Böyle buyurdu zerdüşt..

[Standart Topoloji]

Bugüne değin iyi ve kötü üzerine en berbat düşünceler ortaya kondu. Bu, her zaman çok tehlikeli bir şey oldu. Vicdan, iyi bir şöhret, cehennem; durumuna göre polisin bizzat kendisi önyargısızlığa izin vermiyordu ve vermiyor. İşte günümüz ahlakı üzerine, her otorite karşısında alınan tavırda olduğu gibi, düşünmemek, pek de konuşmamak gerekiyor. Burada itaat edilir! Dünya var olduğundan bu yana hiçbir otorite kendisinin eleştiri konusu yapılmasına istekli görünmemiştir. Hele ahlakı eleştirmek, ahlakı bir sorun, sorunlu bir şey olarak ele almak: Nasıl olur? Bu ahlak dışı değil miydi -şimdi değil mi?- Ama ahlak, kendisinden eleştiren elleri ve işkence aletlerini uzak tutmak için sadece her türlü korku aracına hükmetmekle kalmaz: Onun güvencesi, kullanmasını çok iyi bildiği bir tür göz boyama sanatında yatar, -nasıl "coşturacağını" bilir. Sık sık, tek bir bakışla eleştirici iradeyi felç etmeyi, hatta kendi tarafına çekmeyi başarır. Onun kendine karşı tavır almasını başardığı durumlar da var: Bunun sonucunda irade, tıpkı bir akrep gibi kendini sokar. Ahlak, ta başlangıçtan veri ikna etme sanatındaki bütün şeytanlıkları bilir. Bugün bile onun yardımına başvurmayan hiçbir konuşmacı yoktur.

Nietzsche

Devlet mi? Bu da ne? Hadi! Kulaklarınızı açın, halkların ölümü ile ilgili sözlerimi söyleyeceğim size şimdi.

Devlet, soğuk canavarların en soğuğudur. Kılı kıpırdamadan yalan söyler; şu yalan dökülür ağzından: "Ben, Devlet, halkın kendisiyim."

Yalan! Halkları yaratıcılar yarattılar, üzerlerine bir inançlar bir sevgi astılar: Yaşama da böyle hizmet ettiler.

Fakat yıkıcılar kalabalığa tuzaklar kuruyorlar -bunun adına da Devlet diyorlar: Kalabalığın, üzerine bir kılıçla yüz arzu asıyorlar.

Halk -hâlâ nerede varsa- Devlete inanmıyor; kem göz gibi törelerle yasalara karşı işlenmiş bir günah gibi nefret ediyor ondan.

Şu işareti veriyorum size: Her halkın iyi ilke kötüyü anlatan kendi dili vardır; komşusu bu dili anlamaz. Her halk töreleriyle yasaları için kendine öz bir dil yaratmıştır. Fakat Devlet iyi ile kötüyü anlatan tüm dillerde yalan söyler; söylediği her şey yalandır -ve elindeki her şeyi çalmıştır.

Ondaki her şey sahtedir: Çaldığı dişlerle ısırır bu hain hayvan. Ondaki her şey sahtedir -sevgisi bile.

Devletin işareti olarak veriyorum size bu işareti: İyi ile kötünün dillerini birbirine karıştırır o. Gerçekten de bu işaret bir ölüm iradesi gösterir! Gerçekten de bu işaret ölüm vaizlerine bir çağrıdır.

Devlet eski Tanrı'yı yenmiş olan sizleri de anlayama çalışır kuşkusuz! Savaşmaktan bezdiniz şimdi; bezginliğiniz de yeni putun hizmetine giriyor.

Devletin bittiği yerde ancak orada gereksiz olmayan insan başlar: Gerekliğin türküsü, o tek ve eşsiz nağme orada başlar.

Devletin bittiği yerde -baksanıza kardeşlerim! Üstün insanın gökkuşağı ile köprülerini görmüyor musunuz?

[Standart Topoloji]

Halk büyük olanı, yani yaratanı güç anlar. Ama büyük nesnelerin tüm temsilcileri, tüm komedyacıları içinde bir görüşe sahiptir.

Dünya yeni değerler bulanların çevresinde döner: -ama görünmez bir tarzda döner. Fakat komedyacının çevresinde halkla şan döner, şeref döner! Dünyanın gidişi böyle.

Devlet de senin gibi iki yüzlü köpeğin biridir; senin gibi, o da sever dumanla ve böğürtüyle konuşmayı, -senin gibi gerçeğin karnından konuştuğuna inandırmak için.


Devlet ya da örgütlenmiş ahlâksızlık -içeride: Polis, mahkemeler, sınıflar, ticaret, aile; dışarıda: Kudret iradesi, savaş, fetih, öç alma.

Elimizde kudret olmadığı sürece özgürlük isteriz. Fakat, elimizde kudret olunca üstünlük isteriz. Başarı kazanamazsak (çok âcizsek), "adalet" yani eşit bir kudret isteriz.

Ve tüm bunlara inanıldı! Ve ahlak adı verildi! Bu iğrençliği yok edin!

Beni anladınız! Dionysos Çarmıhtaki İsa'ya karşı...

İyilere bakın! Doğrulara bakın! En çok kimden nefret ediyorlar? Değer verdikleri şeylerin yazılı olduğu levhayı kırandan, kırıcıdan, caniden: -ama bu, yaratıcıdır.

Tüm inançların inananlarına bakın! En çok kimden nefret ediyorlar? Değer verdikleri şeylerin yazılı olduğu levhayı kırandan, kırıcıdan, caniden: -ama bu, yaratıcıdır.

Kardeşlerim! Bütün insan geleceği için en büyük tehlike kimlerdir? İyilerle doğrular değil mi?-

-şöyle diyenler, yüreklerinde şöyle duyanlar: "Biz iyi ile doğrunun ne olduğunu çoktan biliyoruz, hem ondan bizde var da; daha arayanlara yazıklar olsun!"

Ve kötüler ne denli zarar verirlerse versinler, iyilerin verdiği zarar en zararlı zarardır!

Ve dünyaya karakaçanlar ne denli zarar verirlerse versinler, iyilerin verdiği zarar en zararlı zarardır!

Kardeşlerim, bir zamanlar biri iyilerle doğruların yüreklerini okumuştu da, demişti: "Bunlar Ferisîdirler." Fakat onu anlamamışlardı.(İsa. Aton un notu)

İyilerle doğrudur: iyiler Ferisî olmak zorundadırlar, -ellerinden başka şey gelmez ki!

iyiler, kendi erdemini bulanı çarmıha germek zorundadırlar!

Eski bir kuruntu vardır, -buna iyi ile kötü denir. Bu kuruntunun çarkı, falcılarla yıldız yorumcuların çevresinde dönmüştür şimdiye dek.

Eskiden inanılırdı falcılarla yıldız yorumcularına; işte bunun için inanıldı ya: "Her şey yazgıdır: yapacaksın, çünkü yapmalısın!"

Derken yine güvenilmez oldu falcılarla yıldız yorumcularına; işte bunun için inanıldı ya: "Her şey özgürlüktür: yapabilirsin, çünkü istiyorsun!"

[Standart Topoloji]

"Bak" diye sürdürdüm konuşmamı, "şu âna bak! Geçitten, Ândan, sonrasız bir yol uzanıyor geriye doğru: bir sonrasızlık var arkamızda."

Her yürüyebilen, bu yolu daha önce yürümüş olmalı değil midir? Her olabilen, daha önce olmuş değil midir?

Peki her şey daha önce de var idiyse: bu âna ne dersin, cüce? Bu geçit dahi, -önceden var olmuş olmalı değil midir?

Ver her şey birbirine öyle bir bağlı ki, bu ân, bütün gelecek şeyleri kendine çekmekte, dolayısıyla, kendini de çekmekte, -öyle değil mi?

Çünkü her yürüyebilen, bu uzun yolu bir daha yürümelidir ileri doğru!-

Peki ayışığında sürünen şu yavaş örümcek, peki ayışığının kendisi, peki geçitte fısıldaşan, sonrasız şeyler konuşan senle ben, -hepimiz daha önce de var olmuş olmalı değil miyiz?

-ve dönmeli ve önümüzdeki öbür yolda, o uzun, korkunç yolda yürümeli, sonrasızca dönmeli değil miyiz?

Böyle konuştum, gittikçe yavaş konuştum: çünkü kendi düşüncelerimden ve ard düşüncelerimden korkuyordum. Derken, bir köpek uluması işittim yakında.

Daha önce de böyle bir köpek uluması işitmiş miydim? Düşüncelerim geriye doğru koşuyordu. Evet! Çocukken, -en uzak çocukluğumda:

-böyle bir köpek uluması işitmiştim o zamanlar.

[Standart Topoloji]

nerede canlı bulduysam,orada güç iradesi buldum;hizmet edenlerin iradesinde bile efendi olma iradesi buldum.
zayıflar bizi kendi gücümüzden utanmaya zorladıkları için kazandılar.
ne denli yükselirsek uçmak bilmeyenlere odenli küçük görünürüz.
ve ceza,saldırgan için aynı zamanda hak ve şeref olmazsa,cezanız eksik olsun.
ümit en son kötülüktür çünkü işkenceyi uzatır.
kendi alevlerinizde yanmaya hazır olmalıısınız;önce kül olmadan nasıl kendinizi yenileyebilirsiniz?
ölümün son iyiliği bir daha ölümün olmamasıdır.

[Standart Topoloji]

Benim de kara dönemlerim vardır.Kimin yoktur ki?Ama ben onlara sahibim,onlar bana değil.Onlar hastalığımla değil,benim varlığımla beraberler.İsterseniz şöyle diyelim.Onlarla beraber yaşama cesaretini gösterebiliyorum.

İnsanların bilmek istemedikleri bir gerçeği söylemek mi benim görevim?
Kimin neyi bilmek istemediğini kim belirleyebilir?

Kutsal olan gerçekler değil,kişinin kendi gerçeği için çıktığı arayıştır!Kendi kendini sorgulamadan daha kutsal birşey olabilir mi?
Kimilerine göre benim felsefi çalışmalarım kaygan bir zemine oturtulmuş.Görüşlerimde sürekli kaymalar oluyormuş.Ama kaya gibi sağlam bir sözüm var."Neysen O ol"Gerçekler olmadan kişi kim ya da ne olduğunu nasıl keşfedebilir?

Bir anlık hayvani zevkin ardından saatlerce kendimden iğrenmekiçiftleşmeden doğan iğrenç protoplazmalardan temizlenmeye çalışmak bence hiç de "organizma bütünlüğü'ne götürmez"

Gerçek,onsuz yaşayamayacağımız bir yanlıştır.Gerçeğin düşmanı yalanlar değil,inançlardır.

[Standart Topoloji]

NİETZCHE'NİN ÖZGÜRLÜĞÜ IRVIN D.YALOM'A GÖRE;

Ev yok bark yok,zorunluluk yok,ödemesi greken maaşlar,yetiştirilmesi gereken çocuklar yok,programı yok,toplumda bir yeri,bir rolü yok.Neden Nietzsche'de bu kadar çok,kendisinde ise bu kadar az vardı?Nietzsche'nin özgürlüğü elde ettiği açıktı.

Bağımsızlığa damgasını vuran şey nedir?
İnsanın kendinden artık utanmıyor olması!

Kemikleri,eti,bağırsakları ve kan damarlarını kaplayan deri nasıl insan görünümünü katlanabilir hale getiriyorsa,ruhun ajitasyonu ve ihtirası da kibirle kapatılmıştır;ki bir,ruhu kaplayan deridir.

Ölüme seve seve gidebilecek olsada
Ölümün son iyiliği bir daha ölümün olmaması!demesi

Yapması gereken bir sürü iş,yazması gereken bir sürü kitap olduğunu anlatıyor.Aslına bakarsan,kafasının bir sürü kitaba gebe olduğunu ve baş ağrılarının da beynin doğum sancıları olduğunu düşünüyor.
Freud,Breuer'in hayretini paylaştığını belirtmek için;Müthiş bir metafor!Zeus'un alnından Minerva'nın doğması gibi!
Beynin doğum sancıları
İnsanın kendi ölümünü seçmesi
Bunalımlı saatleri karşılama cesareti
Acaba bu zeka bir deliye mi yoksa dahiye mi ait?

NİETZSCHE AĞLADIĞINDA
IRVIN D. YALOM

[Standart Topoloji]

Kişi dostunda en iyi düşmanını bulmalı.Dostuna karşı koyduğundaiona yüreğine en yakın olmalısın.

Dostunun önünde çıplak durmak mı istersin?Kendini olduğun gibi göstermen,dostunun şerefinemidir?Ama bu yüzden şeytan görsün yüzünü ,der sana dostun!

Sezmekte ve susmakta u8sta olmalı dost:görmek istememelisin herşeyi.Dostunun uyanıkken ne yaptığını sana düşün açıklamalı.

Duru hava ve yalnızlık ve ekmek ve ilaç mısın dostuna sen?Nice kimseler kendi zincirlerini çözemezler de,dostlarının kurtarıcısı olurlar.

Köle misin?öyleyse dost olamazsın.
Zorba mısın?öyleyse dostun olmaz.

Pek uzun bir süre köleyle zorba gizlenmiştir kadında.Bu yüzden kadın,daha dostluğa yeterli değildir.O yalnız sevgiyi bilir.

Kadının sevgisinde,sevmediği herşeye karşı haksızlık ve körlük vardır.Kadının bilinçli sevgisinde bile,ışığın yanısıra hep baskın ve şimşek ve gece vardır daha.

Kadın daha dostluğa yeterli dağildir.Kadınlar daha kedi vce kuşturlar ya da olsa olsa,inek.

Kadın dostluğa yeterli değildir.Ama deyin bana,ey erkekler,hanginiz dostluğa yeterlisiniz?

Ah sizin yoksulluğunuz,ey erkekler,hele sizin gönül oburluğunuz!Sizin dostunuza verdiğiniz kadarını,ben düşmanıma dahi veririm,hem bununla züğürtleşmem.
Arkadaşlık var:ko dostluk olsun!

Bin erek vardı şimdiye dek,bin ulus vardı da ondan.Ancak bin boyuna vurulacak boyunduruk yok daha,bir erek eksik.İnsanlığın ereği yok daha
Ama deyin bana,kardeşlerim,insanlığın daha ereği yoksa,yok değilmidir daha.
İnsanlığın kendisi de?

BÖYLE BUYRDU ZERDÜŞT

[Standart Topoloji]

ARIADNE'NIN YAKINMASI

Kim ısıtır, kim sever beni daha ?
Sıcak eller uzatın bana !
Yürek mangalları uzatın bana !
Vurulup düşürülmüş çırpına çırpına,
can çekişenler gibi, ayakları ovuşturulan,
sarsılmışım, ah ! Bilinmeyen ateşlerle yana yana,
sen peşimdesin, ey Düşünce !
Adlandırılamaz ! Açıklanamaz ! İğrenç !
Sen, ey bulutların ardındaki avcı !
Yerle bir olmuşum senin şimşeklerinle,
sen alaycı göz, dikmişin gözünü bana karanlıklardan !
Yatıyorum öyle,
kıvrılarak, çırpınarak, işkencesiyle
bütün sonsuz ezaların,
vurdun beni
sen ey zalim avcı,
sen ey tanınmaz - T a n r ı ...

Vur, daha derine vur !
Bir kez daha, haydi vur !
Kopar, parçala bu yüreği !
Niye bu işkence
körelmiş oklarla ?
Neye göz koydun böyle,
usanmadın mı bu insan işkencesinden,
acı vermekten haz duyan Tanrı şimşeği gözlerle ?
Öldürmek değil istediğin,
yalnızca eziyet, eziyet etmek mi ?
Bana - niye eziyet ediyorsun,
sen, ey acı vermekten haz duyan tanınmaz Tanrı ?

Ha ha !
Usul usul sokuluyorsun
böylesi gece yarısında ?...
Ne istiyorsun ?
Konuş !
Üstüme geliyorsun, sıkıştırıyorsun beni,
Ha ! Çok yaklaştın yanıma !
Soluğumu duyuyorsun,
yüreğimi dinliyorsun,
kıskanç seni !
- neden kıskanıyorsun beni ?
Git ! Defol !
O merdiven de niye ?
İçeri mi girmek istiyorsun,
yüreğime tırmanmak,
en mahrem
düşüncelerime tırmanmak ?
Utanmaz ! Tanınmaz ! Hırsız !
Ne çalmak istiyorsun ?
Ne gözetlemek istiyorsun ?
Ne işkencesi etmek istiyorsun ?
Sen ey işkenceci !
sen - Cellat - Tanrı !
Yoksa köpek gibi,
taklalar mı ataydım karşında ?
teslim mi olaydım, kendimden geçerek
sevginle - sırnaşarak ?

Boşuna !
Sürdür batırmanı !
Zalim diken !
köpek değilim - avınım yalnızca senin,
zalim avcı !
en gururlu esirinim,
en ey bulutların ardındaki haydut...
Konuş artık !
Ey şimşeklerin ardına gizlenen ! Tanınmaz ! konuş !
Ne istiyorsun, ey Eşkiya ... b e n d e n ?

Nasıl ?
Fidye mi ?
Ne istiyorsun fidye diye ?
Çok iste - böylesi yaraşır gururuma !
ve az konuş - böylesi yaraşır öteki gururuma !

Ha ha !
Beni - istiyorsun ha ? beni ?
herşeyimle beni ? ...
Ha ha !
Ve işkence ediyorsun bana, delisin ya işte,
gururumu kırıyorsun işkencenle ?
S e v g i ver bana - kim ısıtır ki beni daha ?
kim sever ki beni daha ?
sıcak eller uzat bana,
yürek mangalları uzat bana,
bana, yalnızların en yalnızına,
buzunu ver ah ! yedi kat donmuş buz,
düşmanları bile
düşmanları özlemeyi öğreten,
ver, evet, teslim et,
ey zalim düşman
bana - k e n d i n i !

Kaçıyor !
Bu kez o kaçıyor,
tek yoldaşım,
en büyük düşmanım, tanınmazım benim,
Cellat-Tanrım benim !...

Hayır !
gel geri !
bütün işkencelerinle birlikte geri gel !
Bütün gözyaşlarım
sana akıyor,
yüreğimin son alevi
seni aydınlatıyor.
Gel, geri gel,
tanınmaz Tanrım ! A c ı m benim !

son mutluluğum benim !

F. Nietzsche

[pera]

bir saman çöpü gibi olan hayatlarına asılırlar ve bir saman çöpüne asılı durmakla alay ederler...yaşamak isteyen delidir..iste biz bu kadar deliyiz ve hayatta en büyük delilik budur.....zerdüşt

[pera]

yalnızlığın bittiği yerde panayır başlar ve panayırın başladığı yerde ise büyük artistlerin gürültüsü ve zehirli sineklerin sesi başlar..dünyada en iyi şeyler bile, kendilerini sergileyecek kimse bulamazlarsa hiçbir şeye yaramazlar..
artistin zekası vardır..o her zaman en cok inandırabilecegi şeye inanır..yarın başka, öbür gün başka bir seye inanır...zerdüst