Değişim ve gelişim

[kisitli optimizasyon]

Bilinmelidir ki, değişim ve gelişim birbirinden farklı kavramlardır. Bu açıdan bakıldığında dünyamız her geçen gün değişmekte; ancak bu değişime uydurulmak istenen gelişim kılıfı mevcut durumun vehametini gizlemek konusunda bir hayli yetersiz kalmaktadır. Siyasi ve sosyolojik bazda vücuda gelen tüm bu olaylar cahil kitlelerin çıplak gözle takip edemeyecekleri bir süratle cereyan etmektedir. Dolayısıyla, çıplaklığı biraz da bilişsel donanımsızlığından kaynaklanan bu bön bakışlar, değişim ile devrim ve gelişim ile evrim arasındaki ilişkiyi de anlayamamaktadırlar. Tabuların yıkılması pahasına katledilen insani değerler, samimiyet örtüsü altında törpülenen incelikler ve evrensel gerçekçilik pahasına yerle yeksan edilen dünyevi doğrular insanlığın tüm tarihi boyunca salt insanlık sıfatı ve kimliği altında yaşadığı en büyük yıkımın bahtsız simgeleridir. Dünya değiştirilmektedir ve bu değişim insanın özü devrilerek yapılmaya çalışılmaktadır. Her ne kadar “devrim” terimi benim için de kutsal bir anlam taşısa dahi, söz konusu devrim benim gerçekleştirmek istediğim aydınlık devrimin tam aksine, dünyayı, satın almaktan başka içgüdüsü olmayan ve o içgüdünün kayıtsız şartsız denetimi altında yaşamaya boyun eğmiş daha da cahil ve daha da aptal bireylerle doldurmaya yöneliktir. Dünyanın tüm manevi güzellikleri domino taşları misali birbirlerine çarparak devrilmekte, devrilen her soyut kale bir başka manevi yıkımın habercisi olmaktadır. Ne var ki, Cenab-ı Hakkın tüm canlılara bahşettiği doğal tekamül sürecinden nasibini almasına izin verilmeyen bireyler, kendilerine diretilen bu sahte gelişimin fabrika mamulü dikensiz gül bahçelerinde birer ilkel bilgisayar oyunu kahramanı misali sahte engelleri aşıp itibar kazandıklarını sanırken, Afrika’daki üçüncü dünya ülkelerinin aç ve sefil insanları, doğanın elinde yontularak en kusursuz şekillerini kazanmakta ve devrimin evrim; doğal gelişimin mekanik gelişim karşısındaki mükemmeliyetini hiçbir soluk benizliye kaptırmadıkları maraton birincilikleri, ikincilikleri ve üçüncülükleriyle tüm evrene kanıtlamaktadırlar!

[semazen]

aklıma r.t.erdoğan'ın hapisten çıktıktan sonra dediği "değişerek geliştim" sözü geldi... : )

bir de oğuz atay'ın "insanın geliştiği falan yok, kusurlarına alışıyor o kadar!" sözü...
ben ise değişimin zamanın belli bir oku istikametinde olmasıyla gelişim arasından pek alaka kurmam: başka insanların "geri" dediği bir noktaya akış da gelişim olabilir ve hatta bu daha sert ve devrimci bir gelişimdir...

çünkü zamanın oku istikametinde olan değişim bir yönüyle içsel olmama / dürtüsel olma riski taşır ve diğer taraftan da devrimsel değil evrimseldir...

ve fakat neticede değişim de gelişim de duraksamadan, beklemeden ve yani statükodan, konformizmden her halukarda iyi ve güzeldir...