerimiz bazılarına ışık olmayacak, sadece eski yazdıklarımızdan eserler kalacak, ne yenilenebilen ne de devam ettirilebilen.
Çocuklarımız olursa anca onlar okuyabilecekler, biz gençken neler yazmışız, neler düşünmüşüz, neler yaşamışız diye. Burası aslında onlara kaynak olacak yaşanmışlar hakkında. Belki birbirlerini tanıyacaklar bizim yaptıklarımızdan. Kiminin bir sonraki kuşağı bile olamayabilir, sadece yok olmuş gitmiştir tarih sayfalarında. Fakat bence burayı önemli yapan sadece muhabbet ortamı değil, geleceğimiz için geçmişe olan notlarımız olacak, çünkü çoğumuz burada yaşadı mutluluğu, sevinci, bilgiyi, düşünceyi, üzüntüyü. Hatta ilk şiirini yazdı bazılarımız, ilk romanlarını, ilk duygularını anlattı paragraflarda.
kimisi yaptığı eserleri paylaştı kimilerimiz fikirlerini beyan etti. Kimi düşüncelerine laf söyletmedi, kimi oturup düşündü fikirleri hakkında.
Buradayız biliyorum şuan hepimiz, kerkes, Fakat biliyoruz belki ileride torunlarımız görecek bizi, bilgisayar başında burada dolanırken, ilk yazdıklarımıza bakarken, ilk arkadaşınızlaki mesajlaşmalarımızı incelerken.
Keşke sadece bukadar hızlı akıp gitmese diyorum. Acaba insanların birbirlerine kin duymalarına engel olabilirmiydi ölümsüzlüğü yakalamak? Yoksa daha fazla güç için savaşırlarmıydı durmadan şimdi olduğu gibi....
Sanırım çoğu kişi göremeyecek bu yazıyı, belki ileride farkedecekler, belkide okuyup unutacaklar sadece bir düşünce diye. Fakat ne diyelim geleceği anlamak mümkünmü?

We live in a society exquisitely dependent on science and technology,
in which hardly anyone knows anything about science and technology.
Carl Sagan

Mai

fani olanının da pek bir anlamı yok zaten.

Ne cehennemi hak ettim,
Ne cennete layığım.

Arje Nova

"Hayat olmasa ölüm de olmayacaktı, yaşadıkça ölüme yaklaşmanın bilgisiyle korkmayacaki ona bir anlam katmak için çırpınmayacaktık. Başladığımız seferde yolumuza çıkanlarla, payımıza düşenlerle, rast geldiklerimizle, bizle gelen, bizimle kalan ve ya bizi bekleyenlerle yürüyüp gitmekle yetinmekten böylesine huzursuz olmadan akıp gidecektik zonsuza doğru.
"Ama o sonsuzda kaybolmaktan öyle dehşete düşüyoruz ki belki yüzlerce kere kayboluyoruz henüz yoldayken, başarısızlık, mutsuzluj, tatminsizlik, sevgisizlik saydığımız şeylerle. Asıl anlamın nerede ve nelerde olduğunu anlamadan kendimize değerler yüklüyoruz çok zaman hiçbir mana taşımayan şeylere ya da haketmeyen kişilere.
"Yeteneklerimizi kutsallaştırıyor, sevdiklerimizi ilahlaştırıyor, başarılarımıza tapıyoruz; gittikçe ruhumuz yoksullaşıyor, görmüyoruz. sadece hoşlandığımız için bir şeyler yapmanın zevkiyle, birisini zaaflarıyla sevmenin gerçekliğiyle, kendimizi başkalarına ıspatlamanın değil sahiden değer taşıdığımızı bilmenin huzuruyla mutlu olmayı öğrenemiyoruz.
"Sevgilerimiz bile sahte, doğaçlama, içimizden geldiği gibi aşık olamıyoruz birilerine, aslında kendi varoluşumuza, kendi hayatımıza mana vermek için seçip kullanıyoruz onları. O zaman da ya birşeyler talep ediyoruz 'sevdiklerimizden' ya kendi istediğimiz şekli verip yeniden yaratmaya çalışıyoruz. Hem kendimizi kandırıyoruz hem karşımızdakini, sonra aşkların sığlığından söz ediyoruz.
..."

Rengin Soysal
K Dergi 24. s.

Sen ve ben biliriz ki, doğmak ölmeye başlamaktır ve böyle oldukça söylenecek onca az şey var ki...

dontsorry

Ölümsüz olsa idim dünyayı ele geçirme gayretine düşerdim kesin. Anlamı var mı ? Yaşamanın ne kadar anlamı var ki ? Yaş 30 artık kamyon yokuş aşşağı gidiyor, belki bir 30 daha görürüz sonra ... O zaman ölümün ve yaşamın ne olduğunu anlayacağız. Belkide hiç birşey anlamayacağız. Göreceğimiz son şey büyük düşünür Cem Yılmaz'ın dediği gibi '' aaa ışık ve neticede beliren pamuk'' Nefes al nefes ver.

Susmaya değecek birşeyler elbet bulur insan. Ama konuşmaya değecek güzellik her zaman bulunmuyor.

hkbayram

İyide ben ölüme inanmam zaten .Ölüm bence bir elbise değiştirmekten ibarettir.Elbiseler şayet bize bir şahsiyet katıyorsa evet ölüm anlamlıdır o zaman.Ben bu bedene bir elbisedir diye bakarım.Eskiyip onarılamayacak kadar yıprandığında ve bana hizmet edemez olduğunda onu bırakmak lazım.Onu bırakacaksınız ki yeni libaslarınız olsun.Yeni elbiseleriniz olsun.Ölüm bu açıdan aslında bir düğün günüdür bence.O yeni bir hayatın başlangıcıdır.İyisiyle kötüsüyle ne ektiyseniz onu biçeceğiniz bir hasat zamanı.Ama hiçbirzaman son demek değil.Bir yönetmen birçok filimin bitişine SON diye yazar.Ama filim çekmeye devam eder.Bu da bunun gibi birşey.

Işığa perde arama .İkiyüzlülük yeter.
Karanlığa ışık arama .Samimiyet yeter.

agustin

Ölümsüzlük bir fosi olarak yaşamakdan farksızdır, ona yaşamak bile denmez aslında.

Yaşam ve ölüm birlikte varolmak zorunda..

Zıtların ittifakı (diyaletik materyalizm)

maviprens

Ölüm şeb-i aruzdur..

ölüm,benim doğum günümdür...ölüm yoksa Sevgili'ye kavuşamayız...

malleus maleficarum

kim demiş?

viva la muerte.