kafayi yemis dusler

Boyle mesajlari okuyunca insanlarin garip olduklarini dusunmemek mumkun olmuyor.

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

dontsorry

Susmaya değecek birşeyler elbet bulur insan. Ama konuşmaya değecek güzellik her zaman bulunmuyor.

serzenish

evet,insanların baştaki yazıda anlattığınız tezatları ve garabetleri konusunda haklısınız...
bir de bu konun şu tarafı var ki,baştan sona ilginç..bizim çok garip diye düşündüğümüz bir insan için de biz en az o kadar garip olabiliyoruz...yani bu normları denetleyen,normal veya anormal diye sınıflandıran bir hayat mekanizması yok...bu halde hepimiz bir garipler topluluğunu oluşturan bireyleriz.

hayat denilen odada yalın/ayak dolaşmayın,hayalkırıkları ayağınıza batabilir...

beautifulagent

İnsanların rumuzları ile kişilikleri örtüşmüş galibaaaaaaaaaaaa.

beautifulagent

geröekten sizi görmek güzel bir tesadüf sizi tanıyınca insanların garipliğine gerçekten emin oldummmmmmmm.

Rigel

Ben garibim,evet.Çok garipliklerim vardır,yetkim olsa tüyleri ürpertirdim şu an.

Bir tanrının kabuslarına yaraşan karalıktaki gözlerim, yeniden gönlünü yakıp geçtiğinde,
bir "ah!" tınısı dökülecek kurumuş ağzından,
işte o vakit gözlerim veda edicek en günahkâr diyara.

kafayi yemis dusler

E oyle olmasi gerekir. Yani rumuzun sizinle bir bagi olmasi gerekir degil mi?
Bunda bir gariplik yok ki...

delirmis bir tanrinin rahminden dustuk topraga: bu cinnet onun tohumu

arwen

bu garipligin nedenini dusunmek ayrica bir gariplik midir acaba ? ha evet hayat da garip vapurlar filan (bkz.islik smileyi)

insan hayatında trajedi daha çok albayım. insan, çarkları tersine çeviremiyor. ne olurdu bazı sözleri hiç söylememiş olsaydım! seni, bütün kötülüklerinle birlikte seviyoruz, diyorlar ya, sevseler de neden hiç unutamıyorlar? genel af ne zaman çıkacak albayım? hani bütün sonuçlarıyla suçları affeder ya, ne zaman kavuşacağız ona? ' genel affı görür gibi oluyorum albayım.' gülümsedi. delileri de affederler mi acaba?

Cafe'ci

Garip değil aslında. Geçende Kadıköy'de idim. Bir kadın sesinin en ince telinden bir sızlanma ile kalem satıyor.. Eşim dayanamadı 1-2 kalem aldı 4-5 kalem parası sıkıştırdı kadının eline..

Sonra yarabandı satan biri geldi.. "Yarabandı 50 kuruş" diyor ama hava deli güneşli kimse dönüpte bakmıyor.. Bir iki tur dolaştı oralarda. Üçüncü turuna geldi ve aniden sinirle yerde duran pet şişeye bir tekme atıp.. "nerden aldıysam bunu! burada da yara bantı satılmazki!" deyip... Hızla uzaklaştı..

İliklerime kadar işleyen öyle bir deşarjdı ki, koşa koşa adamın peşinden gittim. Köşeler döndüm. Sonunda buldum 1 yarabandı aldım elinden hızlıca, 3-4 lira bırakıp diğer eline geri döndüm

WATER

aslında insanlar garip değilde dengesiz bir anları bir anlarını tutmuyor kimi zaman biri için kırk takla atarken bazende aman umrunda bile değilsin tavrı içine giriliyor oysaki severse değer verirse bir insan sevmiştir ama hayat şartları bazen o kadar zorluyor ki kimi zaman insanlar kimlik değiştirebiliyorlar önemli olan elbette sonradan farkına varıp bazı hataları kapatmaya çalışmak ama hepimiz insanız hatalarımız var bile bile de hata yapıp kalp kırmanın bir anlamı yok nasıl olsa bu beni affeder demenin adına gariplik denir bence..

AKIŞINA BIRAK..